Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Λειτουργία, βασικές αρχές & θέσεις της κατάληψης Apertus

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ & ΘΕΣΕΙΣ

Το παρόν κείμενο αποτελεί μια σύντομη παρουσίαση της λειτουργίας και των βασικών αρχών και θέσεων της κατάληψης Apertus.[Το κείμενο σε μορφή pdf εδώ]

 Η κατάληψη Apertus ως απελευθερωτικό εγχείρημα μέσα στην πόλη

Η κατάληψη ως πρακτική για εμάς, είναι η επαναοικειοποίηση εγκαταλελειμμένων δημόσιων χώρων και η αξιοποίησή τους μέσω συλλογικών διαδικασιών. Με αυτό το σκεπτικό, την Πρωτομαγιά του 2010, προχωρήσαμε στην κατάληψη του παρατημένου στη φθορά και αναξιοποίητου κτιρίου που βρίσκεται στην οδό Καλυβίων, αρ. 70. Ο χώρος ανακατασκευάστηκε, έγινε λειτουργικός, ζωντάνευσε. Η υπόσταση του άλλαξε. Το κτίριο απέκτησε μια νέα κοινωνική χρησιμότητα, απελευθερώθηκε. Πέρασε από την εγκατάλειψη στην τοπική κοινωνία.

Η κατάληψη Apertus, αποτελεί έναν ελεύθερο κοινωνικό και πολιτικό χώρο στην πόλη. Μια έμπρακτη κριτική και άρνηση του πολιτισμού της ιδιώτευσης, του εμπορεύματος και της ιδιοκτησίας. Ένας τέτοιος χώρος μπορεί να χτιστεί, να συντηρηθεί και να συνεχίσει, μόνο με σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης, ενώ η υπεράσπισή του προκύπτει μέσα από τους ίδιους τοπικούς κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες.

Από την Πρωτομαγιά του 2010 έως και σήμερα, μέσω ανοιχτών κινηματικών και κοινωνικών διαδικασιών, επιλέγουμε να δημιουργούμε έναν τόπο συνάντησης και συλλογικοποίησης, ένα σημείο κοινωνικής και πολιτιστικής αναφοράς, ένα μέρος συγκρότησης παρεμβάσεων και δράσεων μέσα στην πόλη. Εν τέλει, έναν χώρο αντίστασης και αλληλεγγύης. Συνεισφέροντας, έτσι, στο διαρκές κοινωνικό ρεύμα άρνησης των εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών σχέσεων, των ιεραρχιών, του εθνικισμού και της πατριαρχίας.

 

Δομές και διαδικασίες στην κατάληψη

Η συνέλευση της κατάληψης

Το κυρίαρχο όργανο της κατάληψης είναι η εβδομαδιαία συνέλευσή της. Η συνέλευση είναι γενική και αποφασίζει για τα διαχειριστικά θέματα της κατάληψης και τις πολιτικές επιλογές της. Έχει ανοιχτό κοινωνικό χαρακτήρα και λειτουργεί μέσα από σχέσεις ειλικρίνειας, αλληλοσεβασμού και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Στη συνέλευση δε χωράνε ιεραρχίες, κουμανταδόροι, αυθεντίες, «παλιοί», καθώς και λογικές ανάθεσης. Η συμμετοχή στη συνέλευση είναι ελεύθερη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν επιδιώκεται η συνέπεια απέναντι σε αυτή. Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται ισότιμα, συλλογικά και αδιαμεσολάβητα με επίτευξη ομοφωνίας ή συναίνεσης μεταξύ των συμμετεχόντων. Σε περίπτωση διαφορών θέσεων επιδιώκεται η σύνθεση της διαφορετικότητας και όχι απαραίτητα η ομοιογένεια.

Η συνέλευση της κατάληψης ως δυναμικό σύνολο, δεν έχει έτοιμες και πλήρεις θέσεις για όλα. Τα περιεχόμενα του λόγου και της δράσης της συζητιούνται, δοκιμάζονται, συνδιαμορφώνονται και αποφασίζονται σε αυτή, ανάλογα με τις ιδέες που προτάσσονται ή αναδύονται στη συνέλευση, λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις προηγούμενων συνελεύσεων. Τα εν λόγω περιεχόμενα ζητούμενο είναι να συντονίζονται με τα δεδομένα της κοινωνικής συγκυρίας και να εξελίσσονται, χωρίς ωστόσο να πραγματοποιούνται πολιτικά άλματα από τη μία συνέλευση στην άλλη.

Η συνέλευση, για εμάς, δεν είναι μόνο μια διαδικασία, αλλά ένας διαρκής κοινωνικός πειραματισμός. Εκτός των άλλων, αποτελεί αναζήτηση κοινών αρνήσεων και επιλογών, για τη δημιουργία συντροφικών σχέσεων στην προσπάθειά μας να οργανώσουμε την καθημερινότητά μας και τις αντιστάσεις μας.

Η ημέρα και η ώρα που πραγματοποιείται η συνέλευση είναι αναρτημένη στο site της κατάληψης.

 

Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και εκδηλώσεις

Στην κατάληψη λειτουργεί προγραμματισμένο αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο-μπαρ, ώστε να συναντιόμαστε μακριά από τις εμπορευματικές σχέσεις, τα life-style πρότυπα, την αποξένωση και τον αλλοτριωμένο τρόπο διασκέδασης των μαγαζιών.

Στα καφενεία προωθείται η λογική της ελεύθερης συνεισφοράς, για αυτό υπάρχει κουτί ενίσχυσης για την οικονομική στήριξη της κατάληψης (συντήρηση και βελτίωση του χώρου, στήριξη αλληλέγγυων δράσεων και εκδηλώσεων κ.ά.) καθώς και του ταμείου αλληλεγγύης της κατάληψης. Η ενημέρωση και ο έλεγχος των ταμείων γίνεται ανοιχτά στις εβδομαδιαίες συνελεύσεις. Στα καφενεία προγραμματίζονται συλλογικές κουζίνες, μουσικά αφιερώματα, μουσικοί αυτοσχεδιασμοί κ.λπ. Το πρόγραμμα των καφενείων μπορεί να αλλάξει ή να τροποποιηθεί ανάλογα με τις εκδηλώσεις και τις δράσεις της κατάληψης.

Απέναντι στην κυρίαρχη εμπορευματική πρακτική, οι εκδηλώσεις που γίνονται στο χώρο (βιβλιοπαρουσιάσεις, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες κ.ά.) πραγματοποιούνται με ελεύθερη πρόσβαση («χωρίς είσοδο») και με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά για όποια/ον θέλει να στηρίξει. Η κατάληψη επιλέγει να συνδιαλέγεται με αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που αντιλαμβάνονται τον σκοπό των εκδηλώσεων και σέβονται τα χαρακτηριστικά του χώρου. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με αντιεμπορευματικούς όρους, για να αποφευχθεί η διαμεσολάβηση τους χρήματος αλλά και η γενικότερη αναπαραγωγή των εμπορευματικών σχέσεων. Παράλληλα, επιδιώκεται να δημιουργούνται σχέσεις με κάθε εγχείρημα που παρουσιάζει το έργο του στον χώρο, μακριά από εργαλειακές αντιλήψεις. Σε κάθε εκδήλωση ενυπάρχει η ανάγκη για επικοινωνία και έκφραση και η επιθυμία να εκθέσουμε τις θέσεις μας στην τοπική κοινωνία.

Εκδηλώσεις δεν πραγματοποιούμε μόνο στο χώρο της κατάληψης αλλά και στην πόλη (π.χ. πλατεία Δημάδη, Δημοτικό Πάρκο Αγρίνιου κ.α.) στην προσπάθεια μας να επαναοικειοποιηθούμε τους δημόσιους χώρους και να παρέμβουμε πολιτισμικά-πολιτικά στην πόλη.

Στο καφενείο-μπαρ, αλλά και σε όλες τις εκδηλώσεις της κατάληψης, δε γίνονται ανεκτές συμπεριφορές που αναπαράγουν τον ρατσισμό, τον σεξισμό και την ομοφοβία. Όπως επίσης δε γίνονται ανεκτές παραβιαστικές και επιθετικές συμπεριφορές, οι οποίες δεν αποσιωπώνται, ούτε συγκαλύπτονται.

 

Ταμείο αλληλεγγύης της κατάληψης

Βρισκόμαστε στην πλευρά των αγωνιζόμενων, των καταπιεσμένων, των εκμεταλλευόμενων, των ανυπότακτων, της άγριας νεολαίας που αντιστέκεται. Απέναντι στην καταστολή του κράτους, προτάσσουμε τη συντροφικότητα, την κοινωνική αλληλεγγύη, τις σχέσεις αλληλοβοήθειας. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται η επιλογή μας να δημιουργήσουμε στην κατάληψη Apertus (από τον Οκτώβρη του 2013) το ταμείο αλληλεγγύης για την οικονομική στήριξη διωκόμενων για γεγονότα αντίστασης στο Αγρίνιο. Ένα ταμείο που παράλληλα με τις τοπικές υποθέσεις στηρίζει διωκόμενους ή φυλακισμένους αγωνιστές από κάθε περιοχή του ελλαδικού χώρου. Το ταμείο ενισχύεται τακτικά από το αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο-μπαρ της κατάληψης, από εισφορές και από εκδηλώσεις/συναυλίες που γίνονται στον χώρο.

 

Δανειστική βιβλιοθήκη, κινηματικό βιβλιοπωλείο και κινηματικό αρχείο

Στο πλαίσιο των δομών και δραστηριοτήτων που αναπτύσσουμε στην κατάληψη, συμπεριλήφθηκε η δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης και κινηματικού αρχείου (τη γενική ευθύνη των οποίων έχει η ομάδα βιβλιοθήκης της κατάληψης) για την προώθηση της ελευθεριακής κουλτούρας και της ευρύτερης αναρχικής-αντιεξουσιαστικής αντίληψης. Η βιβλιοθήκη λειτουργεί δανειστικά από την Άνοιξη του 2017 για την προσωπική επιμόρφωση και ψυχαγωγία του καθενός. Παράλληλα, μαζί με το αρχείο (το οποίο είναι προσβάσιμο σε όλους-ες), επιδιώκει να λειτουργεί ως πηγή πληροφοριών και γνώσης για τον ευρύτερο κινηματικό και αγωνιστικό χώρο της πόλης, καθώς και σαν κινητήριος μοχλός για τη δημιουργία διαδικασιών και δομών αυτομόρφωσης. Να σημειώσουμε πως το αρχείο έχει μια ιστορική βαρύτητα, μιας και περιλαμβάνει αναρχικές, αντιεξουσιαστικές και ελευθεριακές εκδόσεις (εφημερίδες, περιοδικά, μπροσούρες κ.ά.) από τη δεκαετία του ’80 έως και σήμερα.

Επίσης, λειτουργεί κινηματικό βιβλιοπωλείο που διαθέτει έντυπα και βιβλία εκδοτικών εγχειρημάτων, τα έσοδα των οποίων καλύπτουν τις ανάγκες για τη συνέχιση των εκδόσεων ή/και στοχεύουν στη στήριξη ταμείων αλληλεγγύης.

 

Συλλογική κουζίνα-Παροδοσιακός ξυλόφουρνος

Τον Μάρτη του 2017 πραγματοποιήθηκε στην κατάληψη εισαγωγικό εργαστήριο για τη φυσική δόμηση με ελεύθερη συμμετοχή. Στο εργαστήριο αυτό, που διήρκησε έξι ημέρες (21 έως 26 Μαρτίου), κατασκευάστηκε υπαίθρια κουζίνα με ξυλόφουρνο, rocket stove και παγκάκι με σκέπαστρο. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: στοιβαχτός πηλός (cob), τσατμάς, πλιθιά, γεώσακοι. Το έργο ολοκληρώθηκε μέσα από συλλογικές διαδικασίες με ισότιμη συμμετοχή στη λογική του μοιράσματος ιδεών, γνώσεων και τεχνικών. Έκτοτε, με τον ξυλόφουρνο οι πρωτοβουλίες για συλλογική κουζίνα ενισχύθηκαν. Οι συλλογικές κουζίνες πραγματοποιούνται είτε αυτόνομα είτε συνοδεύοντας τις εκδηλώσεις της κατάληψης. Έτσι συναντιόμαστε, προμηθευόμαστε υλικά, ψήνουμε, μαγειρεύουμε και απολαμβάνουμε το φαγητό όλοι μαζί, συμμετέχοντας ο καθένας με τον τρόπο του και με τις δυνατότητές του. Με το κουτί οικονομικής ενίσχυσης συμβάλουμε ελεύθερα στα έξοδα της κουζίνας και στη βιωσιμότητα του εγχειρήματος. Στη συλλογική κουζίνα δεν καλύπτεται μόνο η ανάγκη μας για τροφή αλλά και για συντροφικότητα.

 

Πρωτοβουλίες μέσα από τη συνέλευση

Μέσα από τη συνέλευση είναι ζητούμενο να δημιουργούνται θεματικές πρωτοβουλίες ή ομάδες εργασίας, με ανοιχτό πάντα χαρακτήρα. Επίσης στην κατάληψη μπορούν να βρουν στέγη (μόνιμα ή για ορισμένο κύκλο δράσης) εγχειρήματα, τα οποία μέσα από τη δράση τους, συν τοις άλλοις, εμπλουτίζουν τα πολιτικά σκεπτικά και ενισχύουν τις δραστηριότητες του χώρου. Οι πρωτοβουλίες, οι ομάδες και τα εγχειρήματα διατηρούν την αυτονομία τους, αλληλοεπιδρούν, ωστόσο, με τη συνέλευση και κινούνται σύμφωνα με τις βασικές αρχές και θέσεις της κατάληψης. Με αυτόν τον τρόπο οι πόρτες της κατάληψης παραμένουν ανοιχτές στη συμμετοχή ατόμων, δομών και συλλογικοτήτων.

 

Σχέσεις με άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα & κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια

Η κατάληψη, αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου κινήματος αντίστασης και αλληλεγγύης. Έτσι δεν είναι μόνη της και ξεκομμένη από τους υπόλοιπους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους. Στηρίζει και στέκεται αλληλέγγυα σε αυτούς, όπως και σε κάθε αυτοοργανωμένο συλλογικό εγχείρημα. Παράλληλα, θεωρώντας αναγκαιότητα την πολιτική αλληλεπίδραση με άλλα εγχειρήματα ή άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια, αναζητά τη σύνδεση μαζί τους. Μια σύνδεση, που δεν αποζητά απαραίτητα την πολιτική ταύτιση, αλλά στοχεύει στην αναβάθμιση των πολιτικών διαδικασιών, στο χτίσιμο σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και συντροφικότητας, στο δυνάμωμα τελικά των κοινωνικών–ταξικών αγώνων.

 

Αδιαμεσολάβητη δράση. Η στάση μας απέναντι σε κόμματα, ΜΜΕ και ΜΚΟ

Η αδιαμεσολάβητη δράση αποτελεί πρωταρχική πολιτική επιλογή της κατάληψης, για αυτό μένουμε μακριά από Κόμματα, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) και Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ). Θεωρώντας πως δημόσιος είναι ο χώρος στον οποίο η κοινωνία λαμβάνει αποφάσεις, επιλέγουμε τη συμμετοχή σε εγχειρήματα που αρνούνται τη διαμεσολάβηση από κρατικές δομές.

 

Κόμματα

Τα κόμματα (του φάσματος της αριστεράς κ.λπ.) λειτουργούν ρεφορμιστικά μέσω ενός γραφειοκρατικού τύπου οργάνωσης και δραστηριοποιούνται αποκλειστικά μέσα στα στενά όρια της αστικής νομιμότητας. Ταυτόχρονα, αποβλέπουν στην ικανοποίηση των κομματικών-πολιτικών τους συμφερόντων, εξαργυρώνουν με ψήφους τους εκάστοτε αγώνες τους, συκοφαντούν και λοιδορούν κάθε ακηδεμόνευτο αγώνα που δε χωράει στην κομματική τους ατζέντα, ενώ το όραμα τους είναι η κατάληψη της κεντρικής εξουσίας. Στην πραγματικότητα το κόμμα είναι ένα είδος πειθάρχησης των αγώνων, υπαγωγής των αμέτρητων τρόπων αντίστασης στο κομματικό πρόγραμμα και στον υπέρτατο σκοπό των εκλογών.

Έτσι, δε συμμετέχουμε σε καμία κομματική δομή, δε συνεργαζόμαστε με καμία κομματική ηγεσία, αποκαλύπτουμε τη διάθεση ψηφοθηρικής εκμετάλλευσης των αγώνων από τα κόμματα και τη χειραγώγησή τους από τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό. Προωθούμε την αυτοοργάνωση και την ισοτιμία στη λήψη αποφάσεων, ενάντια στις ιεραρχημένες σχέσεις, τους ρόλους, την αντιπροσώπευση και κάθε μορφή διαμεσολάβησης.

 

ΜΜΕ

Τα ΜΜΕ, ως κυρίαρχο όργανο προπαγάνδας του κράτους, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, ενώ έχουν οργανική σχέση με τα οικονομικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Διαχρονικός είναι ο ρόλος τους απέναντι στους ακηδεμόνευτους αγώνες, τους οποίους σπεύδουν να συκοφαντήσουν και να στιγματίσουν ως «απειλή για το κοινωνικό σύνολο». Παράλληλα, ενισχύουν το θέαμα ως κοινωνική σχέση, δημιουργώντας το ψευδές αίσθημα της κοινότητας (έθνος, πατρίδα, οικογένεια, καταναλωτικά πρότυπα κ.ά.) συγκαλύπτοντας την ανισότητα, την εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό, ενώ ταυτόχρονα θέλουν να διαχωρίζουν τους ανθρώπους, τσακίζοντας κάθε έννοια του συλλογικού, προωθώντας μια ατομοκεντρική θεώρηση.

Λέμε «όχι» στην τηλεπρέζα και στην εξάπλωση της κοινωνικής ύπνωσης. Αρνούμαστε οποιαδήποτε σχέση με δημοσιογράφους και ΜΜΕ. Ενισχύουμε τις αυτοοργανωμένες δομές αντιπληροφόρησης και τις κινηματικές υποδομές και υποστηρίζουμε τη δημιουργία νέων. Επιπρόσθετα, ανιχνεύοντας στον ψηφιακό κόσμο μέτωπα ενάντια στο μονοπώλιο της ενημέρωσης και στην κατασκευή της κυρίαρχης ιδεολογίας από κράτος και κεφάλαιο, είναι σημαντικό να ενισχυθούν οι μάχες για τις ψηφιακές ελευθερίες, όπως επίσης κομβικής σημασίας είναι η αντιπληροφόρηση και η ενημέρωση από τα κάτω μέσω διαδικτύου.

 

ΜΚΟ

Οι καταλήψεις δε μπορεί να αποτελούν τόπο και τρόπο για την επέκταση μηχανισμών ενσωμάτωσης,  αφομοίωσης και εφησυχασμού, όπως αυτών των ΜΚΟ. Οι ΜΚΟ χρηματοδοτούνται κυρίως από το κράτος και οργανισμούς που ελέγχονται από το κεφάλαιο, γεγονός που κάνει ξεκάθαρο πως οι δραστηριότητες τους κατευθύνονται από τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους. Συν τοις άλλης, δημιουργούν την ψευδαίσθηση στον κόσμο που συμμετέχει σε αυτές ότι επιτελούν το κοινωνικό έργο που τους αναλογεί, αποσβένοντας κοινωνικές αντιστάσεις. Η αποδοχή, λόγου χάρη, από την πλευρά των ΜΚΟ της στρατιωτικής διαχείρισης των μεταναστών (κέντρα κράτησης-στρατόπεδα συγκέντρωσης) και η πολιτική νομιμοποίησή της μέσω μιας ρητορικής των «ίσων αποστάσεων», δείχνει πως η δράση τους δεν είναι μόνο «φιλανθρωπική», αλλά συμβάλει στη γενικότερη αναδιάρθρωση των κοινωνικών σχέσεων, διαιωνίζοντας τις συνθήκες καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Απέναντι στην «αμεροληψία» των ΜΚΟ προβάλλουμε τους αδιαμεσολάβητους αγώνες ντόπιων και μεταναστών, την αλληλοβοήθεια των «από τα κάτω», τις σχέσεις και τις δομές αλληλεγγύης.

 

Για την καταστολή

Οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι κοινωνικοί χώροι που επιδιώκουν να αποτελέσουν ρωγμή στον κορμό της κοινωνικής συναίνεσης, δεν έπαψαν να βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής, αντιμετωπίζοντας ένα ποικιλόμορφο φάσμα κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων που αποσκοπούν στην αποπολιτικοποίηση, τη συκοφάντηση, την τρομοκράτηση, την περιθωριοποίηση και την καταστροφή τους. Κάτι το οποίο αποτελεί, πλέον, μέρος του κεντρικού πολιτικού σχεδιασμού του κράτους (π.χ. τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη Νοέμβρης-Δεκέμβρης 2019) ακολουθώντας πιστά το αντί-εξεγερσιακό σχέδιο που υιοθετήθηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.

Η υπεράσπιση όλων των καταλήψεων, δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του αγώνα για αυτοκαθορισμό και αυτοδιάθεση. Αφορά όλους τους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους, γιατί όταν απειλείται ένας, απειλούνται και όλοι οι υπόλοιποι. Αφορά κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι, που νοιώθει τα δεσμά του όλο και πιο πολύ να το πνίγουν. Αφορά κάθε ανυπότακτο άνθρωπο που δε δέχεται τα δεσμά της καθημερινότητας, που αρνείται να φιμωθεί και προσπαθεί να σπάσει την παγερή σιωπή της απάθειας.

Ως κατάληψη Αpertus, ένας χώρος που στο παρελθόν έχει δεχθεί παρακρατικές φασιστικές επιθέσεις, σε μια πόλη με δεκάδες διώξεις αναρχικών, αντιεξουσιαστών και αντιφασιστών, δε θα μπορούσαμε παρά να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας και να στηρίξουμε τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους και τους αγώνες που δέχονται την καταστολή του κράτους, του παρακράτους και κάθε λογής τραμπούκου.

 

Η αλληλεγγύη ως στάση ζωής και αγώνα

Σε όλες τις ιστορικές φάσεις της ανθρωπότητας, η αλληλεγγύη αποτελεί υψηλή κοινωνική αξία και κεντρικό κοινωνικό πρόταγμα, σε αντίθεση με τις σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης που βασίζονται εξολοκλήρου σε φαινόμενα επιβολής. Γι’ αυτό η αλληλεγγύη βρίσκεται πάντα στο στόχαστρο κάθε εξουσίας.

Στα πεδία των κοινωνικών αντιστάσεων, η αλληλεγγύη είναι στάση ζωής και αγώνα, αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής. Πηγάζει από την αναγνώριση της θέσης όλων εμάς, των «κολασμένων», μέσα στην κυριαρχία ενός κόσμου καταπίεσης, εκμετάλλευσης, αλλοτρίωσης και αποξένωσης. Σε αυτά τα πεδία, η αλληλεγγύη εκφράζεται με ποικίλους τρόπους: ηθική συμπαράσταση, υλική υποστήριξη, νομική υπεράσπιση, πολιτική στήριξη, ενίσχυση του αγώνα, συνέχιση του ίδιου του αγώνα.

Η αλληλεγγύη ως πολιτική σχέση, δε γυρεύει πολιτικά ανταλλάγματα και ισοδύναμα. Λειτουργώντας ως πολιτική διασύνδεση και αλληλεπίδραση, αποτελεί τους ουσιαστικούς δεσμούς στις κοινότητες αγώνα, το συνεκτικό στοιχείο στον δρόμο. Στα ευρύτερα αγωνιζόμενα κοινωνικά κομμάτια είναι σήμα αφύπνισης, πυροκροτητής δράσης.

Για τους/τις φυλακισμένους/-ες αγωνιστές/-τριες (ντόπιους/-ιες ή μετανάστες/-τριες), η αλληλεγγύη έχει μια επιπλέον αξία. Διατηρεί ανοιχτούς τους δίαυλους επικοινωνίας και της ενεργής συμμετοχής τους σε πολιτικά ζητήματα, πραγματώνοντας την από κοινού (εντός και εκτός των τειχών) αποτροπής της ηθικής, διανοητικής και πολιτικής εξόντωσης, στην οποία αποσκοπεί η φυλάκισή τους. Παράλληλα, η αμφίδρομη επικοινωνία επιτρέπει τους αγώνες να κυκλοφορήσουν από τις πλατείες και τους δρόμους των πόλεων, στα κελιά και τους διαδρόμους των φυλακών και το αντίστροφο.

Η αλληλεγγύη, δεν παραβλέπει τις διαφορετικές πολιτικές στοχεύσεις στα ποικίλα μέτωπα των αγώνων. Χωρίς, ωστόσο, αυτό να είναι αποτρεπτικός παράγοντας για την εκδήλωσή της. Στόχος της είναι να αντιταχθεί στον κοινωνικό κατακερματισμό, να σπάσει τους κλοιούς της απομόνωσης των εστιών αντίστασης και όχι να δημιουργήσει κι άλλους.

Τέλος, για εμάς, η αλληλεγγύη ως πολιτική σχέση, οφείλει να ασκεί γόνιμη κριτική, να ανατροφοδοτείται και να αξιολογείται με όρους ειλικρίνειας και συντροφικότητας. Επιμένοντας, όμως, να εκπέμπεται προς όλες τις κατευθύνσεις, διατηρώντας ανοιχτό τον ορίζοντα της γενίκευσης της ανατρεπτικής δράσης και της κοινωνικής απελευθέρωσης.

 

Τι προτάσσουμε, για τι αγωνιζόμαστε

Παλεύουμε ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και την πατριαρχία, στον κρατικό έλεγχο και την καπιταλιστική πειθάρχηση. Ενάντια στην καταπίεση, την εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό. Στεκόμαστε εχθρικά απέναντι σε κάθε τι που αναπαράγει ιεραρχικές και εξουσιαστικές σχέσεις, διακρίσεις και ανισότητες. 

Στήνουμε οδοφράγματα απέναντι στην κρατική καταστολή και στις μεθόδους απόσπασης κοινωνικής συναίνεσης, ενώνοντας τη φωνή μας μαζί με όσους και με όσες κατεβαίνουν στον δρόμο και αγωνίζονται. Μαζί με τον κόσμο του αντιφασισμού, μαζί με την ανυπότακτη και την άγρια νεολαία που αντιστέκεται, κόντρα στις επιλογές της συντηρητικοποίησης, στη μιζέρια της απραξίας, στην πλάνη του «βολέματος».

Αντιτασσόμαστε στο σύγχρονο κοινωνικό μόρφωμα της εξουσίας με τα σχολικά κελιά, τους στρατώνες, τα εργασιακά κάτεργα, τα σωφρονιστικά ιδρύματα, τα κέντρα κράτησης-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, τα ψυχιατρεία, αναγνωρίζοντας τους ως τόπους που κυριαρχούνται από τις αρχές του εγκλεισμού, της πειθαρχίας του χρόνου, της μηχανοποίησης της καθημερινότητας, της κοινωνικής ιεραρχίας, του εκμηδενισμού των αναγκών, της υποταγής σώματος και νου.

Είμαστε ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό, τις έμφυλες διακρίσεις, τον σεξισμό και την ομοφοβία. Αντιστεκόμαστε στον έλεγχο, τον αποκλεισμό και τη διαπόμπευση στιγματισμένων ή/και αδύναμων κοινωνικών ομάδων (μεταναστών, Ρομά, ΛΟΑΤΚΙ+, τοξικοεξαρτημένων, εκδιδόμενων ατόμων, ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, ΑμεΑ κ.ά.), ενώ σε κοινωνικό επίπεδο υποστηρίζουμε προσεγγίσεις που ευνοούν την αυτονομία τους, τη χειραφέτησή τους και όπου χρειάζεται την ανάρρωση/αποκατάστασή τους. Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι στους αγώνες και τις εξεγέρσεις των μεταναστών/-τριών. Συλλέγουμε και τους διανέμουμε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, απαιτούμε ελεύθερη μετακίνηση, στέγαση, περίθαλψη, χαρτιά για όλους και για όλες.

Είμαστε δίπλα και αλληλέγγυοι στους διωκόμενους και φυλακισμένους αγωνιστές, σε όλους τους αιχμαλώτους του κοινωνικού-ταξικού πολέμου που διεξάγεται παντού. Στηρίζουμε και υπερασπιζόμαστε τους αγώνες των κρατουμένων για τα δικαιώματά τους, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους, ενώ επιδιώκουμε τη διασύνδεση των αγώνων εντός και εκτός των τειχών. Αντιστεκόμαστε στην αναδιάρθρωση-αυστηροποίηση-ιδιωτικοποίηση των φυλακών, ανοίγοντας τον δρόμο για το ολοκληρωτικό γκρέμισμά τους. Ο δρόμος για τη λευτεριά περνάει από τα συντρίμμια κάθε φυλακής.

Προτάσσουμε την αλληλεγγύη και τους κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών εργαζομένων ενάντια στον εκβιασμό της μισθωτής σκλαβιάς και την εντεινόμενη εκμετάλλευση από κράτος και αφεντικά, χωρίς να περιμένουμε τίποτα από τον γραφειοκρατικό-κομματικό συνδικαλισμό. Η οργάνωση σε σωματεία βάσης και η συμμετοχή στους ταξικούς αγώνες είναι η πιο αποτελεσματική άμυνα στην εργασιακή εκμετάλλευση και την εργοδοτική αυθαιρεσία. Επιπρόσθετα, γνωρίζοντας πως η σύγχρονη παραγωγική διαδικασία αποξενώνει τον άνθρωπο από το αντικείμενο της εργασίας του, από τους άλλους ανθρώπους και τελικά από τον ίδιο του τον εαυτό, έχουμε στο νου μας πως η διαδικασία χειραφέτησης θα προαχθεί, μόνο όταν έννοιες όπως «εργασιακή ηθική», «πειθαρχία», «παραγωγικότητα», «καταναλωτισμός» κ.ά., αποτελέσουν παρελθόν στην κοινωνική συνείδηση. Η χειραφέτηση θα θεμελιωθεί, όταν οι εκμεταλλευόμενοι ξεπεράσουν την ετεροκαθορισμένη θέση και ταυτότητα που τους έχει επιβληθεί μέσα στον καπιταλισμό (ως εργατική τάξη) και προχωρήσουν στην αυτοπραγμάτωσή τους ως συλλογικό υποκείμενο αγώνα για τον ριζοσπαστικό μετασχηματισμό της εργασίας και την κοινωνική απελευθέρωση. Επίσης, θεωρούμε αξιοπρεπή επιλογή την ολική ή μερική άρνηση της μισθωτής σκλαβιάς και την αντιστάθμισή της με επιλογές απαλλοτρίωσης κέντρων συσσώρευσης και διαχείρισης κεφαλαίου, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Ο λόγος και η δράση μας συμπεριλαμβάνουν τα κατεκτημένα, τις αναφορές και τις στοχεύσεις των ριζοσπαστικών φεμινιστικών αγώνων, θεωρώντας πως οι αγώνες ενάντια στην πατριαρχία και τη γυναίκεια καταπίεση αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση. Υποστηρίζουμε και ενισχύουμε τους αγώνες ατόμων διαφόρων σεξουαλικών προσανατολισμών, ταυτοτήτων και εκφράσεων/χαρακτηριστικών φύλου για ορατότητα, ασφάλεια και απελευθέρωση από τα στενά όρια της κυρίαρχης κανονικότητας. Ταυτόχρονα, θεωρούμε πως η εμπορευματοποίηση των σωμάτων μέσω της πορνείας, επισημαίνει το βίαιο περιεχόμενο της σεξουαλικής καταπίεσης, της γυναικείας υποταγής, των στερεοτύπων φύλου, της ετεροκανονικότητας και της πατριαρχίας. Απαντάμε στις ομοφοβικές επιθέσεις, τη διαπόμπευση εκδιδόμενων ατόμων, τη σεξουαλική κακοποίηση, τους βιασμούς, τις δολοφονίες γυναικών, όσο πιο άμεσα μπορούμε, αναδεικνύοντας ότι τα συστήματα εξουσίας, εκμετάλλευσης και καταπίεσης αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοεπιδρούν.

Διεκδικούμε ελεύθερη πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά (υγεία, τροφή, νερό, ρεύμα, εκπαίδευση, μετακινήσεις κ.λπ.). Στηρίζουμε τους αγώνες των μαθητών, των φοιτητών και των καθηγητών ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, προάγοντας μια συμπεριληπτική, εξατομικευμένη και αντιαυταρχική εκπαιδευτική διαδικασία. Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες στο χώρο της υγείας, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και τις απολύσεις. Είμαστε ενάντια στους πλειστηριασμούς, στηρίζουμε τις επανασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος, τη στάση πληρωμών σε λογαριασμούς και ενοίκια, θεωρώντας τη μόνιμη λειτουργική στέγαση βασικό δικαίωμα όλων των ανθρώπων. Συμμετέχοντας στους τοπικούς κοινωνικούς αγώνες, αντιστεκόμαστε στις περιφράξεις και την ερήμωση των δημοσίων χώρων (π.χ. Δημοτικό Πάρκο Αγρινίου), καθώς και στα αναπτυξιακά σχέδια του κεφαλαίου για «αξιοποίηση»-λεηλασία της φύσης (π.χ. Αιολικά Πάρκα, Φράγμα και Εκτροπή του ποταμού Αχελώου κ.λπ.).

Θεωρούμε σημαντικά τα ζητήματα του σεβασμού και της αξίας κάθε έμβιου όντος, καθώς και της βιωσιμότητας των οικοσυστημάτων του πλανήτη. Δε μπορεί να υπάρξει αρμονική συμβίωση ανθρώπων, ζώων, φύσης μέσα στο πεδίο της καπιταλιστικής ανάπτυξης που μετατρέπει, όλο και πιο εντατικά, τον πλανήτη σε ένα απέραντο εργοτάξιο, με σοβαρές επιπτώσεις σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Ξεκάθαρο παράδειγμα αποτελεί η νόσος του νέου κορωνοϊού (COVID-19), ως συνέπεια του σύγχρονου βιομηχανοποιημένο συστήματος παραγωγής της τροφής. Ενός συστήματος παραγωγής, που σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες (διαταραχές στα οικοσυστήματα, κλιματική αλλαγή, ταχύτητα των μετακινήσεων κ.ά.) καθιστά όλους τους οργανισμούς συνεχώς εκτεθειμένους στην απειλή εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, για ακόμη μια φορά, η κρατική διαχείριση των συνεπειών αποδεικνύεται αναξιόπιστη και αναποτελεσματική. Από τη δική μας πλευρά, σε αυτή τη συνθήκη, δε σιωπούμε στον επιβαλλόμενο διαρκή μονόλογο της εξουσίας και τη συστηματική διάχυση του στην κοινωνία που έχει ως συνέπεια την εσωτερίκευση του από αυτήν. Δε δείχνουμε καμία ανοχή και δεν πειθαρχούμε στην επιβολή της ατομικής ευθύνης. Διεκδικούμε την άμεση και χωρίς αντίτιμο πρόσβαση στην Υγεία. Προτάσσουμε τη συλλογική προστασία, τη δημιουργία/ενίσχυση αυτοοργανωμένων δομών και δικτύων αλληλοβοήθειας, κόντρα στη γενικότερη υποτίμηση των ζωών μας και στην εκστρατεία του βίαιου μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων (τρομολαγνεία, επιβολή καραντίνας, επιτήρηση δημοσίων χώρων, απαγόρευση κυκλοφορίας και συναθροίσεων/διαδηλώσεων, διαχωρισμοί βάσει την υγεία, υπακοή σε ειδικούς-φερέφωνα των κρατικών μηχανισμών).

Εναντιωνόμαστε στον «Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο», όπου οι τεχνοεπιστήμες και οι έξυπνες συσκευές -κατευθυνόμενες από το κεφάλαιο- ρυθμίζουν τις κοινωνικές σχέσεις, μεσολαβούν σε κάθε μορφή επικοινωνίας, αλλοτριώνουν τη ζωή μας, λειτουργούν ως μέσο ελέγχου και πειθάρχησης, δίνοντας μας επίπλαστες λύσεις αντιστάθμισης στη μιζέρια που βιώνουμε στα σύγχρονα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς. Συν τοις άλλης, τα εν λόγω εμπορεύματα αποκτούν μια αυθύπαρκτη αξία που δε συνδέεται ούτε με την ανθρώπινη εργασία ούτε με τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα των καπιταλιστικών σχέσεων. Τέλος, οι τεχνοεπιστήμες και οι έξυπνες συσκευές,  λειτουργούν ως μέσο αποκοπής από τη φύση, παρεμβαίνοντας καθοριστικά στη δυνατότητά μας να έχουμε μια αρμονική σχέση με αυτή.

Επιδιώκουμε να σταθούμε εμπόδιο στην απόλυτη κυριαρχία της εικόνας στη σημερινή κοινωνία, όπου το «είναι» της ανθρώπινης ουσίας χάνεται και στη θέση του αναδύεται το «φαίνεσθαι». Μιας κοινωνίας, όπου ο άνθρωπος δεν παράγει την ιστορία του, αλλά ολοένα και περισσότερο παράγει την αλλοτρίωση και τη μοναξιά του, την αποξένωση και τον διαχωρισμό του από τους άλλους ανθρώπους και τελικά από την ίδια του τη ζωή. Εγκλωβισμένος σε ρόλους, στερεότυπα και προκατασκευασμένες εικόνες, με το αίσθημα ότι βρίσκεται φυλακισμένος σε ένα ακίνητο παρόν -που λειτουργεί σαν μοναδικός τρόπος θεώρησης της ύπαρξής του-, διεκπεραιώνει μια ζωή όπου οι σχέσεις επισκιάζονται από τα εμπορεύματα και τις αγοραίες εκτονώσεις.

Εναντιωνόμαστε στον πόλεμο και την ειρήνη των κυριάρχων, τον εθνικισμό και σε κάθε μορφή μιλιταρισμού. Σαμποτάρουμε τη δολοφονική μηχανή του στρατού, καταδεικνύουμε την αποκτήνωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Είμαστε δίπλα στους ολικούς αρνητές στράτευσης. Ο πόλεμος είναι ένας και προέρχεται από τον αδυσώπητο ανταγωνισμό κρατών και κεφαλαίων για την επέκταση ζωνών επιρροής, εκμετάλλευσης, συσσώρευσης και κατανάλωσης. Στην περίπτωση ενός πολέμου, αρνούμαστε να εκτελέσουμε οποιοδήποτε στρατιωτικό καθήκον. Δεν πολεμάμε για κανένα θεό-αφέντη-πατρίδα. Αποτρέπουμε τη διάχυση εθνικιστικού δηλητηρίου στην κοινωνία, επιδιώκουμε την αδελφοποίηση μας με τους αντιμιλιταριστές της αντίπερα όχθης, οξύνουμε τις αντιθέσεις για το ξέσπασμα ενός εμφυλίου ταξικού πολέμου και τη μετατροπή του σε κοινωνική επανάσταση.

Προτάσσουμε την παγκόσμια κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, τη σύνδεση όλων των αγώνων εντός και εκτός συνόρων. Τη συλλογικοποίηση του κόσμου της εργασίας, των εκατομμύρια ανέργων-θυμάτων της καπιταλιστικής κρίσης, των μεταναστών, των αποκλεισμένων, των κολασμένων όπου γης, των σύγχρονων σκλάβων του λεγόμενου «Τρίτου Κόσμου», συνθέτοντας την παγκόσμια φύση του επαναστατικού προτάγματος.

 

Μέσα από τις κοινότητες αγώνα του σήμερα, με το βλέμμα στραμμένο στις κομμούνες του αύριο

Για ποιον κόσμο αγωνιζόμαστε

Μέσα στην κοινωνία, υπάρχουν οι υλικοί όροι και οι αντίστοιχες κοινωνικές σχέσεις που αποτελούν την προϋπόθεση για μια αταξική και ελεύθερη κοινωνία. Βασιζόμενοι/-ες σε αυτό, θεωρούμε πως τα απελευθερωτικά εγχειρήματα του σήμερα και οι αντίστοιχες σχέσεις των αγωνιζόμενων, οφείλουν να αναπτύσσονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργούν κοινότητες υπό το πρίσμα του μέλλοντος. Δηλαδή, κοινότητες που προεικονίζουν την κοινωνία για την οποία αγωνιζόμαστε. Ωφέλιμο, λοιπόν, θα είναι να περιγράψουμε, έστω και με επιγραμματικό τρόπο, την κοινωνία αυτή.

Ο κόσμος της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της λεηλασίας μπορεί να τερματιστεί, μονάχα με μια παγκόσμια κοινωνική επανάσταση, που θα συνενώσει όλες τις επαναστατικές και κοινωνικές δυνάμεις. Μια επανάσταση που θα καταργήσει άμεσα το κράτος και όλες τις εξουσιαστικές και ιεραρχικές δομές. Συγχρόνως, θα καταργήσει το χρήμα και το κληρονομικό δικαίωμα. Θα απαλλοτριώσει και θα κοινωνικοποιήσει τα χρήσιμα μέσα παραγωγής και την ιδιοκτησία του κεφαλαίου, θα κοινωνικοποιήσει δομές και υπηρεσίες όπως αυτές της εκπαίδευσης, της υγείας, των επικοινωνιών, των μέσων μεταφοράς/διανομής και άλλων.

Αυτή η επαναστατική αλλαγή της κοινωνικής ζωής, με τη δημιουργία νέων ανθρώπινων και παραγωγικών σχέσεων, θα έχει διαρκή χαρακτήρα, με συχνές νέες επαναστάσεις, οι οποίες θα συμβάλουν στην εξέλιξη και την πολύπλευρη ανάπτυξη του ατόμου και της κοινωνίας, σε αρμονία πάντα με τη φύση. Ταυτοχρόνως, η εργασία, με έναν συνεχή ριζοσπαστικό μετασχηματισμό, θα απελευθερώνεται από τον καταπιεστικό της χαρακτήρα.

Την ευθύνη της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής οργάνωσης θα την έχει η ίδια η κοινωνία, τα συμβούλια και οι συνελεύσεις της. Ο καθένας και η καθεμία, θα μπορεί να συμμετέχει και να συναποφασίζει για όλες τις υποθέσεις που τον/την αφορούν στους χώρους όπου ζει, συνεισφέρει και δημιουργεί. Σ’ αυτήν την κοινωνία σκοπός θα είναι, η ελευθερία του ενός να μην περιορίζεται από την ελευθερία του άλλου, αλλά η ελευθερία του καθενός να πραγματώνεται μέσω της ελευθερίας όλων.

Η κοινωνία θα έχει συνομοσπονδιακό χαρακτήρα. Θα οργανώνεται σε αυτοδιευθυνόμενες ελεύθερες κοινότητες (κομμούνες). Οι κομμούνες θα είναι συνδεδεμένες η μια με την άλλη σε τοπικές και περιφερειακές ομοσπονδίες, χωρίς καμία εξουσία, ρυθμίζοντας τις υποθέσεις τους με κοινή συμφωνία και ελεύθερη αποδοχή. Ακολούθως, οι ομοσπονδίες θα οργανώνονται σε συνομοσπονδίες. Βασική επιδίωξη θα παραμένει ο οικουμενικός χαρακτήρας της κοινωνικής οργάνωσης, μέσω μιας παγκόσμιας συνομοσπονδίας. Η σύζευξη των κομμούνων θα επιτυγχάνεται μέσω ενός δικτύου ελεύθερων παγκόσμιων και οικολογικών συγκοινωνιών. 

Στη θέση της καπιταλιστικής ανάπτυξης θα υπάρχει η ελεύθερη ένωση όλων των παραγωγών και των συνεταιρισμών βασισμένη στο μοίρασμα, τη συνεργασία και την κοινοκτημοσύνη. Μια ένωση, που θα αξιοποιεί όλες τις παραγωγικές δυνάμεις και θα αναπτύσσει νέες, προωθώντας κάθε είδους ελεύθερη ερευνά (επιστημονική, ιατρική, τεχνολογική, φιλοσοφική κ.ά.) έχοντας ως στόχο την κάλυψη των αναγκών και των επιθυμιών της κοινωνίας, αλλά και του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Τα παραγόμενα αγαθά θα είναι συλλογικά και προσβάσιμα σε όλους, τη διαχείριση των οποίων θα την αναλαμβάνει η ίδια η κοινότητα.

Καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίζει η παιδεία που θα έχει ως σκοπό την ελεύθερη και την πλήρη ανάπτυξη όλων των ανθρώπων. Η μάθηση και η εκπαίδευση θα πραγματοποιούνται με τρόπο συμπεριληπτικό, διαθεματικό και εξατομικευμένο. Επικεντρώνοντας στην αυτενέργεια και την ενεργή συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων στη μαθησιακή διαδικασία, θα είναι εφικτή η αναζήτηση και η καλλιέργεια των δεξιοτήτων, των κλίσεων και των ταλέντων του κάθε ατόμου, μένοντας μακριά από τη στείρα ακαδημαϊκή γνώση, τον ανταγωνισμό και την αρίστευση ως αυτοσκοπό. Θα έχει ελευθεριακό και αντιαυταρχικό χαρακτήρα, δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας και αλληλοβοήθειας, έχοντας στον πυρήνα της την αγάπη και το πάθος για τη γνώση.

Στη θέση της πατριαρχικής καταπιεστικής οικογένειας θα υπάρχουν ανοιχτές κοινότητες, δίχως διακρίσεις φύλου και ηλικίας, ώστε τα παιδιά να μην υποτάσσονται στον στενό οικογενειακό ορίζοντα με σχέσεις εξάρτησης, ελέγχου και επιβολής. Μέλημα όλων θα είναι οι νέοι να ανοίγονται ευρύτερα στην κοινωνία, να σχεδιάζουν ανεμπόδιστα όπως θέλουν τις ζωές τους, ξεκινώντας από την πεποίθηση ότι τα παιδιά ανήκουν στους εαυτούς τους και στη μελλοντική τους ελευθέρια.

Η παραπάνω μορφή κοινωνικής οργάνωσης αποτελεί τον αναρχικό κομμουνισμό, την αναρχία. Αυτόν τον κόσμο προσπαθούμε να φέρουμε μέσα μας. Αυτόν να συνθέσουμε και να προεικονίσουμε στις κοινότητες αγώνα του σήμερα. Γι’ αυτόν τον κόσμο αγωνιζόμαστε.

 

Εδώ και τώρα

Αγωνιζόμαστε «από τα κάτω» ενάντια στον φόβο, την παραίτηση και τη μοναξιά για μια ζωή με αξιοπρέπεια. Επιλέγουμε τη ρήξη και την ανυποταγή, τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο, μακριά από την επιβαλλόμενη πορεία του εφησυχασμού, της συναίνεσης και της συνδιαλλαγής. Συμμετέχουμε στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, επιδιώκοντας τη ριζοσπαστικοποίησή τους, την όξυνσή τους καθώς και τη μεταξύ τους διασύνδεση, με κάθε αίτημα ή διεκδίκηση να συνδέεται με συνολικότερα απελευθερωτικά προτάγματα. Χτίζουμε σχέσεις και δομές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Δημιουργούμε -εδώ και τώρα- συλλογικά αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, εστίες αντίστασης και μέτωπα αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Ραντεβού στο δρόμο, στους χώρους αγώνα, στις κοινότητες αντίστασης και αλληλεγγύης.

Συλλογικά και μαχητικά. Αυτοοργανωμένα, αντι-ιεραρχικά και ισότιμα.

Για την παγκόσμια κοινωνική επανάσταση, για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση.

Για έναν κόσμο χωρίς κράτη, σύνορα, έθνη, πατρίδες, θρησκείες, καταπίεση, εκμετάλλευση.

Για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης και κοινοκτημοσύνης.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Απομαγνητοφώνηση Εκδήλωσης – Συζήτησης

Απομαγνητοφώνηση της Εκδήλωσης – Συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην Κατάληψη Αpertus στο Αγρίνιο το Σάββατο 27/07 με αφορμή την έκδοση της μπροσούρας του Επαναστατικού Αγώνα: «ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ».

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη τηλεφωνική επικοινωνία και παρέμβαση των συντρόφων μελών του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη και ακολούθησε συζήτηση με τη συμμετοχή και τις ερωτήσεις πολλών συντρόφων που παραβρέθηκαν στο χώρο.

Το αρχείο με την απομαγνητοφώνηση ΕΔΩ

Για τη φασιστοσύναξη της 28/10/20 στο Αγρίνιο

Στις 24/10/2020 κυκλοφόρησε στα social media ανυπόγραφο κάλεσμα για μοτο-πορεία το πρωί της 28ης Οκτωβρίου στο Αγρίνιο. Άμεσα τοποθετήσαμε πανό στην αερογέφυρα Αγρινίου με σύνθημα «Φασίστες στο Αγρίνιο; Θα τους τσακίσουμε». Όσον αφορά το κάλεσμα, τα πρόθυμα τοπικά ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης (Agrinionews, Agriniopress κ.α.) έσπευσαν να προωθήσουν και να μεγεθύνουν το περιστατικό, εκθειάζοντας την δήθεν πρωτοτυπία και εφευρετικότητα του Έλληνα! Με έκπληξη ενημερωθήκαμε από το site της εφημερίδας «Συνείδηση» ότι υπεύθυνος για το κάλεσμα είναι ο Κωνσταντίνος Κιτσοπάνος, δημοτικός σύμβουλος της παράταξης του δημάρχου Παπαναστασίου! Μια σύντομη περιήγηση στην προσωπική του ιστοσελίδα ως σύμβουλος της δημοτικής ενότητας Νεάπολης, μας έπεισε πως πρόκειται για lifestyle Μακεδονομάχο-Τουρκοφάγο που έπαθε κάτι από Μπογδάνο.

Το κάλεσμα όμως όταν γίνεται από δημοτικό σύμβουλο εκμεταλλευόμενο το θεσμικό του ρόλο αναβαθμίζεται. Όλοι αυτοί που πανηγυρίζουν ως εκπρόσωποι του συστήματος  για τον εγκλεισμό των χρυσαυγιτών στη φυλακή, τους κλείνουν το μάτι και κλείνουν ραντεβού να συναντηθούν με τους πρώην ψηφοφόρους τους. Ο δήμαρχος και η παράταξή του είναι συνυπεύθυνοι και το δημοτικό συμβούλιο πρέπει να πάρει θέση για το κάλεσμα, που όπως φαίνεται στα social media αρέσει σε κάθε λογής φασιστοειδές. Ήδη το κακό έχει γίνει και έχουν ξεπηδήσει  διάφορα καλέσματα από τουλάχιστον περίεργους τύπους. Η θέση μας ενάντια στις παρελάσεις και το μιλιταρισμό είναι ξεκάθαρη και γνωστή. Εδώ όμως πρόκειται για θεσμικό ξέπλυμα φασιστών. Μια απλή αναζήτηση στο ίντερνετ για ανάλογη φασιστοσύναξη που έγινε πριν λίγες μέρες στα Γιαννιτσά και το συρφετό που μαζεύτηκε εκεί αρκεί.  Όποιος συνευρεθεί μαζί τους είναι συνυπεύθυνος.

                                                                    Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Κάτω τα χέρια από την κινηματική υποδομή ESPIV.NET

Πανό που αναρτήθηκε στην πλατεία Δημάδη
Κάτω τα χέρια από την κινηματική υποδομή ESPIV.NET
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Κείμενο αλληλεγγύης στο espiv εδώ.

Εκδήλωση – παρουσίαση μπροσούρας: «Εθνικισμός–πατριωτισμός: η πολιτική θρησκεία του κράτους» από την αναρχική συλλογικότητα Καθ’ οδόν [Aγρίνιο, Γιάννενα]

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΘΝΗ-ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

Ο εθνικισμός, ως «η πολιτική θρησκεία του κράτους», θα συνεχίσει να υπάρχει όσο υπάρχουν κράτη. Για εμάς, αντίθεση στον εθνικισμό σημαίνει πόλεμο ενάντια στους εκμεταλλευτές και τους κυρίαρχους, σε όποιο μέρος του κόσμου τυχαίνει να βρισκόμαστε. Σημαίνει εναντίωσή σε ρατσιστικές, ξενοφοβικές, πατριαρχικές, μισαλλόδοξες, φονταμενταλιστικές λογικές και αντιλήψεις. Σημαίνει σπάσιμο των παραμορφωτικών εθνικών γυαλιών μέσα από τα οποία μας έμαθαν να αντικρίζουμε τον κόσμο και στροφή στην άμεση εμπειρία μας, αυτή της καθημερινής μας εκμετάλλευσης και καταπίεσης από το κράτος και τα αφεντικά, του καθημερινού μας αγώνα για επιβίωση αλλά και για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας. Σημαίνει εναντίωση στους πραγματικούς μας εχθρούς, το κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσιαστική κοινωνική σχέση.

ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ Η ΓΗ, ΜΟΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Ο ΤΑΞΙΚΟΣ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ

Απέναντι στην ομογενοποιητική δράση του εθνικισμού αναδεικνύουμε την προϋπάρχουσα και υφιστάμενη ταξική διαίρεση της κοινωνίας. Απέναντι στη διαχωριστική και περιθωριοποιητική δράση του εθνικισμού προτάσσουμε την αλληλεγγύη μέσα στην τάξη των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο κόσμος που οραματιζόμαστε, ο κόσμος για τον οποίο αγωνιζόμαστε, δεν περιχαρακώνεται από σύνορα, δεν κυριαρχείται από κράτη, δεν καταδυναστεύεται από αφεντικά. Οργανώνεται σε ελεύθερα ομοσπονδιοποιημένες αυτοδιευθυνόμενες κομμούνες. Κομμούνες που δημιουργούνται βάσει των αναγκών κι επιθυμιών όλων και λειτουργούν πλήρως ελεύθερα και ισότιμα, χωρίς διακρίσεις φύλου, καταγωγής, ηλικίας, σεξουαλικού προσανατολισμού και σωματικής ικανότητας.

Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Αγωνιζόμαστε για την Αναρχία.

Εκδήλωση – παρουσίαση μπροσούρας: «Εθνικισμός – πατριωτισμός: η πολιτική θρησκεία του κράτους» από την αναρχική συλλογικότητα Καθ’ οδόν

  • Παρασκευή 12/6 Αγρίνιο, 21:00, Κατάληψη Apertus Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο, Καλυβίων 70, apertus.squat.gr
  • Σάββατο 13/6 Γιάννενα, 19:00, Άλσος (σε περίπτωση βροχής στο Ελευθεριακό Εργαστήρι F451) Τσακάλωφ 20, Βιβλία Ανομίας

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ESPIV, ΤΙΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ & ΤΙΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ.

Ο espiv αποτελεί μια κινηματική υποδομή που προσφέρει φιλοξενία σε εκατοντάδες blogs του ευρύτερου κινηματικού χώρου και υπηρεσίες mail με την απαιτούμενη τεχνική υποστήριξη. Πριν κάποιες μέρες, ύστερα από προφορική εντολή της πρυτάνεως του Παντείου στην Διεύθυνση Μηχανοργάνωσης, ο server του espiv -μετά από 12 χρόνια διαδικτυακής παρουσίας- τίθεται εκτός λειτουργίας. Αφορμή στάθηκε η αναδημοσίευση βιβλίων σε μορφή pdf που ήταν ανεβασμένα σε ένα από τα εκατοντάδες blogs που φιλοξενεί ο server. Ο πραγματικός λόγος όμως βρίσκεται ακριβώς στην ίδια τη φύση του εγχειρήματος, και δεν είναι άλλος από τον αδιαμεσολάβητο χαρακτήρα του μέσου. Ενός χαρακτήρα με ξεκάθαρες πολιτικά θέσεις που στέκονται απέναντι σε Μ.Μ.Ε και κόμματα δίνοντας χώρο και τεχνική υποστήριξη στο διαδίκτυο σε ομάδες, συλλογικότητες και συνελεύσεις που λειτουργούν ακηδεμόνευτα.

Οι κινηματικές υποδομές και οι αυτοοργανωμένες δομές αντιπληροφόρησης από καιρό έχουν αποδείξει πως αποτελούν -παρά τις όποιες αδυναμίες-ένα αποτελεσματικό τρόπο σύλληψης των γεγονότων και της πληροφορίας μακριά από τον παραμορφωτικό φακό των ΜΜΕ. Για αυτό είναι ένα ακόμα όπλο του κινήματος ενάντια στον κυρίαρχο ρόλο που διαδραματίζουν τα ΜΜΕ στην κατασκευή της κυρίαρχης ιδεολογίας και την χειραγώγηση της κοινωνικής ζωής από το κεφάλαιο και το κράτος. Ταυτόχρονα αποτελούν μέρος της θωράκισης που αποτρέπει τη προπαγάνδα της κυρίαρχης πληροφόρησης να εισχωρήσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει τη συνείδηση μας.

Καλούμε τον κόσμο του κινήματος να πλαισιώσει και να στηρίξει τις δράσεις του espiv και να ενισχύσει το εγχείρημα μέσω της συμμετοχής του στην δομή του.

κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ & ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Κείμενο της εισήγησης για την εκδήλωση για το μεταναστευτικό ζήτημα στην Μυτιλήνη και το Μεσολόγγι που πραγματοποιήθηκε στις 29/05 στην κατάληψη Apertus

                Στις αρχές Μαρτίου του 2020 στα πλαίσια της διαχρονικής σύγκρουσης συμφερόντων του διεθνούς κεφαλαίου για την παγίωση και επέκταση της κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο, χιλιάδες μετανάστες εγκλωβίστηκαν στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η ελληνική κυβέρνηση μέσω των Μ.Μ.Ε παρουσίασε το αφήγημα της αθρόας εισβολής στα ελληνικά εδάφη, στήνοντας σκηνικό πολέμου και ενθαρρύνοντας κάθε λογής φασιστοειδή: Παραστρατιωτικές ομάδες, εφέδρους, λοκατζήδες και συνταξιούχους μπάτσους – στρατιωτικούς να ικανοποιήσουν την ονείρωξη τους για κανιβαλισμό και πόλεμο. Στα γεγονότα εκείνων των ημερών, οι πληροφορίες για πυροβολισμούς από πολίτες «εθνοφύλακες» και για δολοφονία μεταναστών από πυρά προερχόμενα από την ελληνική πλευρά των συνόρων κουκουλώθηκαν ως επικίνδυνες ειδήσεις για την εθνική κυριαρχία.

Κι ύστερα ήρθε ο κορωνοϊός! Η πανδημία έφερε μια ομερτά μεταξύ κρατών και κυρίαρχων Μ.Μ.Ε για πάγωμα των υπολοίπων μεταξύ τους υποθέσεων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η απάνθρωπη κατάσταση για τους ξεριζωμένους σταμάτησε. Η επιβαλλόμενη από το κεφάλαιο απόφαση για υποβάθμιση του φαινομένου της πανδημίας και επιστροφή στην κανονικότητα, είναι ανατριχιαστικό ότι ξεκινά το ρολόι ακριβώς από εκεί που σταμάτησε. Από τις 26/5/2020 σύσσωμα τα ελληνικά Μ.Μ.Ε αναφέρουν ως κεντρική είδηση πως 400 αστυνομικοί μεταφέρονται στον Έβρο για να ενισχύσουν το στρατό επικαλούμενα  πληροφορίες πως το τουρκικό κράτος θα στείλει μετανάστες για να δημιουργήσουν επεισόδιο.

Εν τω μεταξύ μόνο τους τελευταίους μήνες είχαμε :

  • Επιθέσεις από φασίστες σε μετανάστες, αλληλέγγυους και εργαζόμενους σε Μ.Κ.Ο στα νησιά.
  • Εμπρησμοί στο Κ.Υ.Α Σάμου και σε κοντέινερ.
  • Εμπρησμοί και καταστροφές σε ξενοδοχεία που θα φιλοξενούταν πρόσφυγες σε Παναγίτσα και Άρνισσα Πέλλας.
  • Εκκένωση του κτιρίου στην οδό Θεμιστοκλέους 54 όπου διέμεναν οικογένειες προσφύγων, οι οποίες μετά το πέρασμα τους από τα κολαστήρια της Διεύθυνσης Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη, εγκαταλείφθηκαν στο δρόμο.
  • Συνεχείς καταγγελίες για βασανισμό, εξευτελισμό και σκίσιμο χαρτιών μεταναστών από τις δυνάμεις καταστολής.
  • Επαναπροωθήσεις μεταναστών, όχι μόνο στα σύνορα, αλλά και από αστικά κέντρα με μαζικές απαγωγές και εξαφάνιση τους.
  • Στη δομή κράτησης στο Κρανίδι εργαζόμενη διαγνώστηκε με COVID 19. Ο ιός δεν άργησε να περάσει σε μέρος του πληθυσμού της δομής λόγω των άθλιων συνθηκών διαβίωσης. Εμετικά δημοσιεύματα μας ενημέρωσαν ότι Έλληνες νοικοκυραίοι παρασύρθηκαν από μετανάστριες και συνευρισκόμενοι ερωτικά μαζί τους μολύνθηκαν από τον ιό. Η αλήθεια είναι ότι ελληνόψυχα καθάρματα εκμεταλλεύονταν γυναίκες για μερικά ευρώ.
  • Ειδικά στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας μετά την πληροφορία για μεταφορά μεταναστών σε πρώην στρατόπεδο στον Άγριλο οι τοπικοί άρχοντες των γειτονικών δήμων Αμφιλοχίας, Ακτίου- Βόνιτσας και Ξηρομέρου βρήκαν πως τους ενώνει η κοινή πεποίθηση ότι οι μετανάστες είναι ανεπιθύμητοι. Σε αυτό συμφώνησαν περίπου 500 φασιστοειδή τα οποία συγκεντρώθηκαν στο στρατόπεδο στις 19 /01/2020.

Στο Μεσολόγγι μετά την πληροφορία ότι μετανάστες θα στεγαζόταν σε ξενοδοχείο της περιοχής στις 22/04/2020, ο δήμαρχος Κώστας Λύρος με μερικά αγανακτισμένα φασιστοειδή έκλεισαν την πύλη της πόλης. Στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς, εκτός από την καραντίνα έσπασαν και τα τζάμια του εν λόγω ξενοδοχείου.

Στο Αγρίνιο αρκούσε μόνο η διέλευση 20 οδοιπόρων εργατών γης για να αναστατώσει αστυνομία και ρουφιάνους-σκατόψυχους πολίτες. Οι 11 συνελήφθησαν χωρίς χαρτιά και οι υπόλοιποι συνέχισαν το ταξίδι τους για την Ευρυτανία υπό το άγρυπνο βλέμμα ρουφιάνων που ενημέρωναν μπάτσους και τοπικά ρουφιανοσάιτ για το που βρισκόταν κάθε στιγμή.

Οι γνωστοί «αγανακτισμένοι» φασίστες που αντιδρούν και συγκεντρώνονται σε κάθε απόπειρα μεταφοράς μεταναστών στην επικράτεια όχι μόνο ενθαρρύνονται από τοπικούς άρχοντες (δημάρχους και περιφερειάρχες) αλλά πρόσφατα κάποιοι από αυτούς επιβραβεύθηκαν με θέση διοικητή  ή άλλες θέσεις ισχύος σε κέντρα κράτησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο φασίστας Β. Νικηφόρου ορίστηκε νέος διοικητής στη δομή Σιντίκης, ενώ λίγους μήνες πριν, ήταν επικεφαλής των αντιδράσεων για δημιουργία δομής στην ίδια περιοχή. Έτσι με το μισθό κάμφθηκαν οι αντιρρήσεις του, ενώ με τη διευθυντική θέση θα έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει τις ιδέες του για το μεταναστευτικό.

Το τσάκισμα των  εργασιακών δικαιωμάτων, η ανεργία και η εργασιακή ανασφάλεια που έπονται της εποχής του lockdown και οι αντιδράσεις που αναμένεται να προκύψουν γίνεται για άλλη μια φορά απόπειρα να καταπνιγούν εν τη γενέσει τους για χάρη της εθνικής ενότητας απέναντι σε εχθρούς εισβολείς. Οι φασιστικές ομάδες κρούσης που αναδύονται όσο βρίσκουν έδαφος θα εξελιχθούν στα γνωστά νεοναζιστικά τάγματα εφόδου και θα επανδρώσουν τους παρακρατικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούνται για την καταστολή των κοινωνικών αγώνων. Ο φασισμός πρέπει να τσακιστεί στο δρόμο από τον κόσμο του αγώνα.

Στην επέλαση του κεφαλαίου στις ζωές μας, στις διώξεις και την καταστολή του κράτους απαντάμε με κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών. Ενάντια σε ανοικτά και κλειστά κέντρα κράτησης με έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη από τα κάτω. Παλεύουμε για  ελεύθερη μετακίνηση για όλους τους μετανάστες.

Για έναν κόσμο χωρίς κράτη, σύνορα, πατρίδες, εκμετάλλευση και καταπίεση.

                                                  Κατάληψη Apertus

                                 Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Να μολύνουμε τον κόσμο με τον ιό της αλληλεγγύης

Εν μέσω της  πανδημίας του κορονοϊού παρακολουθούμε τις κυβερνήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη να προσπαθούν να επιβάλλουν στους «υπηκόους» τους τη λογική της ατομικής ευθύνης και ατομικής αντιμετώπισης ζητημάτων που αυτονόητα άπτονται στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Ενώ λοιπόν ξέραμε μέχρι σήμερα πως αν είσαι άρρωστος πας στο γιατρό τώρα μαθαίνουμε πως αν είσαι άρρωστος μείνε σπίτι και βλέπουμε!   

Το κράτος αποδεικνύεται ξεκάθαρα ως αναξιόπιστος και αναποτελεσματικός τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας. Σε περιόδους μεγάλων καταστροφών (πλημμύρες, πυρκαγιές) όπως και τώρα στην πανδημία ανεξαρτήτως ποια σχολή πολιτικών επιστημών ακολουθούν οι κρατικοί αξιωματούχοι, μετράμε τους νεκρούς κι έπειτα ακούμε για αναβολές φορολογικών ή άλλων οικονομικών υποχρεώσεων και χορήγηση επιδομάτων μόνο για τους φορολογικά ορατούς και με χρονική διάρκεια ίση με το χρόνο που ο προβολέας  της επικαιρότητας φωτίζει τα γεγονότα.  Αυτό δε σημαίνει πως η κοινωνία αποκτά αμέσως συνείδηση και θάρρος μπροστά στο ταξικά πεδία των μαχών. Θα έπρεπε να σημαίνει όμως την πλήρη και έμπρακτη αποκαθήλωση των υποκριτικών και δολοφονικών αυτών πολιτικών στην κοινή συνείδηση.

Για ακόμα μια φορά, οι μονίμως στοχοποιημένες κοινωνικές ομάδες, οι πρόσφυγες-μετανάστες, οι φυλακισμένοι, οι άστεγοι, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι Pομά, οι πομάκοι κ.α. μένουν παντελώς εκτεθειμένοι όχι μόνο στον ιό, αλλά και στην κοινωνική αποστροφή, θεωρούμενοι υγειονομικές βόμβες. Αλλά οι κανιβαλιστικές μικροαστικές συμπεριφορές επεκτάθηκαν και μεταξύ διάφορων κοινωνικών κομματιών δείχνοντας πως το βαρέλι της ηθικής παρακμής και ο αυτοεξευτελισμός μεγάλου μέρους του πληθυσμού δεν έχει πάτο. Έτσι βλέπουμε ρουφιάνους να φωτογραφίζουν από τα μπαλκόνια ανθρώπους που βγήκαν έξω, να «καταγγέλλουν» οικογένειες των οποίων τα παιδιά ήρθαν από εξωτερικό, ενώ μαθαίνουμε ότι επαρχιώτες βρίζουν Αθηναίους ότι ήρθαν να τους κολλήσουν! Μια κοινωνία όπου ζάμπλουτοι και μαϊντανοί ανακοινώνουν κάθε μέρα ότι έχουν τον ιό, ενώ την ίδια στιγμή στην επαρχία οικογένειες βγάζουν ανακοινώσεις του τύπου: «Μη μας στιγματίζετε , το παιδί μας δεν έχει τίποτα!».

Η κωμικοτραγική νότα  της  υπόθεσης  είναι βεβαίως  ξανά οι ελληνόψυχοι πατριώτες μπροστάρηδες κατά φαντασίαν  εθνικοαπελευθερωτικών μαχών, οι περισσότεροι εκ των οποίων άφησαν το λάβαρό τους και έπιασαν τα χαρτιά υγείας. Φυσικά η απάνθρωπη κατάσταση των εθνικιστικών αλληλοφαγωμάτων στα σύνορα με μπαλάκι τους ξεριζωμένους δε σταμάτησε, απλώς εκτονώθηκε και πλέον συνεχίζεται στο πεδίο των αόρατων ειδήσεων.

Η διαχείριση αυτής της κρίσης, λοιπόν, φαίνεται ότι θα επιφέρει μια μεγαλύτερη κρίση η οποία μακροπρόθεσμα θα σημαδέψει ξανά στα πόδια και τον νου τα χαμηλότερα οικονομικά κοινωνικά στρώματα. Η μερική παράλυση του συστήματος με τον τρόπο αυτό, σημαίνει  περισσότερες υπερωρίες, καταπίεση και ανασφάλιστη εργασία, όταν η «κανονικότητα» επιστρέψει, όπως και για αυτούς που εργάζονται τώρα. Περισσότερη ψυχολογική αποδυνάμωση και συνήθεια στην πολιτική υπακοή και υποταγή όπως και περισσότερη καταστολή στις επικείμενες κοινωνικές διεκδικήσεις. Υποτιθέμενα αναβαθμισμένες τεχνολογικές συστημικές διεξόδους που έρχονται με αφορμή την παρούσα κοινωνική υστερία να ποδηγετήσουν τα υποκείμενα στη νέα εργασιακή και κοινωνική δυστοπία.

Ως άνθρωποι με ταξική και κοινωνική  συνείδηση εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους ανθρώπους που αναγκάζονται να εργάζονται ακόμη, εκτεθειμένοι τόσο στον ιό όσο και στην εργασιακή βία. Στους εργαζόμενους στα δημόσια νοσοκομεία (καθαρίστριες/στες, νοσηλεύτριες/τες, μαίες, γιατρίνες και γιατρούς) οι οποίοι λαμβάνουν εντολές για σωστή χρήση των μέσων αυτοπροστασίας τα οποία δεν υπάρχουν καν! Φυσικά παραμένουμε ενάντια στους επίορκους φακελάκηδες  πολλοί από τους οποίους έχουν πάρει σβάρνα τα κανάλια για να μας πείσουν για την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης, ή καβατζώνουν Μ.Ε.Θ. για να μην τύχει και πεθάνει κάποιος πλούσιος.

Είναι τετριμμένο να αναφερθούμε στο βρώμικο  ρόλο των Μ.Μ.Ε. αλλά αυτή τη φορά  η προπαγάνδα τους για τη βίαιη απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης, όσον αφορά την επιβολή των φασιστικών μέτρων ελέγχου της κυκλοφορίας, έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Αυτές τις μέρες, ο στόχος της εξουσίας είναι να εμπεδωθεί το δόγμα «ο καθένας μόνος του». Η καπιταλιστική πειθάρχηση και ο κρατικός έλεγχος θα επιβληθούν με αφορμή την κοινή ανησυχία και ανασφάλεια που διασπείρεται σαν κορονοϊός στις μητροπόλεις και τις επαρχίες. Την ίδια στιγμή που ο περισσότερος κόσμος έχει τουλάχιστον δύο βδομάδες με μηδενικό εισόδημα το κράτος έχει το θράσος να μαζεύει 150 ευρώ από αόριστα νομολογήματα που μας κάνουν έρμαια σε μπάτσους, βισματοδημοτόμπατσους και λιμενικούς. 

Η μόνη ορθολογική απάντηση και τα μόνα αποτελεσματικά μέτρα προστασίας είναι η κοινωνική αλληλεγγύη, οι δομές αλληλοβοήθειας και αλληλουποστήριξης, η ενδυνάμωση των σχέσεων των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, ντόπιων και μεταναστών.

  • ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΒΟΗΘΗΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
  • ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ
  • ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
  • ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
  • ΑΜΕΣΗ ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΝ

 

Κατάληψη Apertus

Eλεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Apertus.squat.gr

Aλληλεγγύη στους μετανάστες

Κείμενο που μοιράστηκε στην συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες (7/03/2020). Η αφίσα εδώ.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Η σύγκρουση συμφερόντων του διεθνούς κεφαλαίου για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, επιβάλλει στους πολιτικούς διαχειριστές της ευρύτερης περιοχής να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες των κατατρεγμένων που μεταναστεύουν προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Κι ενώ ο πόλεμος μαίνεται σε πολλές γωνιές του πλανήτη οι εικονικές κοκορομαχίες Μητσοτάκη–Ερντογάν, (όπως διαχρονικά συμβαίνει με τους πρωθυπουργούς Ελλάδας– Τουρκίας), έχουν εγκλωβίσει χιλιάδες ανθρώπους στα σύνορα. Σε αυτή τη συγκυρία, στον ελλαδικό χώρο με ενορχηστρωμένη, παραληρηματική προπαγάνδα των Μ.Μ.Ε. και φυσικά πρόθυμων δεκτών αυτής, επιχειρείται η επιστροφή–επιβολή στη δημόσια σφαίρα κάθε λογής φασιστοειδών.

Η ακροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στον πόλεμο που κήρυξε εξαρχής σε μετανάστες, εργαζόμενους και αγωνιστές, επιχειρεί εκτός από τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς να χρησιμοποιήσει και τους παρακρατικούς. Φυσικά κάτι τέτοιο δε μας εκπλήσσει όταν κατά το πρόσφατο παρελθόν παρακρατικοί τραμπούκοι έφτασαν μέχρι και σε δολοφονίες αγωνιστών. Όπως επίσης για εμάς οι αγριότητες των σωμάτων καταστολής και ασφάλειας δεν αποτελούν κάποια υπερβολή, αλλά την επικύρωση του λόγου ύπαρξης τους.

Κι ενώ η επιδρομή των Μ.Α.Τ. σε Λέσβο και Χίο είχε ως αποτέλεσμα λεηλασίες και βασανισμό κατοίκων (οι οποίοι να τονιστεί πως βγήκαν στο δρόμο με διαφορετικά κίνητρα), αυτή τη στιγμή στα νησιά το ρόλο των Μ.Α.Τ. έχουν αναλάβει διάφορα φασιστοειδή τα οποία επιτίθενται σε μετανάστες και αλληλέγγυους. Παράλληλα ,με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών το φαινόμενο εξαπλώθηκε προς τα βορειοανατολικά σύνορα. Στην περιοχή του Έβρου φασίστες και παρακρατικοί φαντασιώνονται πόλεμο, και βοηθούν το κράτος στη βρώμικη δουλειά του ενώ σε όλη την Ελλάδα προσπαθούν να επανεμφανιστούν φασιστάκια, κρυμμένα σε διάφορους συλλόγους εφέδρων, λοκατζήδων και συνταξιούχων μπάτσων–στρατιωτικών.

  • ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
  • ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ
  • ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Κατάληψη Apertus

Eλεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70  

Συγκέντρωση-μικροφωνική για τον αναρχικό Λάμπρο Φούντα

ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Ο αναρχικός Λάμπρος Φούντας (23/5/1975 – 10/3/2010),  έπεσε νεκρός από σφαίρα μπάτσου, σε συμπλοκή με την αστυνομία στην Δάφνη, κατά τη διάρκεια προετοιμασίας ενέργειας του Επαναστατικού Αγώνα.

Ο Λάμπρος Φούντας, με καταγωγή από το Κεφαλόβρυσο της Αιτωλοακαρνανίας, από μικρό παιδί συμμετείχε ως αναρχικός στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του (είχε συλληφθεί στην κατάληψη του πολυτεχνείου το 1995), αγωνίστηκε και έδωσε την ζωή του ενάντια σε αυτό το βίαιο, ψυχρό και εκμεταλλευτικό σύστημα που με αφορμή την κρίση θέλει να επιβάλλει σε παγκόσμια κλίμακα ένα νέο ολοκληρωτισμό.

Ο Λάμπρος Φούντας είναι ένας από εμάς, γιατί μοιραζόμασταν το ίδιο όραμα για ένα κόσμο ελευθερίας. Ο αγώνας του αποτελεί κομμάτι των πολύμορφων κοινωνικών-ταξικών αγώνων των κολασμένων όπου γης, των εξεγερτικών και επαναστατικών εστιών ενάντια στα σύμβολα της εξουσίας, της καταστολής και του πλούτου

Επιλέγουμε να κρατάμε την μνήμη του ζωντανή μέσα από τους αγώνες μας για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, ανοίγοντας τον δρόμο για μια αταξική και ακρατική κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Για τον ελευθεριακό κομμουνισμό και την αναρχία.

ΟΣΟ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙΕΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΦΟΥΝΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ

Τρίτη 10 Μάρτη

Συγκέντρωση-μικροφωνική

Πλατεία Δημάδη, ώρα 18:00

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Ενάντια στην οικονομική καταστολή των ολικών αρνητών στράτευσης

Ενάντια στην οικονομική καταστολή των ολικών αρνητών στράτευσης

Αναδημοσίευση από την αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης “Πυρανθός

Οι ολικοί αρνητές στράτευσης βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα πολυεπίπεδο πλέγμα καταστολής. Το ελληνικό κράτος έχει την πρωτοτυπία να ορίζει την ανυποταξία συνεχές αδίκημα. Αυτό σημαίνει ότι οι διώξεις για την επιλογή τους να μην υπηρετήσουν το στρατό είναι συνεχείς. Το ποινικό κομμάτι της καταστολής επιτελείται από το στρατό, τους μπάτσους, είτε με συνεχείς “φιλικές ενοχλήσεις” είτε με τη σύλληψη των αρνητών και από τους στρατοδίκες που θα ρίξουν πολλές φορές ποινές στους αρνητές για την επιλογή τους να αρνηθούν ένα μηχανισμό που ζέχνει εθνικισμό, μιλιταρισμό, πατριαρχία.

Πέρα από την εξόφθαλμη καταστολή μέσω των ποινικών διώξεων υπάρχει και η “αόρατη”, συγκαλυμμένη μορφή της οικονομικής καταστολής. Για κάθε δίωξη σε ολικό αρνητή, επιβάλλεται από την εκάστοτε στρατολογία και το διοικητικό πρόστιμο των 6000 ευρώ, το οποίο βεβαιώνεται στην εφορία. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το κράτος πραγματοποιεί έναν πόλεμο συνεχούς φθοράς στους ολικούς αρνητές στράτευσης, κρατώντας τους οικονομικά αιχμάλωτους, δυσχεραίνοντας εκδικητικά την καθημερινότητά τους. Επίσης, μέσα από αυτό το πρόστιμο επιχειρείται η αποπολιτικοποίηση της άρνησης στράτευσης, καθώς από μία πολιτική επιλογή εναντίωσης στο στρατό μετατρέπεται μέσα από νομικά τεχνάσματα σε μία εξατομικευμένη υπόθεση για χρέη στο δημόσιο.

Στις 16 Ιανουαρίου εκδικάζεται στο διοικητικό δικαστήριο Πάτρας η προσφυγή του συντρόφου ολικού αρνητή Ορφέα Κ. για το διοικητικό πρόστιμο των 6000 ευρώ που του έχει επιβληθεί. Μέσα από μία κλειστού τύπου γραφειοκρατική διαδικασία αποκλεισμένη από τη δημόσια σφαίρα, χωρίς ακροατήριο, χωρίς τη δυνατότητα υπεράσπισης/ πολιτικής αντιπαράθεσης με τους δικαστές επικυρώνεται με νομικούς όρους η οικονομική καταστολή που επιβάλλεται από στρατό και εφορία στους ολικούς αρνητές στράτευσης.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες για την δικαίωση των αγώνων μας μέσα από τους θεσμούς της αστικής δικαιοσύνης. Γνωρίζουμε πως οι νομοθέτες και οι δικαστικοί εξυπηρετούν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Αυτοί που επινοούν και εφαρμόζουν εξοντωτικές πρακτικές καταστολής στους αρνητές στράτευσης είναι οι ίδιοι που νομοθετούν και εκτελούν την οικονομική αφαίμαξη της κοινωνίας, την περιθωριοποίηση και αφανισμό όσων περισσεύουν, όπως για παράδειγμα των μεταναστ(ρι)ών, την επιβολή των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου. Για το λόγο αυτό θα βρισκόμαστε πάντα σε αντίπαλα στρατόπεδα. Αναγνωρίζουμε την επιβολή του εξαχίλιαρου στους ολικούς αρνητές στράτευσης ως ένα ακόμη κομμάτι του πλέγματος καταστολής που δέχονται. Μέσα από τις προσφυγές ενάντια στην οικονομική καταστολή βρίσκουμε άλλη μία αφορμή για την προώθηση των προταγμάτων μας ενάντια στα έθνη, το στρατό, στον κρατικό μηχανισμό και στην οικονομική ανισότητα που επιβάλλεται. Βρίσκουμε άλλο ένα σημείο πολιτικής αντιπαράθεσης με το υπάρχον, άλλη μία ευκαιρία υπεράσπισης των ιδεών και των πρακτικών μας απέναντι στην καταστολή και άλλη μία αφορμή για αγώνα.

Η νέα κυβέρνηση, παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη αριστερή διαχείριση τους κράτους, έχει εξαπολύσει μία νέα επίθεση στους εκμεταλλευόμενους. Από το συνδικαλιστικό νόμο και το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο που ισοπεδώνει κάθε προηγούμενο κεκτημένο και καταστέλλει κάθε συλλογική μορφή αντίδρασης μέχρι την κρατική διαχείριση των μεταναστ(ρι)ών σε όλη την επικράτεια που σημαίνει αποκλεισμό και θάνατο. Από την καταστολή κάθε ενεργού κοινωνικού κομματιού, όπως οι συγκρούσεις με τους φοιτητικούς συλλόγους, μέχρι το τελεσίγραφο για εκκένωση των καταλήψεων και τη μπατσοκρατία που υπάρχει σε κάθε γειτονιά για την επιβολή του “νόμου και της τάξης”. Ταυτόχρονα, η γεωστρατηγική σκακιέρα στη γειτονιά της ανατολικής μεσογείου παίρνει για μία ακόμα φορά φωτιά. Μέσα από την όξυνση των κρατικών ανταγωνισμών και αντιπαραθέσεων για την κυριαρχία των ΑΟΖ, την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων και την πολιτική και στρατιωτική επιβολή στην περιοχή βρισκόμαστε αντιμέτωποι για ακόμη μία φορά με ενδεχόμενο πολεμικών συρράξεων. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι μόνοι χαμένοι θα είμαστε εμείς, οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένες, ανεξάρτητα από ποια πλευρά των συνόρων βρισκόμαστε.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η επιλογή της άρνησης στράτευσης είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Τα περιεχόμενα αυτής της επιλογής συμπυκνώνουν την εναντίωση σε ότι έχουμε μισήσει σε αυτό τον κόσμο: την κρατική δομή, την ιεραρχία, το μιλιταρισμό, την επιβολή, τον καπιταλισμό. Ταυτόχρονα, τα ίδια περιεχόμενα προτάσσουν και τον κόσμο που θέλουμε να δημιουργήσουμε, έναν άλλο κόσμο χωρίς έθνη και κράτη, χωρίς αφεντικά και πατριαρχία, χωρίς πολέμους και καταπίεση.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥΣ

ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΥΤΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ, Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

Tο δικαίωμα στην Υγεία δεν χωράει σε κλουβιά

Tο δικαίωμα στην Υγεία δεν χωράει σε κλουβιά

Μια βασική δομή επικυριαρχίας του κράτους είναι οι φυλακές. Οι φυλακές είναι γεμάτες, κατά κύριο λόγο, με ανθρώπους που «περισσεύουν» και δεν ανήκουν στην σφαίρα της παραγωγικής κανονικότητας (φτωχοδιάβολοι, μικροπαραβατικοι, άτομα με προβλήματα εθισμού και εξάρτησης σε ουσίες, τοξικοεξαρτημένοι, Ρομά, μετανάστες κ.α). Η διαβίωση σε αυτούς τους τόπους γίνεται κάτω από άθλιες συνθήκες.

Πέρα από τα βασικά δικαιώματα ανθρώπινης διαβίωσης, που αγνοούνται στις φύλακες της χώρας, οι άνθρωποι εκτίουν την ποινή τους στερούμενοι ακόμα και το βασικό δικαίωμα στην Υγεία. Από το περιστατικό θανάτου στις φυλακές Μαλανδρινού, κρατούμενου με «πονόδοντο» το 2018 που έχριζε εξειδικευμένης επέμβασης απο γναθοχειρουργό και αντιμετωπίστηκε με παυσίπονα, μέχρι το πιο πρόσφατο περιστατικό στις φυλακές Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα (που γνωστοποιήθηκε απο καταγγελία του Δικτύου Αλληλέγγυων Κρατουμένων), ασθενής που έχριζε άμεσης νοσηλείας, αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο με άγνωστη την τύχη του στα σύγχρονα μπουντρούμια  τη ελληνικής δικαιοσύνης.

Στο Νοσοκομείο Αγρινίου, μεταφέρονται πολλές φορές κρατούμενοι από τις φυλακές Άγιου Στεφάνου, όπου διαμένουν για κάποιο διάστημα στα τοπικά κρατητήρια, πολλοί από αυτούς βαριά νοσούντες. Εκεί οι κρατούμενοι έρχονται αντιμέτωποι με μια άνιση και ελλειπή μεταχείριση από το Ιατρονοσηλευτικό Προσωπικό αλλά και από την Αστυνομία που με εκφράσεις του τύπου «για βόλτα ήρθαν να πάρουν αέρα» στερούν στους κρατούμενους το αναφαίρετο δικαίωμα στην Υγεία.

Η πανούκλα της ακροδεξιάς ξεκινώντας από τον αδύναμο, τον ευάλωτο, τον έγκλειστο καταπίνει κάθε σπιθαμή αξιοπρέπειας του κρατουμένου και εξαφανίζει κάθε δικαίωμα ή κοινωνικό αγαθό όπως είναι η πρόσβαση στην Υγεία.

Καταγγέλλουμε την απάνθρωπη στάση της αστυνομίας απέναντι σε κρατούμενους που χρίζουν εισαγωγής σε νοσοκομεία.

Ίση μεταχείριση στην παροχή υγείας και όχι ‘’ενέσιμα ηρεμιστικά’’ και κοινά παυσίπονα.

Η Υγεία δεν είναι εμπόρευμα, είναι κοινωνικό αγαθό. Δεν είναι ατομικό «προνόμιο», είναι κοινωνικό δικαίωμα.Ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες εγκλεισμού & στις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Ενάντια στην κοινωνικό εκφασισμό και την υποτίμηση των ζωών μας, για μια Υγεία χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, για ένα κόσμο που το μόνο θα περισσεύει θα είναι το κράτος και το κεφάλαιο.

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο,

Καλυβίων 70