Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Συνολική ενημέρωση για τις εκδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις και την πορεία στην πόλη

Συνολική ενημέρωση για τις εκδηλώσεις, τις  συγκεντρώσεις και την πορεία στο Αγρίνιο (από 14/09 έως 21/09).

  • Στις 14/09 καλέστηκε από την κατάληψη Apertus στην Πλατεία Δημάδη συγκέντρωση αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους. Από νωρίς το απόγευμα στήθηκε μικροφωνική εγκατάσταση κατά την οποία διαβάστηκαν κείμενα, ενώ παράλληλα γινόταν παρέμβαση με φέιγ-βολάν και μοίρασμα κείμενων. Η συγκέντρωση κράτησε περίπου 3 ώρες και πλαισιώθηκε από 30 άτομα. Το κεντρικό πανό της συγκέντρωσης έγραφε: «ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ, ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ»
  • Στις 17/09 πραγματοποιήθηκε στην κατάληψη Apertus συναυλία για δικαστικά έξοδα διωκόμενων αντιφασιστών με τα συγκρότημα Hexis από Δανία και Vonnis από Βέλγιο.
  • Στις 18/09 το πρωί καλέστηκε από την Α.Ε.Ν. (Αναρχική Επαναστατική Νεολαία) μαθητική πορεία για τα έξι χρόνια από την δολοφονία του Π. Φύσσα από τα Τάγματα Εφόδου της Χρυσής Αυγής. Εκείνη την μέρα πολλά σχολεία τελούσαν υπό κατάληψη για τον Φύσσα. Έτσι πραγματοποιήθηκε μαθητική πορεία 70 περίπου μαθητών/τριών στο κέντρο της πόλης με αρκετό παλμό.
  • Στις 18/09 το απόγευμα καλέστηκε από την κατάληψη Apertus, την Α.Ε.Ν. και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκέντρωση και αντιφασιστική αντικατασταλτική πορεία. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Δημάδη, ενώ στις 20:30 ξεκίνησε η πορεία που είχε 100+ άτομα και απαρτίζονταν από δυο μπλοκ: ένα του αναρχικού, αντιεξουσιαστικου και αντιφασιστικού χώρου (70-80 άτομα) με πανό «Ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο» και ένα της αριστεράς (20-30 άτομα). Η πορεία κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης δυναμικά και με παλμό και  ολοκληρώθηκε στην πλατεία Δημάδη. Αργότερα πραγματοποιήθηκαν τέσσερις προσαγωγές λόγω επίθεσης που πραγματοποιήθηκε μετά την λήξη της πορείας σε πρώην κτίριο τράπεζας και σε μια διμοιρία. Όλοι οι προσαχθέντες αφέθηκαν χωρίς να προκύπτει κάτι εις βάρος τους.
  • Στις 21/09 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση για τον έναν χρόνο από την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh) καλεσμένη από την Apertus και την Α.Ε.Ν. Η συγκέντρωση κράτησε από τις 18:30 μέχρι τις 22:00 ενώ πλαισιώθηκε από 50 άτομα.

Σε όλες τις συγκεντρώσεις διαβάστηκαν κείμενα της κατάληψης  ενώ γίνονταν αναφορά στην υπόθεση του αναρχικού Χριστόφορου Κορτέση  καθώς και στο δικαστήριο του αναρχικού Ντίνου Γιαγτζόγλου.

Όλες οι δράσεις στηρίχτηκαν από νέο κόσμο κόντρα στις επιλογές της συντηρικοποίησης, στην μιζέρια της απραξίας, στην πλάνη του ψευτοβολέματος.

Η παρουσία του κόσμου αυτές τις μέρες στο δρόμο αλλά και στους κατειλημμένους χώρους ανανέωσε το αντιφασιστικό ραντεβού στους δρόμους, στις γειτονιές, στα σχολεία. Υπενθύμισε πως η πόλη του Αγρινίου έχει μείνει καθαρή από τα φασιστικά σκουπίδια (ακόμα και στην περίοδο της ανόδου της Χρυσής Αυγής) λόγω των πολύμορφων αντιφασιστικών δράσεων σε όλα τα κοινωνικά πεδία, της αλληλεγγύης και των σχέσεων αγώνα που αναπτύχθηκαν. Δεν μένει παρά οι δράσεις αυτές να εμπλουτιστούν και να ενισχυθούν, οικοδομώντας -σε μια περίοδο ηττοπάθειας- σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συντροφικότητας, ώστε το πρόταγμα της αλληλεγγύης να γενικευτεί.

 Ραντεβού στο δρόμο, στους χώρους αγώνα, στις κοινότητες αντίστασης και αλληλεγγύης. Συλλογικά, μαχητικά, ισότιμα, αυτοοργανωμένα, αντιιεραρχικά.

Οι μάχες τους, μάχες μας

[Πρόγραμμα κινητοποιήσεων και εκδηλώσεων από 14/09 έως 21/09]

[Διαβάστε το σχετικό κείμενο εδώ]

Έξι χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (Killah P) από τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής.Ένας χρόνος από την δολοφονία του ακτιβιστή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh) από νοικοκυραίους και μπάτσους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ KAI ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ, ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

  • ΣΑΒΒΑΤΟ 14/09,Πλ. Δημάδη,  18:30

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους

  • ΤΡΙΤΗ 17/09 Κατάληψη Apertus, 21:00

ΣΥΝΑΥΛΙΑ για δικαστικά έξοδα διωκόμενων αντιφασιστών (Hexis από Δανία και Vonnis από Βέλγιο)

  • ΤΕΤΑΡΤΗ 18/09 Πλ. Δημάδη, 20:00

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Συγκέντρωση: 18:30

  • ΣΑΒΒΑΤΟ 21/09 Πλ. Δημάδη, 18:30

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ για τον έναν χρόνο από την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh)

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Ενάντια στην καταστολή, τον φασισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό

ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΟΥΣ ΜΑΧΕΣ ΜΑΣ

 Έξι χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (Killah P) από τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Ένας χρόνος από τη δολοφονία του ακτιβιστή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh) από νοικοκυραίους και μπάτσους.

Στις 18/09 του 2013 τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής δολοφόνησαν με τρεις μαχαιριές τον αντιφασίστα ράπερ Παύλο Φύσσα. Έξι χρόνια μετά, οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας, περιμένουν την ετυμηγορία του δικαστηρίου που αργά-αργά οδεύει προς το τέλος του. Αν κρίνουμε από την πρόσφατη αποφυλάκιση των Κορκονέα και Σαραλιώτη, δολοφόνων του 15χρονου αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, υποψιαζόμαστε πως Ρουπακιάς, Μιχαλολιάκος, Λαγός, Πατέλης, Καζαντζόγλου, Τζόρβας και πολλά ακόμη φασιστικά σκουπίδια που εμπλέκονται στην δολοφονία, θα πέσουν στα μαλακά.

Στις πρόσφατες εκλογές τον Ιούλιο του 2019, η εν λόγω νεοναζιστική οργάνωση απώλεσε περισσότερες από τις μισές της δυνάμεις σε ψηφοφόρους και εκλογικό ποσοστό. Ανεξαρτήτως αν πανηγυρίζει η αστική αντιπροσωπευτική δημοκρατία -η οποία όλα αυτά τα χρόνια ξέπλενε τους νεοναζί-, η συρρίκνωση αυτή, αποτελεί νίκη του αντιφασιστικού κινήματος. Ο κόσμος του αντιφασισμού, έδωσε όλα αυτά τα χρόνια μια μεγάλη μάχη με -πολλές φορές- ηθικά και οικονομικά δυσβάσταχτο κόστος, αφού η κρατική δικαιοσύνη σε συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές φόρτωσε με δικαστήρια εκατοντάδες αντιφασίστες/τριες σε όλη την Ελλάδα.  Το ξεμπρόστιασμα όμως των νεοναζί και το κυνήγι στους δρόμους, τις πλατείες και τις γειτονιές, έκανε δύσκολη υπόθεση τη συγκρότηση ψηφοδελτίων για εθνικές και τοπικές εκλογές, ενώ υποχρέωσε εκκολαπτόμενα φασιστοειδή να οπισθοχωρήσουν στους υπονόμους και να δρουν μόνο μέσω των social media.

Δεν έχουμε αυταπάτες ότι εξαφανίστηκαν όλοι αυτοί που διατήρησαν και αύξησαν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής – ακόμη και μετά τη δολοφονία Φύσσα και τις άλλες παρακρατικές επιθέσεις – στις προηγούμενες εκλογές του 2015. Ούτε πιστεύουμε πως αν βρουν πρόσφορο έδαφος δε θα εμφανιστούν ξανά. Παρατηρούμε τις ζυμώσεις στο χώρο της ακροδεξιάς. Τα υπόλοιπα των διαλυμένων ΛΑΟΣ και ΑΝΕΛ έβαλαν στη βουλή την Ελληνική Λύση. Η σύμπλευση των πρώην μελών της Χρυσής Αυγής Λαγού, Γερμενή, Ηλιόπουλου με τον  πατέρα Πλεύρη για δημιουργία νέου φορέα με ημερομηνία ιδρυτικής διακήρυξης 9 Νοεμβρίου παραπέμπει στη Νύχτα των Κρυστάλλων (9ης προς 10η Νοεμβρίου 1938), δηλαδή τη νύχτα του πογκρόμ των Ναζί κατά των Εβραίων, η οποία αποτέλεσε την απαρχή του Ολοκαυτώματος.

Είναι όμως προφανές πως το μεγαλύτερο ποσοστό των απολεσθέντων μελών της Χρυσής Αυγής επαναπατρίστηκε στη μαμά Νέα Δημοκρατία την παράταξη που ανέστησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η νέα κυβέρνηση μιντιαρχών, νεοφιλελεύθερων και φασιστοειδών, βρίσκοντας στρωμένο έδαφος από τους προκατόχους της ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, από τις πρώτες μέρες εξαπέλυσε επίθεση στους αδύναμους. Εργάτες, προλετάριοι, μετανάστες, κοινωνικά αδύναμες και στιγματισμένες ομάδες βλέπουν την επίθεση εναντίον τους να γιγαντώνεται με απελευθέρωση των απολύσεων, εντατικοποίηση της εργασίας, αύξηση στις τιμές των κοινωνικών αγαθών (ρεύμα, νερό, Μ.Μ.Μ.), παρουσία ένοπλων αστυνομικών για έλεγχο εισιτηρίων σε Μετρό-Ηλεκτρικό, λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος στο όνομα της ανάπτυξης και πόσα ακόμα. Ειδικά για τους μετανάστες και τις μετανάστριες η κυβέρνηση, πιεζόμενη από το εκλογικό της κοινό και την αντιμεταναστευτική της ατζέντα, επεφύλαξε πογκρόμ και συλλήψεις.

Οι ανάσες ελευθερίας που πήραν οι μετανάστες μέσω της διαβίωσης τους σε κατειλημμένα κτίρια στο μητροπολιτικό κέντρο και η συμμετοχή τους μέσω των καταλήψεων στις κοινωνικές αντιστάσεις, τρομάζουν το κράτος και το κεφάλαιο. Αντ΄αυτού επιβάλλεται η συνέχιση του εγκλεισμού τους στα κέντρα υποδοχής ή στα κολαστήρια της Διεύθυνσης Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη. Άλλωστε η στρατιωτική διαχείριση των μεταναστών, η δαιμονοποίησή τους, ο εκτοπισμός-εγκλεισμός τους στα κέντρα κράτησης–στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι μέσο για το χτίσιμο της «εθνικής ενότητας» όπου αφεντικά και εργάτες, καταπιεστές και καταπιεζόμενοι μένουν ενωμένοι εμπρός στο «εθνικό συμφέρον» και το «μεγαλείο» του πατριωτισμού και του εθνικισμού.

Οι εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας γνωρίζουν καλά πως το ανάχωμα σε αυτές τις επιθέσεις αποτελούν οι εστίες αντίστασης και αλληλεγγύης του κόσμου που κατεβαίνει στο δρόμο και αγωνίζεται «από τα κάτω», αδιαμεσολάβητα και ακηδεμόνευτα. Έτσι, αυτοοργανωμένοι κοινωνικοί χώροι, συλλογικότητες και καταλήψεις, αλλά και οι ίδιοι οι κοινωνικοί-ταξικοι αγώνες βρίσκονται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο των κατασταλτικών επιχειρήσεων. Η κατάληψη στέγης Brooklyn στα Γιάννενα εκκενώθηκε και ισοπεδώθηκε (15 Ιουλίου 2019) σαν πρώτο μήνυμα της νέας κυβέρνησης πως θα συνεχίσει το έργο των κυβερνήσεων Σαμαρά και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που έδειξαν ιδιαίτερο μένος στις καταλήψεις. Να σημειώσουμε πως η κατάληψη Brooklyn εκτός των άλλων έριχνε γροθιά στο στομάχι της ιερής αγελάδας της ιδιοκτησίας. Στη συνέχεια σειρά πήραν τα Εξάρχεια. Στην κατάληψη Νοταρά 26 έγινε διακοπή ηλεκτροδότησης, ενώ οι καταλήψεις Transito, Σπύρου Τρικούπη 17,  Ασημάκη Φωτήλα 18 και Gare  εκκενώθηκαν με κατασταλτικές επιχειρήσεις στρατιωτικού τύπου. Τις επόμενες μέρες, η αστυνομία εκδίωξε άστεγους από το λόφο του Στρέφη, ενώ παραβίασε το στέκι αναρχικών μεταναστών στην οδό Τσαμαδού. Η παρουσία των μπάτσων στην περιοχή ενισχύεται και παγιώνεται, ενώ το κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Κ-ΒΟΞ δέχεται συνεχόμενες επιθέσεις και ρίψεις χημικών στο εσωτερικό του.

Φυσικά αρωγοί στις παραπάνω επιθέσεις δε θα μπορούσαν να μην είναι τα Μ.Μ.Ε. τα οποία ουσιαστικά συμμετέχουν και στον κορμό της κυβερνητικής παράταξης αφού με την προπαγάνδα φρόντισαν να εκλεγούν και τα παπαγαλάκια τους (Μπογδάνος, Παπαδημητρίου, Καλλιανός, Λοβέρδος, Μαρκόπουλος) ενισχύοντας τον διαχρονικό τους ρόλο απέναντι στους ακηδεμόνευτους αγώνες, τους οποίους σπεύδουν να συκοφαντήσουν και να στιγματίσουν ως «απειλή για το κοινωνικό σύνολο».

Ωστόσο η λυσσαλέα επίθεση κράτους και κεφαλαίου στις ζωές μας ξέρουμε καλά πως θα αναχαιτιστεί μόνο με μάχες. Μάχες σαν αυτές που έδινε ο Π. Φύσσας εναντία στην φασιστική πανούκλα. Μάχες σαν αυτή που έδινε ο ακτιβιστής Ζακ Κωστόπουλος (Zackie Oh) για ορατότητα, ασφάλεια και απελευθέρωση από τα καλούπια της κυρίαρχης κανονικότητας των ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και όχι μόνο. Στις 21/9 του 2018 λιντσαρίστηκε μέχρι θανάτου από φασίστες νοικοκυραίους και μπάτσους μπροστά στα μάτια δεκάδων περαστικών που δυστυχώς -όπως πολλά κομμάτια της κοινωνίας- φαίνεται να έχουν εντρυφήσει στην απάθεια και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Μάχες σαν αυτές που έδωσαν ο καθένας με το δικό του τρόπο και τις δικές του επιλογές: σύντροφοι, αντιφασίστες, αναρχικοί και αγωνιστές που βρίσκονται σήμερα έγκλειστοι στα κελιά της δημοκρατίας. Ένας από αυτούς είναι και ο αναρχικός Ντίνος Γιαγτζόγλου που δικάζεται στις 20/9 του 2019 ο οποίος έπραξε «κόντρα στα ιερά κοινωνικά πρότυπα του φιλοτομαρισμού, της μετριοπάθειας και του συμβιβασμού, της νομιμοφροσύνης και της εθελοδουλίας…».

Μια άλλη περίπτωση, αυτή την φορά εξόφθαλμης εκδικητικότητας του κράτους και των μηχανισμών του, είναι η υπόθεση του αναρχικού Χριστόφορου Κορτέση. Στις 12/7 του 2019, η πολυεθνική Leroy Merlin με τη συνδρομή της εταιρείας security OVIT A.E. και τη σύμπραξη των δικαστικών αρχών έδωσαν ως τρόπαιο στο κράτος τον Χριστόφορο Κορτέση. Μια απλή και συνηθισμένη υπόθεση κλοπής από πολυκατάστημα  μετατράπηκε από τους δικαστές σε ληστρική επίθεση και οδήγησε στην εκδικητική προφυλάκιση του Κορτέση. Ακόμη και το σκεπτικό της απόφασης προφυλάκισης δείχνει εκτός του εκδικητικού για την πολιτική δράση και τον ταξικό χαρακτήρα της δικαιοσύνης, αφού ωμά δηλώνει πως ως αδύναμος οικονομικά είναι ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων. Πρόσφατα, παρά την κατακραυγή και τις δράσεις αλληλεγγύης, απορρίφθηκε η αίτηση αποφυλάκισης του.

  Οι πρόσφατες κοκορομαχίες των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για το νέο ποινικό και σωφρονιστικό κώδικα, για την εφαρμογή του οποίου από την πρώτη στιγμή ξεκίνησαν αγώνες οι κρατούμενοι, και η κοπτοραπτική του, αποκρύπτουν τη στόχευση για περισσότερες σε αριθμό φυλακίσεις με υποχρεωτικό χρόνο έκτισης. Από τα πρώτα νομοθετήματα της νέας κυβέρνησης αποτέλεσε το πάγωμα της ανταλλαγής έκτισης ποινής με κοινωφελή εργασία. Το μήνυμα είναι  προφανές: πολύς κόσμος, πρέπει να κάνει από «λίγο φυλακή» με ιδιαίτερη προτίμηση σε αγωνιστές και οικονομικά ασθενείς. Το κράτος προωθεί τη διασπορά του φόβου του εγκλεισμού ως μέσο κοινωνικής πειθάρχησης.

Ενάντια στην καταστολή, τον φασισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, ανοίγουμε δρόμους αντίστασης και αλληλεγγύης, για την κοινωνική επανάσταση και απελευθέρωση,  για μια αταξική κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλοβοήθειας και κοινοκτημοσύνης. Ραντεβού στον δρόμο, στους χώρους αγώνα, στις κοινότητες αντίστασης και αλληλεγγύης.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΝΤΙΝΟ ΓΙΑΓΤΖΟΓΛΟΥ (ΔΙΚΗ 20/9)

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΚΟΡΤΕΣΗ

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Αυτοκόλλητα που κυκλοφορούν στην πόλη

Αυτοκόλλητα από την κατάληψη Apertus, την Α.Ε.Ν., ατομικές πρωτοβουλίες, μαθητές & μαθήτριες από σχολεία του Αγρινίου.

Όποιος /α θέλει να τα προμηθευτεί μπορεί να περάσει από τον χώρο της κατάληψης τις μέρες και τις ώρες που είναι ανοιχτή.

Τυπώθηκαν σε 8.000 αντίτυπα τον Ιούνιο από την Αυτοοργανωμένη Τυπογραφική Ομάδα Ιωαννίνων «Titivillus».

{
{

Βασικές αρχές & θέσεις της κατάληψης

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μια παρουσίαση των βασικών αρχών και θέσεων της κατάληψης Apertus, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί στα 9 χρόνια λειτουργίας της. Τυπώθηκε σε 1500 αντίτυπα από την  αυτοοργανωμένη τυπογραφική ομάδα Ιωαννίνων titivillus.

Οι καταλήψεις ως απελευθερωτικά εγχειρήματα μέσα στην πόλη

Η κατάληψη, ως πρακτική για εμάς, είναι η επαναοικειοποίηση εγκαταλελειμμένων δημόσιων χώρων και η αξιοποίησή τους μέσω συλλογικών διαδικασιών: αλλάζουμε την υπόσταση του χώρου, του χαρίζουμε πολιτική ταυτότητα, του προσδίδουμε μια νέα κοινωνική χρησιμότητα, τον απελευθερώνουμε. Ο χώρος ανακατασκευάζεται, γίνεται λειτουργικός, ζωντανεύει. Περνάει από την εγκατάλειψη στην τοπική κοινωνία, η οποία καλείται να συμμετέχει σε αυτόν. Η λειτουργία ενός κατειλημμένου δημόσιου χώρου είναι μια έμπρακτη κριτική και άρνηση του πολιτισμού της ιδιοκτησίας, του εμπορεύματος, της ιδιώτευσης, της καβάτζας. Ένας τέτοιος χώρος μπορεί να χτιστεί και να διατηρηθεί μόνο με σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις. Μια κατάληψη, που επιλέγει να λειτουργεί ως ελεύθερος κοινωνικός και πολιτικός χώρος, δεν μπορεί παρά να επιδιώκει να είναι τόπος συνάντησης και συλλογικοποίησης, σημείο σύνδεσης των αγώνων, δομή κοινωνικής αλληλεγγύης, χώρος έκφρασης, επικοινωνίας, δράσης και δημιουργίας.

Η κατάληψη Apertus

Η κατάληψη Apertus, που ξεκίνησε τη λειτουργία της την Πρωτομαγιά του 2010, δίνοντας ζωή στο παρατημένο στη φθορά κτίριο που βρίσκεται στην οδό Καλυβίων 70, επέλεξε να ενεργεί μέσα από κοινωνικές, κινηματικές και ακηδεμόνευτες διαδικασίες.

Από τότε έως σήμερα, μέσω της ισότιμης συνδιαμόρφωσης αρχών και ιδεών, επιλέγουμε να δημιουργούμε ένα χώρο αντίστασης, πολιτικής ζύμωσης, πολιτιστικής αναφοράς, συγκρότησης παρεμβάσεων και δράσεων μέσα στην πόλη, συνεισφέροντας στο διαρκές κοινωνικό ρεύμα άρνησης των ιεραρχιών, των εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών σχέσεων, του εθνικισμού, της πατριαρχίας, του ρατσισμού, του σεξισμού, των έμφυλων διακρίσεων.

 Η συνέλευση της κατάληψης

Το κυρίαρχο όργανο της κατάληψης είναι η εβδομαδιαία συνέλευση. Η συνέλευση είναι γενική και αποφασίζει για τα διαχειριστικά θέματα της κατάληψης και τις πολιτικές επιλογές της. Έχει ανοιχτό κοινωνικό χαρακτήρα και λειτουργεί μέσα από σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας, αλληλοσεβασμού και ευθύτητας. Στη συνέλευση δε χωράνε ιεραρχίες, κουμανταδόροι, αυθεντίες, «παλιοί», καθώς και λογικές ανάθεσης. Όλες οι αποφάσεις, λαμβάνονται ισότιμα, συλλογικά και αδιαμεσολάβητα με επίτευξη συναίνεσης μεταξύ των συμμετεχόντων, ενώ κάθε συμμετέχοντας αναλαμβάνει την προσωπική και πολιτική ευθύνη αυτών των αποφάσεων.

Η συνέλευση της κατάληψης, ως δυναμικό σύνολο, δεν έχει «ληγμένα» όλα τα θέματα. Τα περιεχόμενα του λόγου και της δράσης της, συζητιούνται, δοκιμάζονται, συνδιαμορφώνονται και αποφασίζονται σε αυτήν, ως συνέχεια αποφάσεων προηγούμενων συνελεύσεων. Ο πολιτικός λόγος και οι δράσεις της κατάληψης εξελίσσονται, ανάλογα με τις ιδέες που αναδύονται στην συνέλευση, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα της πολιτικής και κοινωνικής συγκυρίας, χωρίς ωστόσο να πραγματοποιούνται πολιτικά άλματα από την μία συνέλευση στην άλλη. Σε περίπτωση διαφορών θέσεων επιδιώκεται η σύνθεση της διαφορετικότητας και όχι απαραίτητα η ομοιογένεια.

Η συνέλευση, για εμάς, δεν είναι μόνο μια διαδικασία. Εκτός των άλλων, αποτελεί την αναζήτηση των κοινών αρνήσεων, για τη δημιουργία συντροφικών σχέσεων, όχι μονάχα στη βάση της ομοιότητας αλλά και της διαφοράς, στην προσπάθειά μας να οργανώσουμε την καθημερινότητά μας και τους αγώνες μας.

Πρωτοβουλίες μέσα από τη συνέλευση

Μέσα από την συνέλευση είναι ζητούμενο να δημιουργούνται θεματικές πρωτοβουλίες ή ομάδες εργασίας, με ανοιχτό πάντα χαρακτήρα. Επίσης στην κατάληψη μπορούν να βρουν στέγη (μόνιμα ή για ορισμένο κύκλο δράσης) εγχειρήματα, τα οποία μέσα από τη δράση και την αλληλεπίδρασή τους, εκτός των άλλων, εμπλουτίζουν τα πολιτικά σκεπτικά και ενισχύουν τις δραστηριότητες του χώρου. Οι πρωτοβουλίες, οι ομάδες και τα εγχειρήματα διατηρούν την αυτονομία τους, αλληλεπιδρούν με τη συνέλευση και κινούνται σύμφωνα με τις βασικές αρχές και θέσεις της κατάληψης. Με αυτόν το τρόπο οι πόρτες της κατάληψης παραμένουν ανοιχτές στη συμμετοχή ατόμων, δομών και συλλογικοτήτων.

Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και εκδηλώσεις

Στην κατάληψη λειτουργεί προγραμματισμένο αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο-μπαρ για να συναντιόμαστε μακριά από τις εμπορευματικές σχέσεις, τα life-style πρότυπα, την αποξένωση και τον αλλοτριωμένο τρόπο διασκέδασης των μαγαζιών.

Στα καφενεία, προωθείται η λογική της ελεύθερης συνεισφοράς, για αυτό υπάρχει κουτί ενίσχυσης για την οικονομική στήριξη της κατάληψης (συντήρηση και βελτίωση του χώρου, στήριξη αλληλέγγυων δράσεων και εκδηλώσεων κ.α.) καθώς και του Ταμείου Αλληλεγγύης της κατάληψης. Η ενημέρωση και ο έλεγχος των ταμείων γίνεται ανοιχτά στις εβδομαδιαίες συνελεύσεις. Στα καφενεία προγραμματίζονται συλλογικές κουζίνες, μουσικά αφιερώματα, μουσικοί αυτοσχεδιασμοί, συζητήσεις, προβολές, βιβλιοπαρουσιάσεις κ.α.. Το πρόγραμμα των καφενείων μπορεί να αλλάξει ή να τροποποιηθεί ανάλογα με τις εκδηλώσεις και τις δράσεις της κατάληψης.

Απέναντι στην κυρίαρχη εμπορευματική πρακτική, οι εκδηλώσεις που γίνονται στο χώρο (συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις κ.α.) πραγματοποιούνται με ελεύθερη πρόσβαση («χωρίς είσοδο») και με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά για όποια/ον θέλει να στηρίξει. Η κατάληψη επιλέγει να συνδιαλέγεται με αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που αντιλαμβάνονται τον σκοπό των εκδηλώσεων και σέβονται τα χαρακτηριστικά του χώρου. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με αντιεμπορευματικούς όρους για να αποφευχθεί η διαμεσολάβηση τους χρήματος αλλά και η γενικότερη αναπαραγωγή των εμπορευματικών σχέσεων. Παράλληλα, επιδιώκεται να δημιουργούνται σχέσεις με κάθε εγχείρημα που παρουσιάζει το έργο του στο χώρο, μακριά από εργαλειακές αντιλήψεις.

Ταμείο αλληλεγγύης της κατάληψης

Βρισκόμαστε στην πλευρά των αγωνιζόμενων, των καταπιεσμένων, των εκμεταλλευόμενων, των ανυπότακτων, της άγριας νεολαίας που αντιστέκεται. Απέναντι στην καταστολή του κράτους, προτάσσουμε τη συντροφικότητα, την κοινωνική αλληλεγγύη, τις σχέσεις αλληλοβοηθείας. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται η επιλογή μας να δημιουργήσουμε στην κατάληψη Apertus (από τον Οκτώβριο του 2013) το Ταμείο αλληλεγγύης για την οικονομική στήριξη διωκόμενων για γεγονότα αντίστασης στο Αγρίνιο, καθώς επίσης και συντρόφων που έχουν υποστεί υλικές ζημιές από το φασιστικό παρακράτος. Ένα ταμείο, που παράλληλα με τις τοπικές υποθέσεις, στηρίζει διωκόμενους ή φυλακισμένους αγωνιστές από κάθε περιοχή του ελλαδικού χώρου. Το Ταμείο ενισχύεται τακτικά από το αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο-μπαρ της κατάληψης, από εισφορές και από εκδηλώσεις/συναυλίες που γίνονται στο χώρο.

Δανειστική βιβλιοθήκη και κινηματικό αρχείο

Στο πλαίσιο των δομών και δραστηριοτήτων που αναπτύσσουμε στην κατάληψη, συμπεριλήφθηκε η δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης και κινηματικού αρχείου (τη γενική ευθύνη των οποίων έχει η ομάδα βιβλιοθήκης της κατάληψης) για την προώθηση της ελευθεριακής κουλτούρας και της αναρχικής-αντιεξουσιαστικής αντίληψης στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης από τα δεσμά του καπιταλισμού. Η βιβλιοθήκη, λειτουργεί δανειστικά για την προσωπική επιμόρφωση του καθενός. Παράλληλα, μαζί με το αρχείο (το οποίο είναι προσβάσιμο για όλους), επιδιώκει να λειτουργεί ως πηγή πληροφοριών και γνώσης για τον ευρύτερο κινηματικό και αγωνιστικό χώρο της πόλης, καθώς και σαν κινητήριος μοχλός για τη δημιουργία διαδικασιών και δομών αυτομόρφωσης. Να σημειώσουμε πως το αρχείο έχει μια ιστορική βαρύτητα, μιας και περιλαμβάνει αναρχικές, αντιεξουσιαστικές και ελευθεριακές εκδόσεις (εφημερίδες, περιοδικά, μπροσούρες κ.α.) από την δεκαετία του ‘80 έως και σήμερα. Επίσης, λειτούργει κινηματικό βιβλιοπωλείο που διαθέτει έντυπα και βιβλία εκδοτικών εγχειρημάτων τα έσοδα των οποίων καλύπτουν τις ανάγκες για τη συνέχιση των εκδόσεων ή/και στοχεύουν στη στήριξη ταμείων αλληλεγγύης.

Συλλογική κουζίνα-Παροδοσιακός ξυλόφουρνος

Τον Μάρτη του 2017 πραγματοποιήθηκε στην κατάληψη εισαγωγικό εργαστήριο για την φυσική δόμηση, με ελεύθερη συμμετοχή. Στο εργαστήριο αυτό, όπου διήρκησε περίπου μια εβδομάδα, κατασκευάστηκε υπαίθρια κουζίνα με ξυλόφουρνο, rocket stove και παγκάκι με σκέπαστρο. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: στοιβαχτός πηλός (cob), τσατμάς, πλιθιά, γεώσακοι. Το έργο ολοκληρώθηκε μέσα από συλλογικές διαδικασίες με ισότιμη συμμετοχή στη λογική του μοιράσματος ιδεών, γνώσεων και τεχνικών. Έκτοτε, με τον ξυλόφουρνο οι πρωτοβουλίες για συλλογική κουζίνα ενισχύθηκαν. Οι συλλογικές κουζίνες πραγματοποιούνται είτε αυτόνομά είτε συνοδεύοντας τις εκδηλώσεις της κατάληψης. Έτσι συναντιόμαστε, προμηθευόμαστε υλικά, ψήνουμε, μαγειρεύουμε και απολαμβάνουμε το φαγητό όλοι μαζί, συμμετέχοντας ο καθένας με τον τρόπο του και με τις δυνατότητές του. Με το κουτί οικονομικής ενίσχυσης συμβάλουμε ελεύθερα στα έξοδα την κουζίνας και στη βιωσιμότητα του εγχειρήματος. Στην συλλογική κουζίνα δεν καλύπτεται μόνο η ανάγκη μας για τροφή αλλά και για συντροφικότητα.

Σχέσεις με άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα & κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια

Η κατάληψη, αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου κινήματος αντίστασης και αλληλεγγύης. Έτσι δεν είναι μόνη της και ξεκομμένη από τους υπόλοιπους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους. Στηρίζει και στέκεται αλληλέγγυα σε αυτούς, όπως και σε κάθε αυτοοργανωμένο συλλογικό εγχείρημα. Παράλληλα, θεωρώντας αναγκαιότητα την πολιτική αλληλεπίδραση με άλλα εγχειρήματα ή άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια, αναζητά τη σύνδεση μαζί τους. Μια σύνδεση που στοχεύει στην ενίσχυση των πολιτικών διαδικασιών, στο χτίσιμο σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και συντροφικότητας, στο δυνάμωμα των κοινωνικών –ταξικών αγώνων.

Αδιαμεσολάβητη δράση-Σχέσεις με κόμματα, Μ.Μ.Ε. και Μ.Κ.Ο.

Η αδιαμεσολάβητη δράση, αποτελεί πρωτεύουσα πολιτική επιλογή της κατάληψης για αυτό μένουμε μακριά από κόμματα, Μ.Μ.Ε. και Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.). Θεωρώντας, πως δημόσιος είναι ο χώρος στον οποίο η κοινωνία λαμβάνει αποφάσεις, επιλέγουμε την συμμετοχή σε εγχειρήματα που αρνούνται τη λογική του κέρδους και την διαμεσολάβηση από κρατικές δομές.

Τα κόμματα λειτουργούν ρεφορμιστικά μέσω ενός γραφειοκρατικού τύπου οργάνωσης, δραστηριοποιούνται μέσα στα στενά όρια της αστικής νομιμότητας, αποβλέπουν στην ικανοποίηση των κομματικών-πολιτικών τους συμφερόντων, εξαργυρώνουν με ψήφους τους εκάστοτε αγώνες τους, συκοφαντούν και λοιδορούν  κάθε ακηδεμόνευτο αγώνα που δεν χωράει στην κομματική τους ατζέντα, ενώ το όραμα τους είναι  κατάληψη της κεντρικής εξουσίας. Έτσι, δεν συμμετέχουμε σε καμία κομματική δομή, δεν συνεργαζόμαστε με καμία κομματική ηγεσία, αποκαλύπτουμε την διάθεση ψηφοθηρικής εκμετάλλευσης των αγώνων από τα κόμματα, προωθούμε την αυτοοργάνωση και την ισοτιμία στην λήψη αποφάσεων, ενάντια στις ιεραρχημένες σχέσεις, τους ρόλους, την αντιπροσώπευση και κάθε μορφή διαμεσολάβησης.

Τα Μ.Μ.Ε. ως κυρίαρχο όργανο προπαγάνδας του κράτους συντελούν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης, ενώ έχουν οργανική σχέση με τα οικονομικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Διαχρονικός είναι ο ρόλος τους απέναντι στους ακηδεμόνευτους αγώνες, τους οποίους σπεύδουν να συκοφαντήσουν και να στιγματίσουν ως «απειλή για το κοινωνικό σύνολο». Παράλληλα, ενισχύουν το Θέαμα ως κοινωνική σχέση, δημιουργώντας το ψευδές αίσθημα της κοινότητας (έθνος, πατρίδα, οικογένεια, καταναλωτικά πρότυπα κ.α.) συγκαλύπτοντας την ανισότητα, την εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό, ενώ ταυτόχρονα θέλουν να διαχωρίζουν τους ανθρώπους, τσακίζοντας κάθε έννοια του συλλογικού, προωθώντας μια ατομοκεντρική θεώρηση. Αρνούμαστε, λοιπόν, κάθε σχέση με τα Μ.Μ.Ε., ενισχύουμε τις αυτοοργανωμένες δομές αντιπληροφόρησης και υποστηρίζουμε την δημιουργία νέων.

Οι καταλήψεις δε μπορεί να αποτελούν τόπο και τρόπο για την επέκταση μηχανισμών ενσωμάτωσης,  αφομοίωσης και εφησυχασμού, όπως αυτών των Μ.Κ.Ο. Οι Μ.Κ.Ο. χρηματοδοτούνται κυρίως από το κράτος και οργανισμούς που ελέγχονται από το κεφάλαιο, γεγονός που κάνει ξεκάθαρο πως οι δραστηριότητες τους κατευθύνονται από τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους. Παράλληλα, δημιουργούν τη ψευδαίσθηση στον κόσμο που συμμετέχει σε αυτές ότι επιτελούν το κοινωνικό έργο που τους αναλογεί, αποσβένοντας κοινωνικές αντιστάσεις. Η αποδοχή από την πλευρά των Μ.Κ.Ο. της στρατιωτικής διαχείρισης των μεταναστών (κέντρα κράτησης-στρατόπεδα συγκέντρωσης) και η πολιτική νομιμοποίησή της μέσω μιας ρητορικής των «ίσων αποστάσεων», δείχνει πως η δράση τους δεν είναι μόνο «φιλανθρωπική» αλλά συνεισφέρει στην γενικότερη αναδιάρθρωση των κοινωνικών σχέσεων, διαιωνίζοντας τις συνθήκες καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Απέναντι στην «αμεροληψία» των Μ.Κ.Ο. προβάλλουμε τους αδιαμεσολάβητους αγώνες ντόπιων και μεταναστών, την αλληλοβοήθεια των «από τα κάτω», τις σχέσεις και της δομές αλληλεγγύης.

Για την καταστολή

Οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι κοινωνικοί χώροι που επιδιώκουν να αποτελέσουν ρωγμή στον κορμό της κοινωνικής συναίνεσης, δεν έπαψαν να βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής, αντιμετωπίζοντας ένα ποικιλόμορφο φάσμα κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων που αποσκοπούν στην αποπολιτικοποίηση, την συκοφάντηση, την τρομοκράτηση, την περιθωριοποίηση και την καταστροφή τους. Κάτι το οποίο αποτελεί, πλέον, μέρος του κεντρικού πολιτικού σχεδιασμού του κράτους ακολουθώντας πιστά το αντί-εξεγερτικό σχέδιο που υιοθετήθηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.

Η υπεράσπιση όλων των καταλήψεων, δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του αγώνα για αυτοκαθορισμό και αυτοδιάθεση. Αφορά όλους τους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους, γιατί όταν απειλείται ένας, απειλούνται και όλοι οι υπόλοιποι. Αφορά κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι, που νοιώθει τα δεσμά του όλο και πολύ να το πνίγουν. Αφόρα κάθε ανυπότακτο άνθρωπο που δεν δέχεται τα δεσμά της καθημερινότητας, που αρνείται να φιμωθεί και προσπαθεί να σπάσει την παγερή σιωπή της απάθειας.

Ως κατάληψη Αpertus, ένας χώρος που στο παρελθόν έχει δεχθεί παρακρατικές φασιστικές επιθέσεις, σε μια πόλη με δεκάδες διώξεις αναρχικών, αντιεξουσιαστών και αντιφασιστών, δεν θα μπορούσαμε παρά να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας και να στηρίξουμε τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους και τους αγώνες που δέχονται την καταστολή του κράτους, του παρακράτους και κάθε λογής τραμπούκου.

Τι προτάσσουμε

Παλεύουμε ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και την πατριαρχία, στον κρατικό έλεγχο και την καπιταλιστική πειθάρχηση. Ενάντια στην καταπίεση, την εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό. Στεκόμαστε εχθρικά απέναντι σε κάθε τι που αναπαράγει ιεραρχικές και εξουσιαστικές σχέσεις, διακρίσεις και ανισότητες. 

Στήνουμε οδοφράγματα απέναντι στην κρατική καταστολή και στις μεθόδους απόσπασης κοινωνικής συναίνεσης, ενώνοντας τη φωνή μας με όσους και όσες κατεβαίνουν στο δρόμο και αγωνίζονται, μαζί με την ανυπότακτη και την άγρια νεολαία που αντιστέκεται.

Αντιστεκόμαστε στον φασισμό, τον ρατσισμό, τις έμφυλες διακρίσεις, τον σεξισμό και την ομοφοβία. Αντιδρούμε στο σύγχρονο ολοκληρωτικό καθεστώς με τα σχολικά κελιά, τα σωφρονιστικά ιδρύματα, τους στρατώνες, τα κέντρα κράτησης-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, τα εργασιακά κάτεργα, τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, τα ψυχιατρεία. Εναντιωνόμαστε στον αποκλεισμό και τη διαπόμπευση στιγματισμένων και αδύναμων κοινωνικών ομάδων (μεταναστών, Ρομά, ΛΟΑΤΚΙ+, τοξικοεξαρτημένων, ΑμεΑ κ.α.).

Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι στους αγώνες των μεταναστών/-τριών και απαιτούμε ελεύθερη μετακίνηση για όλους και για όλες. Στηρίζουμε διωκόμενους και φυλακισμένους αγωνιστές, αντιστεκόμαστε στην αναδιάρθρωση-αυστηροποίηση-ιδιωτικοποίηση των φυλακών, ανοίγοντας το δρόμο για το ολοκληρωτικό γκρέμισμά τους. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες των κρατουμένων για τα δικαιώματά τους, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους, ενώ επιδιώκουμε την διασύνδεση των αγώνων εντός και εκτός των τειχών. Σαμποτάρουμε τη δολοφονική μηχανή του στρατού, καταδεικνύουμε την αποκτήνωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, εναντιωνόμαστε στον εθνικισμό και σε κάθε μορφή μιλιταρισμού, είμαστε δίπλα στους ολικούς αρνητές στράτευσης. Ενισχύουμε τους αγώνες ατόμων διαφόρων σεξουαλικών προσανατολισμών και ταυτοτήτων φύλου (ΛΟΑΤΚΙ+) για ορατότητα, ασφάλεια και  απελευθέρωση από τα καλούπια της κυρίαρχης κανονικότητας. Στηρίζουμε τους αγώνες των μαθητών, των φοιτητών και των καθηγητών ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Διεκδικούμε ελεύθερη πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά (υγεία, τροφή, νερό, ρεύμα, εκπαίδευση, μετακινήσεις κ.α.). Συμμετέχοντας στους τοπικούς κοινωνικούς αγώνες, αντιστεκόμαστε στις περιφράξεις και την ερήμωση των δημόσιων χώρων (π.χ. Δημοτικό Πάρκο Αγρινίου), καθώς και στα αναπτυξιακά σχέδια του κεφαλαίου για «αξιοποίηση»-λεηλασία της φύσης. Παράλληλα θεωρούμε σημαντικά τα ζητήματα του σεβασμού και της αξίας κάθε έμβιου όντος καθώς και της βιωσιμότητας των βιοτόπων του πλανήτη. Δεν μπορεί να υπάρξει αρμονική συμβίωση ανθρώπων, ζώων, φύσης μέσα στο πεδίο της καπιταλιστικής ανάπτυξης που μετατρέπει, όλο και πιο εντατικά, τον πλανήτη σε ένα απέραντο εργοστάσιο.

Εναντιωνόμαστε στον «νέο θαυμαστό κόσμο», όπου οι τεχνοεπίστημες και οι έξυπνες συσκευές -κατευθυνόμενες από το κεφάλαιο- ρυθμίζουν τις κοινωνικές σχέσεις, μεσολαβούν σε κάθε μορφή επικοινωνίας, αλλοτριώνουν τη ζωή μας, λειτουργούν ως μέσο ελέγχου και πειθάρχησης αλλά και ως μέσο αποκοπής από τον φυσικό περιβάλλον.

Προτάσσουμε την παγκόσμια κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, τη σύνδεση των αγώνων εντός και εκτός συνόρων. Την αδελφοποίηση του κόσμου της εργασίας, των εκατομμύρια ανέργων-θυμάτων της καπιταλιστικής κρίσης, των μεταναστών, των αποκλεισμένων, των κολασμένων όπου γης και των σύγχρονων σκλάβων του λεγόμενου «Τρίτου Κόσμου», συνθέτοντας την παγκόσμια φύση του επαναστατικού προτάγματος.

Αγωνιζόμαστε «από τα κάτω» ενάντια στον φόβο, την εξατομίκευση και τη μοναξιά για μια ζωή με αξιοπρέπεια, επιδιώκοντας κάθε επιμέρους αγώνας να φέρει το μήνυμα της ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης. Δημιουργούμε -εδώ και τώρα- σχέσεις αλληλεγγύης και αγώνα ανοίγοντας τον δρόμο για μια αταξική κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλοβοήθειας και κοινοκτημοσύνης. Ραντεβού στον δρόμο, στους χώρους αγώνα, στις κοινότητες αντίστασης και αλληλεγγύης.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Για έναν κόσμο χωρίς κράτη, σύνορα, θρησκείες, πατρίδες, καταπίεση, εκμετάλλευση.

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70 (περιοχή Δικαστηρίων)

apertus@espiv.net

Εναντία στους κανίβαλους αυτού του κόσμου

Εναντία στους κανίβαλους αυτού του κόσμου

[Κείμενο που μοιράστηκε στο Αγρίνιο]

Στη σύγχρονη Ελλάδα της «ανάπτυξης» και της «ελπίδας» οι κοινωνικοί-ταξικοί διαχωρισμοί, οι προεκτάσεις τους και οι συνέπειές τους στις ζωές μας, αν και θολωμένοι από το πρίσμα της μικροαστικής ρουτίνας, διέπουν ακατάπαυστα όλα τα πεδία της καθημερινότητάς μας.

Διαχωρισμοί που σύμφωνα με τα ίδια τα γεγονότα, βρίσκουν επίσημη εκτελεστική εφαρμογή στην κρατική καταστολή και τις δομές-κολαστήριά της. Στην αστική δικαιοσύνη, τη μεροληψία της και τις διατεταγμένες της υπηρεσίες. Στην ρουφιανιά και την προπαγάνδα των ΜΜΕ που εξυπηρετούν το εκάστοτε αφεντικό, φασίστα, κεφαλαιοκράτη, φιλοθεάμον κοινό και που συκοφαντούν ακόμα και μετά θάνατον κακοποιημένες γυναίκες, μετανάστες, ΛΟΑΤΚΙ άτομα, ακτιβιστές, κοινωνικούς αγωνιστές.

Διαχωρισμοί που βρίσκουν «κοινωνικό» έρεισμα στο κυρίαρχο αφήγημα, παράγοντας μόνο κακοπροαίρετα σχόλια, μισαλλοδοξία, ξεπλύματα, ξυλοδαρμούς, βασανισμούς και δολοφονίες.

Γιατί σε ετούτο τον κόσμο είναι επικίνδυνο να είσαι ο Εμπουκά Μαμασουμπέκ, μετανάστης νιγηριανής καταγωγής στην Αθήνα το 2019. Θα σε προσαγάγουν και θα σε δολοφονήσουν στο Α.Τ. Ομόνοιας και η σύζυγός σου θα ψάχνει μέρες παίρνοντας ψέματα για απαντήσεις και τα παιδιά σου θα μείνουν χωρίς πατέρα. Όπως συνέβη το 2009 με τον μετανάστη-εργάτη από το Πακιστάν Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ στο Α.Τ. Νίκαιας, που ξυλοκοπήθηκε και βασανίστηκε με ηλεκτροσόκ επί τέσσερις ημέρες, ενώ λίγες μέρες μετά την έξοδό του, κατέληξε λόγω της κατάστασής του. Όπως συνέβη με τόσους άλλους βασανισμένους και δολοφονημένους στα ίδια ή σε άλλα Τμήματα της χώρας.

Γιατί είναι επικίνδυνο να είσαι η Αγγελική Πέτρου στην Κέρκυρα το 2018, νέα γυναίκα που ζεις μόνη σου έχοντας σύντροφο αφγανικής καταγωγής που δεν εγκρίνει ο πατέρας σου. Θα σε κατακρεουργήσει θολωμένος από την πατριαρχική πεποίθηση ότι η ζωή σου και οι επιλογές σου του ανήκουν και θα σε θάψει στον κήπο. Όπως ανάλογα έπραξε κι ο πατέρας της 18χρονης Ειρήνης στην Πετρούπολη το 2017, για να εκδικηθεί την πρώην σύζυγό του. Όπως τόσες άλλες προσωπικές τραγωδίες που έχουν μείνει στην αφάνεια.

Γιατί είναι επικίνδυνο να είσαι η Ελένη Τοπαλούδη, φοιτήτρια στη Ρόδο το 2018. Θα σε βιάσουν και θα σε εκβιάσουν με βίντεο, θα προσπαθήσουν να σε ξανά βιάσουν και όταν πεις όχι, θα σε χτυπήσουν αλύπητα και θα σε πετάξουν ζωντανή ακόμα, να πεθάνεις αβοήθητη και μόνη, δύο τύποι τυφλωμένοι από σεξιστικά και εξουσιαστικά πρότυπα που τους έχουν εμφυσήσει οι οικογένειες, οι παρέες, το κοντινό περιβάλλον τους. Παρομοίως με την Λίνα Κοεμτζή φοιτήτρια το 2016 που αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον 9ο όροφο του ΑΠΘ λόγω απειλών και εκβιασμών που αμαύρωναν τη ζωή της για καιρό με προσωπικές φωτογραφίες και βίντεο. Όπως, ο πιο πρόσφατος στραγγαλισμός της 32χρονης Κατερίνας στην Σητεία (4/3) από τον ζηλόφθονα και μισογύνη σύντροφό της, είναι ακόμα ένας λόγος για να εμπεδώσουμε ότι η συνολική υποτίμηση των γυναικών καλά κρατεί. Όπως τόσες ακόμα περιπτώσεις που δεν έτυχε να πάρουν τόση δημοσιότητα.

Γιατί είναι επικίνδυνο να είσαι ο Πετρίτ Ζίφλε, εργάτης αλβανικής καταγωγής στην Κέρκυρα το 2018 και να αντιπαρατίθεσαι για το «Μακεδονικό» σε καφενείο με τοπικό εκλογικό αντιπρόσωπο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Θα σου στήσει καρτέρι και θα σε σκοτώσει με καραμπίνα πετώντας το σώμα σου σε χαντάκι. Όπως, με την ίδια θρασυδειλία, σκότωσαν τον Λουκμάν και τον Φύσσα. Αμέτρητα τα περιστατικά ξυλοκοπημένων και μαχαιρωμένων μεταναστών και αγωνιστών που γλίτωσαν το θάνατο κατά τύχη ή δε γνωστοποιήθηκαν τόσο οι υποθέσεις τους.

Γιατί είναι επικίνδυνο να είσαι ο Ζακ Κωστόπουλος, ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, οροθετικός, drag queen στο κέντρο της Αθήνας το 2018 και να αυτοαποκαλείσαι Zackie Oh σε μια κοινωνία ομοφοβικών, τρανσοφοβικών, παλικαράδων (σαν τους δολοφόνους του Γιακουμάκη), χουντολάγνων νοικοκυραίων. Θα σε βαφτίσουνε πρεζάκια και ληστή και θα σε σκοτώσουνε στο ξύλο σε δημόσια θέα μαζί με ΔΙΑΣ από το A.T. Ομονοίας. Θα σκουπίσουν τα αίματα και θα συνεχίσουν την ημέρα τους όσο στην τηλεόραση, θα κάνουν γκάλοπ για το αν σου άξιζε να σε σκοτώσουν ή όχι.

Απέναντι στην κρατική και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, την πατριαρχία, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τον εκφασισμό της κοινωνίας, των  πλαστών διαχωρισμών και του κατακερματισμού, να αντιτάξουμε τη δύναμη της συλλογικοποίησης, των σχέσεων αλληλεγγύης, αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού.

Οξύνουμε τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες για μια κοινωνία ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ

κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Αλληλεγγύη στον αγώνα των φοιτητών στο Αγρινίο

Την Άνοιξη του 2016 οι φοιτητές των πανεπιστημιακών τμημάτων που εδρεύουν στο Αγρίνιο με δυναμικές κινητοποιήσεις σημείωσαν μια μεγάλη νίκη. Υποχρέωσαν το Υπουργείο Παιδείας και τις Πρυτανικές Αρχές να μην προχωρήσουν το προκρινόμενο σχέδιο της υποβάθμισης των τμημάτων. Σήμερα, τρία χρόνια μετά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει με νέο σχέδιο. Καταργεί το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων και ιδρύει μια Γεωπονική Σχολή. Η ψήφιση της τροπολογίας μάλιστα προβλέπεται για τις επόμενες μέρες.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του τμήματος ΔΠΦΠ με μαζικές συνελεύσεις και συντονισμό δράσεων ξεκίνησαν αγωνιστικές δράσεις (εξορμήσεις με μοιράσματα κειμένων στην πόλη, συγκεντρώσεις – καταλήψεις κ.α.). Με πάγιο αίτημα τα εργασιακά δικαιώματα Μηχανικού Περιβάλλοντος, καθώς επίσης την πρόσληψη μελών ΔΕΠ, αλλά και τη δημόσια και δωρεάν φοιτητική μέριμνα, ζητούν την απόσυρση της τροπολογίας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προχωρά εδώ και καιρό στην κοπτοραπτική του χάρτη Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας με καταργήσεις, μετονομασίες και συγχωνεύσεις τμημάτων. Μοναδική της στόχευση η εξοικονόμηση κι άλλων χρημάτων στην υπηρεσία κράτους και κεφαλαίου.

Την ίδια ώρα πυκνώνει η συζήτηση για αναθεώρηση του άρθρου 16  και ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων από προαναθεωρητική και μελλοντική  αναθεωρητική βουλή.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες των φοιτητών από τα κάτω. Σε αντίθεση με την απολιτίκ τάση που τείνει να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε μεταλυκειακές τάξεις, οι φοιτητές προτάσσουν τον αγώνα για τα δικαιώματα τους! Ένας αγώνας που μπορεί να ενισχυθεί και να συνδεθεί με κάθε κινηματικό κομμάτι της πόλης.

Κατάληψη Αpertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Παρέμβαση αλληλεγγύης στους 3 διωκόμενους ολικούς αρνητές στράτευσης

Χθες, 4/02, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αλληλεγγύης και αντιπληροφόρησης στο κέντρο της πόλης εν όψει των στρατοδικείων 6 & 18 Φεβρουαρίου 2019 των 3 ολικών αρνητών στράτευσης (Κωνσταντίνος Γουτσινιώτης, Στράτος Μωυσής, Παύλος Χριστόπουλος).

Στην παρέμβαση μοιράστηκε το συλλογικό κείμενο των 3 διωκόμενων ολικών αρνητών στράτευσης και κολλήθηκαν οι διασυλλογικές αφίσες για το ίδιο ζήτημα (οι αφίσες εδώ και το κείμενο εδώ).

ΚΑΝΕΝΑ ΕΘΝΟΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ

ΚΑΝΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στο Στρατοδικείο ΡΟΥΦ, 9π.μ.,

Τετάρτη 6.2:

Κωνσταντίνος Γουνιτσιώτης και Στράτος Μωυσής

Δευτέρα 18.2:

Παύλος Χριστόπουλος

 

Για την Πρωτοβουλία ενημέρωσης για το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα

Η «Πρωτοβουλία ενημέρωσης για το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα» αποτελεί μια νέα προσπάθεια στην πόλη που ξεκίνησε μετά την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh). Ο αρχικός στόχος της πρωτοβουλίας είναι ενημερωτικός, ενώ σκοπεύει να δημιουργήσει μια δομή υποστήριξης, συσπείρωσης και αγώνα για ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα.

Μια μικρή ανάδρομη στο ΛΟΑΤΚΙ κίνημα

Τo ΛΟΑΤΚΙ κίνημα ξεκινά τη δεκαετία του ’60 στο γενικότερο πλαίσιο διεκδίκησης δικαιωμάτων και της σεξουαλικής απελευθέρωσης. Ημέρα σταθμός είναι η 27η Ιουνίου 1969 όπου οι ομοφυλόφιλοι στη Νέα Υόρκη αποφάσισαν, ανοργάνωτα και χωρίς καμία προηγούμενη προετοιμασία, να αντιδράσουν ενάντια στην καταπίεση αλλά και την σε βάρος τους αστυνομική βία η οποία εκείνη την περίοδο είχε λάβει διαστάσεις και ήταν πλέον καθημερινό φαινόμενο.

Η ομοφυλοφιλία αντιμετωπίστηκε αρχικά από την επιστήμη ως ψυχική νόσος. Το 1952 κατά την κατάρτιση του Εγχειριδίου Διαγνωστικής και Στατιστικής των Ψυχικών Ασθενειών (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-DSM) από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, η ομοφυλοφιλία συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στις ψυχικές διαταραχές. Το 1973 το λήμμα που αφορά στην ομοφυλοφιλία απαλείφθηκε από το συγκεκριμένο εγχειρίδιο, λόγω της πίεσης της ομάδας των ομοφυλόφιλων και της σφοδρής κριτικής από την ψυχιατρική κοινότητα. Η ομοφυλοφιλία πλέον θεωρείται από την επιστήμη ως «κανονική και θετική παραλλαγή της ανθρώπινης σεξουαλικότητας».

Στην πορεία του κινήματος συμπεριλήφθηκαν μαζί με τους gay και τις λεσβίες, τα αμφιφυλόφιλα και τα τρανς άτομα, παρά τις αρχικές ενστάσεις μερίδας της κοινότητας απέναντί τους. Τη δεκαετία του ’80 εμφανίζεται ο όρος «queer» που αποτελεί μία ομπρέλα που καλύπτει όλες τις μειονότητες που δεν ανήκουν στις κατηγορίες των ετεροφυλόφιλων και των cisgender. Η χρήση του όρου δηλώνει την αμφισβήτηση των αυστηρών κοινωνικά κατασκευασμένων  ρόλων  των φύλων και της σεξουαλικότητας. Με αυτή την έννοια το queer δεν αναφέρεται μόνο στους ΛΟΑΤKI αλλά σε κάθε «ανένταχτο» άνθρωπο ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού.

Τα τελευταία χρόνια στο ακρωνύμιο LGBTQ (ΛΟΑΤΚ) έχουν προστεθεί τα αρχικά Ι και Α, για τα ίντερσεξ και τα ασέξουαλ άτομα, αντίστοιχα. Τα ίντερσεξ άτομα (στα ελληνικά μεταφράζεται μεσοφυλλικά) γεννιούνται με χαρακτηριστικά φύλου (όπως χρωμοσώματα, γεννητικά όργανα ή και ορμονική δομή) που δεν ανήκουν αυστηρά στην αρσενική ή θηλυκή κατηγορία ή ανήκουν και στις δύο κατηγορίες ταυτόχρονα .

Τα ασέξουαλ άτομα εμφανίζουν καθόλου ή λίγη σεξουαλική έλξη για άλλα άτομα. Αν και στην αρχή υπήρχε δυσπιστία μέρους της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, αποτελούν πλέον κομμάτι της με τις δικές του διεκδικήσεις, μία από τις οποίες αποτέλεσε η αφαίρεση της ασεξουαλικής συμπεριφοράς ως ψυχική ασθένεια από το DSM και η θεώρησή της ως ένας επιπλέον σεξουαλικός προσδιορισμός, αίτημα το οποίο εν μέρει έχει έως σήμερα δικαιωθεί. Σημαντική, επίσης, παρουσία στο σύγχρονο ΛΟΑΤΚΙ κίνημα έχουν τα πολυσυντροφικά άτομα (έτσι η ολοκληρωμένη ονομασία είναι ΛΟΑΤΚΙΑ+).

Η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα αφορά οποιοδήποτε άτομο επιλέγει να αυτοπροσδιορίζεται  με διαφορετικό τρόπο από τους καθιερωμένους τρόπους κατηγοριοποίησης του φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού.  Το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα, αποτελεί  μέρος του συνολικότερου κινήματος που έρχεται αντιμέτωπο με το σύστημα που γεννά τη βία, την αδικία και την καταπίεση. Απέναντι σε ένα σύστημα που διαιρεί με βάση την όποια ταυτότητα (γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙΑ+ άνθρωποι, πρόσφυγες, μετανάστες, άτομα με αναπηρίες, οροθετικοί/ές), είναι απαραίτητο να αντιπαραταχθεί η αλληλεγγύη και οι διεκδικήσεις.

Πρωτοβουλία ενημέρωσης για το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα

 

Kείμενο για τον  Ζακ Κωστόπουλο (Zackie Oh) από την Πρωτοβουλία ενημέρωσης για το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα

Για τον  Ζακ Κωστόπουλο, την Zackie Oh

Την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2018 ο Ζακ Κωστόπουλος, ακτιβιστής του ΛΟΑΤΚΙ κινήματος, οροθετικός και drag queen (Zackie Oh) δολοφονήθηκε  στο κέντρο της Αθήνας σε δημόσια θέα. Η δολοφονία δια λιντσαρίσματος έγινε από «αγανακτισμένους πολίτες» με την ανοχή και τη σύμπραξη ανδρών της Ελληνικής Αστυνομίας. Στη συνέχεια ακολούθησε μια πρωτοφανής επιχείρηση συγκάλυψης της δολοφονίας, παραπληροφόρησης και ενοχοποίησης του θύματος.

Ο Ζακ  βρέθηκε εγκλωβισμένος μέσα στο κοσμηματοπωλείο-ενεχυροδανειστήριο στην οδό Γλάδστωνος, στην Ομόνοια. Ο ιδιοκτήτης, που την ώρα εκείνη απουσίαζε, τον βρίσκει να προσπαθεί να σπάσει την πόρτα, που έχει κλείσει αυτόματα, για να διαφύγει. Σε βίντεο που κυκλοφορεί τις επόμενες ώρες, ο Ζακ φαίνεται καταβεβλημένος και ανήμπορος. Μην μπορώντας να παραβιάσει την πόρτα, προσπαθεί να διαφύγει από τη βιτρίνα. Ο ιδιοκτήτης μαζί με τον  ιδιοκτήτη μεσιτικού γραφείου στη γειτονιά , αρχίζουν τότε να κλωτσάνε σπασμένα γυαλιά στο πρόσωπο του Ζακ, μπροστά στα μάτια ενός κοινού που πλην ελαχίστων, απλά παρακολουθούν έναν συνάνθρωπό τους να βασανίζεται. Στη συνέχεια, αστυνομικοί τον ξυλοκοπούν και του περνούν χειροπέδες, ενώ είναι αιμόφυρτος και αναίσθητος. Ο Ζακ πεθαίνει λίγη ώρα αργότερα κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

Πρόκειται για μια άγρια δολοφονία, με διπλό λιντσάρισμα από μαγαζάτορες και αστυνομικούς. Με κλωτσιές και γκλοπιές στο κεφάλι και τζάμια να πέφτουν πάνω στο σώμα του Ζακ την ώρα που προσπαθούσε να απεγκλωβιστεί. Οι δυο δολοφόνοι μαγαζάτορες, είχαν πρόθεση να τσακίσουν τον Ζακ, είτε ως μια «απειλή» στην ιδιοκτησία τους, είτε ως κάποιον «διαφορετικό» που περισσεύει και η ζωή του δεν έχει αξία. Παράλληλα κομμάτι του κόσμου που βρισκόταν στο σημείο αποφάσισε να μετατραπεί σε απαθές και αμέτοχο κοινό αναπαράγοντας τον πολιτισμό του θεάματος που μας θέλει viewers και όχι ενεργούς/ές.

Η στάση των ΜΜΕ ήταν στην κατεύθυνση της παραποίησης των γεγονότων και της συγκάλυψης, όπως και στις δολοφονίες του Γρηγορόπουλου και του Φύσσα, ενώ δε δίστασαν να οργανώσουν και γκάλοπ ζητώντας τη γνώμη του κοινού για το δολοφονικό λιντσάρισμα. Όταν, βέβαια, αποκαλύφθηκε ότι το θύμα ήταν γνωστός ακτιβιστής τότε άρχισε το show ευαισθησίας σε μια προσπάθεια υποβάθμισης των αντιδράσεων.

 Αρχικά, οι κοινωνικές ταυτότητες που προβάλλονται είναι «κλέφτης» και «εξαρτημένος» ενώ στη συνέχεια έρχονται στο προσκήνιο οι υπόλοιπες κοινωνικές ταυτότητες του Ζακ: οροθετικός, ομοφυλόφιλος, drag queen. Η κοινωνική ταυτότητα που έχει ένα άτομο με βάση τις κοινωνικές ομάδες στις οποίες ανήκει προκαλεί την ανάδυση στερεοτύπων που καθοδηγούν και αντίστοιχες συμπεριφορές, όπως το «λιντσάρισμα» το οποίο σαν πρακτική αποτελεί μια ακραία μορφή ελέγχου και τιμωρίας προκειμένου να τιμωρηθεί δημόσια ο φερόμενος ως δράστης κάποιας αξιόποινης πράξης, ενώ ασκείται και για τον εκφοβισμό εναντίον ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες  ή απομακρύνονται  από την κοινωνική νόρμα. Χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα όπου το λιντσάρισμα έλαβε μεγάλη έκταση ήταν στις ΗΠΑ τα τέλη του 19ου αιώνα όπου Αφροαμερικανοί λιντσάρονταν δια απαγχονισμού, κατά κανόνα, από εξαγριωμένους όχλους λευκών.

Στην περίπτωση του Ζακ συνυπάρχουν οι ταμπέλες του ληστή/απειλή για την ιδιοκτησία, του τοξικοεξαρτημένου, του ομοφυλόφιλου, του οροθετικού. Η γνωστή ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη εξέφρασε την εξής άποψη: «Οι Έλληνες δεν μισούν τις αδελφές, τους gay, τους πούστηδες και όπως τους αποκαλούν. Ούτε μισούν τους κλέφτες και αυτούς που πίνουν ναρκωτικά. Μισούν τους φτωχούς gay και τους φτωχούς κλέφτες ή εξαρτημένους.»

Ο Ζακ  είχε δεχθεί ομοφοβικές επιθέσεις και «την είχε γλιτώσει φτηνά» όπως είχε πει ο ίδιος. Η πατριαρχία ως σύστημα αντρικής υπεροχής και ιεραρχικής διάκρισης με βάση το φύλο έχει ως αποτέλεσμα να στοχοποιούνται άνθρωποι που δεν είναι ετεροκανονικοί. Ο ίδιος  πάλευε ενάντια στην πατριαρχία στο δημόσιο λόγο του και αγωνιζόταν για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων. Ακόμα και όταν διαγνώστηκε ως οροθετικός, αντέδρασε με θάρρος και αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των οροθετικών στο πλαίσιο οργανώσεων. Δραστήριος  πάντα πάλευε όλη του τη ζωή με τα στερεότυπα και τη βία χωρίς να χάνει το χιούμορ του και την αισιοδοξία του. Αλλά κυρίως χωρίς να κρυφτεί ποτέ. Χαρακτηριστικό ήταν το σύνθημα «ΣΠΑΣΕ ΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ», που έγραψε στο σώμα του κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας ενάντια στις ομοφοβικές επιθέσεις το 2012.

Ο Ζακ  δολοφονήθηκε στο σημείο της ζωής του που, όπως ο ίδιος ανέφερε, είχε καταφέρει να βρει την ευτυχία μέσα σε απλά καθημερινά πράγματα και μέσα στα όνειρα που ήθελε να κυνηγήσει. Η δολοφονία του μας θλίβει και μας εξοργίζει. Η απάθεια ή ακόμα και η νομιμοποίηση της άσκησης βίας σε έναν αδύναμο άνθρωπο από ανθρώπους που ζουν δίπλα μας, μας εξοργίζει. Απέναντι σε ένα σύστημα που διαιρεί με βάση την όποια ταυτότητα (γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙΑ+ άνθρωποι, πρόσφυγες, μετανάστες, άτομα με αναπηρίες, οροθετικοί/ές), είναι απαραίτητο να αντιπαραταχθεί η αλληλεγγύη και οι διεκδικήσεις.  Η δολοφονία του Ζακ ήταν μια πράξη βαρβαρότητας και κοινωνικού εκφασισμού. Ζητάμε  την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης. Θα αγωνιστούμε ενάντια στο φασισμό και την «κανονικότητα». Οι ζωές μας έχουν αξία.

Ζακ, θα ζεις στις καρδιές και στους αγώνες μας.

Πρωτοβουλία ενημέρωσης για το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα

 

Παρέμβαση για την δολοφονία του Petrit Zifle

Την Δευτέρα 24/12 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο κέντρο του Αγρινίου για την δολοφονία του εργάτη γης, μετανάστη από την Αλβανία Petrit Zifle.

Στην παρέμβαση έγινε μοίρασμα κειμένων, αφισοκόλληση, ενώ αναρτήθηκαν πανό στην Πλατεία Δημάδη.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ 

ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ PETRIT ZIFLE

Στις 25 Νοεμβρίου 2018, στο χωριό Δραγωτινά στη Λευκίμμη Κέρκυρας δολοφονήθηκε ο 63χρονος εργάτης γης Petrit Zifle, μετανάστης από την Αλβανία. Δολοφόνος του Petrit Zifle είναι ο Δημήτρης Κουρής, ενεργό στέλεχος της τοπικής οργάνωσης των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Η δολοφονία είχε ρατσιστικά κίνητρα και έρχεται να προστεθεί στις δολοφονίες των Σαχζάτ Λουκμάν και Παύλου Φύσσα καθώς και στις εκατοντάδες επιθέσεις σε μετανάστες από τη συγκεκριμένη δολοφονική συμμορία.

Το «Μακεδονικό ζήτημα» και η δολοφονία του εθνικιστή πιστολέρο  Κατσίφα από την αλβανική αστυνομία έχουν στρώσει το έδαφος για τον εθνικιστικό παροξυσμό που προπαγανδίζεται πρωτοφανώς από τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. Υπό τις συνθήκες αυτές, τα βοθρολύματα της Χρυσής Αυγής, προσπαθούν να ανέλθουν από το φυσικό τους χώρο, τους υπονόμους. Η δολοφονία του Petrit Zifle είναι μια ηχηρή επιστροφή τους κι ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί από το αντιφασιστικό κίνημα.

Όμως δεν είναι μόνο οι  νεοναζί και οι οπαδοί τους. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, είτε σιωπά μένοντας αμέτοχο στην εθνικιστική και φασιστική υστερία, είτε βρίσκει επί μέρους πεδία κατανόησης των φασιστικών ιδεών κι ας ισχυρίζεται ότι δε συμφωνεί επί της αρχής. Νοικοκυραίοι, φασίστες  και μπάτσοι λίντσαραν μέχρι θανάτου το Ζακ Κωστόπουλο μπροστά στα μάτια δεκάδων αμέτοχων πολιτών. Στη Ρόδο, οι μάτσο νεαροί  Μανώλης Κούκουρας και Αλέξανδρος Λουτσάι βίασαν και δολοφόνησαν την  Ελένη Τοπαλούδη.

Σε σχέση με τη δολοφονία του Petrit Zifle που αποκρύφτηκε από τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε., οι δολοφονίες των Ζακ Κωστόπουλου και Ελένης Τοπαλούδη έτυχαν μεγάλης προβολής, αλλά υπό το πρίσμα της εξέτασης του προσωπικού προφίλ της ζωής των θυμάτων ρίχνοντας νερό στο μύλο του κοινωνικού κανιβαλισμού και βγάζοντας από την εξίσωση κάθε αναφορά σε όλα όσα γεννούν την επιβολή του ισχυρού απέναντι στον αδύναμο σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής.

Την ίδια στιγμή στη γειτονική Κύπρο λαμβάνει χώρα επίθεση τύπου Κου Κλουξ Κλαν σε Νιγηριανό μετανάστη από τον οποίο αφαίρεσαν με πένσα τα δόντια, ενώ στην καρδιά της Ευρώπης  ακροδεξιά κόμματα αναρριχήθηκαν στην εξουσία και στην ατζέντα τους εκτός από την αντιμεταναστευτική πολιτική, προτεραιότητα αποτέλεσαν οι επιθέσεις στα εργατικά δικαιώματα (14ωρη εργασία στην Αυστρία, νομιμοποίηση των απλήρωτων υπερωριών σε βάθος τριετίας στην Ουγγαρία) ρίχνοντας τις μάσκες για τους εντολοδόχους και τις στοχεύσεις των φασιστικών μορφωμάτων.

Σε τοπικό επίπεδο, στην πόλη του Αγρινίου η προσπάθεια ξεπλύματος και επιβολής των εθνικιστικών κύκλων γίνεται όλο και πιο φανερά μέσω της διακονίας του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου. Για κάθε κοινωνικό φροντιστήριο, διοργανώσεις εκδρομών για τα μακεδονικά συλλαλητήρια όπου μεταξύ άλλων αναπαραγόταν το θεάρεστο σύνθημα «μαχαίρι στην καρδιά του κάθε αντιφά», το οποίο ξεκάθαρα προτρέπει σε δολοφονικές επιθέσεις. Για κάθε κοινωνική φάρμα – τυροκομείο, ένα κυριακάτικο μνημόσυνο για τον Κατσίφα με αναφορές στην ανακοίνωση για ήρωα που έπεσε τιμώντας το σταυρό!  Πρόκληση με κηρύγματα  μισαλλοδοξίας και προσπάθεια συνάθροισης φασιστών με ότι αυτό συνεπάγεται.

Καμία εκεχειρία λόγω εορταστικών εκδηλώσεων

Καμία φασιστική δολοφονία να μην μείνει αναπάντητη

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Για έναν κόσμο χωρίς κράτη, σύνορα, πατρίδες, εκμετάλλευση και καταπίεση

 

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο 

Καλυβίων 70