Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Για τη δίκη των 10 αντιφασιστών από Αγρίνιο και Μεσολόγγι και τα γεγονότα της 18ης Σεπτεμβρίου του 2018 στο Αγρίνιο

Τη Δευτέρα 6 Ιουνίου 2022,στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Μεσολογγίου , είναι προγραμματισμένη η δίκη των δέκα αντιφασιστών από Αγρίνιο και Μεσολόγγι που συνελήφθησαν στις 18/09/2018 στο Αγρίνιο μετά από την αντιφασιστική πορεία μνήμης και αντίστασης για τη συμπλήρωση των έξι χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα Τάγματα Εφόδου της νεοναζιστικής οργάνωσης χρυσής αυγής. Από αυτές τις συλλήψεις, οι έξι προέκυψαν μετά τη διάλυση της εν λόγω πορείας από την αστυνομία, ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις πραγματοποιήθηκαν τις επόμενες μέρες ύστερα από την «ταυτοποίηση των υπόπτων» από διάφορους μπάτσους. Μια ταυτοποίηση που προέκυψε από την αναγνωρισιμότητα τους και την συμμετοχή τους σε διάφορους κοινωνικούς αγώνες της πόλης. Φυσικά το κατηγορητήριο είναι στημένο από την αστυνομία λέξη προς λέξη, σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης τόσο των ίδιων των διωκόμενων όσο και του κόσμου που κατεβαίνει στο δρόμο και αντιστέκεται.

Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της πορείας, στην περιοχή των τρένων η αστυνομία πραγματοποιεί μια λυσσαλέα και αναβαθμισμένη επίθεση με όλα τα μέσα (γκλοπιές, φυσούνες, κρότου-λάμψης, δακρυγόνα κ.ά.) σε όλο το σώμα της πορείας με αποτέλεσμα τη διάλυσή της. Η ανασυγκρότηση του σώματος της πορείας δεν κατέστη εφικτή, μιας και η επίθεση της αστυνομίας ήταν συνεχόμενη και εντεινόμενη. Η επίθεση συνεχίστηκε στην Πλατεία Παναγοπούλου (Συντριβάνι), αλλά και στον πεζόδρομο μπροστά από το Δημαρχείο. Ακολούθως, στην κατάμεστη Πλατεία Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε ένα κρεσέντο αστυνομικής βίας και καταστολής με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και δακρυγόνα, ενώ συνεχίστηκε με τον ίδιο τρόπο στην Πλατεία Δημάδη φτάνοντας μέχρι το Δημοτικό Πάρκο, γεμίζοντας όλη την πόλη με δακρυγόνα. Να σημειώσουμε ότι το σκηνικό έντασης είχε ξεκινήσει από προηγούμενες μέρες όπου αστυνομικοί προέβησαν σε επιθετικές και παραβιάστηκες συμπεριφορές (του τύπου «θα σου βάλω το γκλοπ στον κώλο σου») σε μαθητές και μαθήτριες, κάτι που με βάση των προθέσεων δεν τους διαχωρίζει σε τίποτα από τον «γνωστό σκηνοθέτη»-βιαστή Λιγνάδη, του οποίου η δίκη διεξάγεται αυτές τις μέρες,αλλά η καταδίκη του στην κοινωνική συνείδηση έχει διεξαχθεί..

Μετά τις συλλήψεις, τις επόμενες τρεις μέρες πραγματοποιήθηκαν δυναμικές συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Αγρινίου, μέχρι και ο τελευταίος διωκόμενος να αφεθεί ελεύθερος με αυστηρούς όμως περιοριστικούς όρους. Ανάμεσα στους συλληφθέντες υπήρχαν και δυο ανήλικοι μαθητές των οποίων η επιλογή τους να συμμετέχουν σε πορεία για τον Φύσσα αρκούσε για να μείνουν 48 ώρες στα κρατητήρια με προφανή στόχο τον εκφοβισμό τους και τη νουθεσία για να μη συμμετέχουν ξανά σε κοινωνικές δράσεις. Επίσης, στα κρατητήρια αναδείχθηκε η εμμονή συγκεκριμένου αστυνομικού με προσωπικές υποσχέσεις σε συντρόφους ότι «εγώ θα σας κλείσω φυλακή».

Δε μπορούμε να μην αναφερθούμε στο γεγονός που σημάδευσε την ημέρα, δηλαδή τον τραυματισμό της 19χρονης τότε κοπέλας. Ένας τραυματισμός που όσο και αν πολλοί προσπάθησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να τον αποδώσουν στο αντιφασιστικό κίνημα της πόλης, με στόχο τη συκοφάντηση και την αποπολιτικοποίησή του, τρεισήμισι χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε με σιγουριά, πως δεν τα κατάφεραν. Από τη μια, όλοι οι άγαρμποι και ασυνάρτητοι ισχυρισμοί έπεσαν στο κενό τις αμέσως επόμενες μέρες, και από την άλλη, το αντιφασιστικό κίνημα δε φοβήθηκε ούτε στιγμή, δεν έπαψε να βρίσκεται στον δρόμο και να ενώνει τη φωνή του με τον κόσμο που αγωνίζεται. Παράλληλα, από την πλευρά μας, ως πολιτικός χώρος, απαντήσαμε με κείμενο που μοιράστηκε και τοιχοκολλήθηκε σε όλη την πόλη, χωρίς να πάψουμε να στοχεύουμε στην ενίσχυση πολιτικών διαδικασιών για τη δημιουργία σταθερών σχέσεων αλληλεγγύης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Εν κατακλείδι, θεωρούμε πως ο ηθικός και φυσικός αυτουργός που προξένησε αυτό το τόσο οδυνηρό γεγονός, οδηγώντας μια μικρή κοπέλα και τους οικείους της σε μια μεγάλη περιπέτεια υγείας, δεν είναι παρά η ίδια η αστυνομία, η λυσσαλέα και η δολοφονική της επίθεση που πραγματοποίησε εκείνη τη μέρα σε μια πλατεία κατάμεστη από ανθρώπους όλων των ηλικιών, από γονείς με μωρά και μικρά παιδιά, μαθητές/-τριες, μέχρι ανθρώπους μεγάλης ηλικίας.

Αντιτασσόμαστε στον κοινωνικό κατακερματισμό ξεκινώντας από την αναγνώριση της θέσης όλων εμάς, των «από τα κάτω», των «κολασμένων», μέσα στην κυριαρχία ενός κόσμου καταπίεσης, εκμετάλλευσης, αλλοτρίωσης και αποξένωσης. Σε μια περίοδο που το κράτος επιλέγει να επιτεθεί ακόμη περισσότερο στον κόσμο του αγώνα, να αντιμετωπίσει με τον πιο εκδικητικό τρόπο τους πολιτικούς κρατουμένους και τους μετανάστες, να επιτεθεί, να ξυλοκοπήσει και να συλλάβει φοιτητές και διαδηλωτές που αντιστέκονται στην επιβολή του δόγματος νόμος και τάξη στα πανεπιστήμια και παντού, στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στους δέκα διωκόμενους αντιφασίστες από Αγρίνιο και Μεσολόγγι. Μια αλληλεγγύη που η πιο ουσιαστική έκφρασή της είναι η συνέχιση και η ενίσχυση των ίδιων των τοπικών αντιφασιστικών αγώνων.

Με τη λεηλασία του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της υγείας και της εκπαίδευσης, με αναδιαρθρώσεις, ιδιωτικοποιήσεις, με τα αδηφάγα σχέδια επιπλέον καταστροφής της φύσης, για δήθεν αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης και ταυτόχρονα με την αναβάθμιση αστυνομίας, δικαστικών και στρατού το μήνυμα είναι σαφές: Ας διαλυθεί η κοινωνία, αρκεί να υπάρχει ένας μπάτσος να δείρει, ένας δικαστικός να επιβάλλει ποινές και ένας στρατηγός να στείλει κόσμο να σκοτωθεί. Όμως, για άλλη μια φορά, οι αγώνες για ζωή και ελευθερία θα σταθούν εμπόδιο στις επιδιώξεις κράτους και κεφαλαίου. Κόντρα, λοιπόν, στη γενικότερη υποτίμηση των ζωών μας, μέσω οικονομικής , υγειονομικής , ενεργειακής , επισιτιστικής και οποιασδήποτε άλλης κρίσης , σπάμε τους κλοιούς της απομόνωσης διατηρώντας ανοιχτό τον ορίζοντα της γενίκευσης της ανατρεπτικής δράσης και της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους δέκα διωκόμενους αντιφασίστες από Αγρίνιο και Μεσολόγγι

ΔΙΚΗ: 6 Ιουνίου 2022 , ώρα 09:00 π.μ. Μεσολόγγι

Υ.Γ. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αναρχικό απεργό πείνας από 23-5-2022, Γ.Μιχαηλίδη. Άμεση απελευθέρωση. Ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατουμένους.

Κατάληψη Apertus Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70 Apertus.squat.gr

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΓΙΑ ΤΑ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΑΧΖΑΤ ΛΟΥΚΜΑΝ

17-11-2022: Εννέα χρόνια από τη δολοφονία του μετανάστη εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν (Shehzat Luqman) από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής Χρήστο Στεργιόπουλο και Διονύση Λιακόπουλο στα Πετράλωνα. Κράτος και κεφάλαιο γεννούν φασισμό και θάνατο:

Με την εγκατάλειψη μεταναστών στα κέντρα κράτησης και των έγκλειστων στις φυλακές και τα ψυχιατρεία της χώρας ως πολίτες των οποίων οι ζωές δε μετράνε.

Με τη μεταναστευτική πολιτική επαναπροωθήσεων η οποία έχει γεμίσει τις θάλασσες με πτώματα μεταναστών που ξεβράζονται κάθε μέρα στα ελληνικά νησιά καθώς και την προσπάθεια ξεριζωμού των χώρων και χρόνων αγώνα. Κι όταν δε δολοφονεί το κράτος  επιστρατεύονται οι φασιστικές εφεδρείες του.

Ενάντια στον εκφασισμό της κοινωνίας. Στους δρόμους, στις πλατείες, στα σχολεία και στις σχολές, στους χώρους εργασίας δίνεται ο πολυεπίπεδος αντιφασιστικός αγώνας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΡΕΦΕΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Αφίσα για έμφυλη βία & γυναικοκτονίες

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΣΙΩΠΗ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ

Γυναικοκτονία. Μια λέξη που κατακλύζει συχνά την επικαιρότητα το τελευταίο διάστημα. Οι γυναικοκτονίες αποτελούν τον τελευταίο σταθμό μιας μακριάς διαδρομής βίαιων ενεργειών που μπορεί να συναντήσει στη ζωή της μια γυναίκα. Υποτίμηση, διακρίσεις, εκμετάλλευση, υποταγή, βία, κακοποίηση, βιασμοί, είναι κάποιοι από τους σταθμούς αυτούς.

Δεν είναι «μεμονωμένα περιστατικά». Δεν είναι «εγκλήματα πάθους», ούτε «οικογενειακές τραγωδίες». Το χέρι των αντρών οπλίζεται από την πατριαρχία, δηλαδή από την υπάρχουσα κοινωνική δόμηση που στα θεμέλια της θέλει να βρίσκεται η φιγούρα μιας υποταγμένης γυναίκας. Στα θεμέλια αυτά αρθρώνονται οι ανδρικές προσταγές πάνω στα σώματα και τις ζωές των γυναικών. Και όχι μόνο: οι προσταγές αυτές έχουν αποδέκτη τα παιδιά και όσα άτομα δε χωράνε στα καλούπια των κυρίαρχων προτύπων (π.χ. ΛΟΑΤΚΙ+ κ.ά.).

Κράτος και καπιταλισμός ενσωματώνουν τη βία και τις διακρίσεις της πατριαρχίας αξιοποιώντας τες για την εδραίωση των εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών σχέσεων, για την πειθάρχηση και τον έλεγχο της κοινωνίας.

Όσοι μιλούν για γυναικοκτονίες χωρίς να μιλήσουν για πατριαρχία, κράτος και καπιταλισμό, αποτινάσουν από πάνω τους την υλικότητα των σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης, επιλέγοντας να μείνουν μακριά από τους αγώνες. Διότι δε μπορούμε να μιλήσουμε για έμφυλη βία και διακρίσεις χωρίς να πούμε κουβέντα για τις μετανάστριες, τις άνεργες, τις εγκύους που απολύονται, τη μαύρη εργασία γυναικών στο χώρο της καθαριότητας και της φροντίδας, τις μητέρες μονογονεϊκών οικογενειών, την καταναγκαστική πορνεία, τις φυλακισμένες, τις τοξικοεξαρτημένες, τις οροθετικές που διαπομπεύτηκαν. Χωρίς να πούμε κουβέντα για το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» που στον ελλαδικό χώρο πυροδοτεί κάθε μορφή έμφυλης, ρατσιστικής και ομοφοβικής βίας.

Δεν περιμένουμε τίποτα από κανέναν μπάτσο ή θεσμό, κόμμα ή γραφειοκρατική πρωτοβουλία. Το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι εφήμερες και ατομικές λύσεις όσο το θέμα παραμένει στην επικαιρότητα. Κόντρα στην αδράνεια και την απραξία, ενάντια στις επιλογές της συνδιαλλαγής, να προβάλλουμε την αλληλεγγύη και τη γενίκευσή της σε κοινωνικό επίπεδο. Τις σχέσεις αλληλοβοήθειας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, τη συντροφικότητα και τη συλλογικοποίηση. Αντιθεσμικά και αντισυστημικά. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως στους χώρους αγώνα και αλληλεγγύης, παραβιαστικές συμπεριφορές δε γίνονται ανεκτές και δε συγκαλύπτονται.

Οι ριζοσπαστικοί φεμινιστικοί αγώνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συνολικότερου αγώνα για ατομική και κοινωνική απελευθέρωση. Η σύνδεση των αγώνων είναι που αναδεικνύει πως τα συστήματα εξουσίας, εκμετάλλευσης και καταπίεσης αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοεπιδρούν. Αυτή η σύνδεση είναι που ταυτόχρονα δυναμώνει τους ίδιους τους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες.

 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Κάλεσμα σε συγκέντρωση-πορεία 6/12/21

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008 – ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2021 ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΚΟΡΠΟΥΝ ΜΟΝΟ ΘΑΝΑΤΟ

Στις 6 Δεκέμβρη του 2021 συμπληρώνονται 13 χρόνια από την κρατική δολοφονία του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ήταν 6-12-2008 όταν ο μπάτσος Κορκονέας με την πλήρη κάλυψη του μπάτσου Σαραλιώτη δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον δεκαπεντάχρονο μαθητή Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στην περιοχή των Εξαρχείων. Η σπίθα της εξέγερσης που σιγόκαιγε σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας πυροδοτήθηκε από την προφανή αδικία άλλης μιας κρατικής δολοφονίας. Κι ύστερα ήρθαν τα μνημόνια, τα οποία αύξησαν το ποσοστό των φτωχοποιημένων, η ανάθεση της ελπίδας για δήθεν καλύτερη διαχείριση του καπιταλισμού από αριστερή κυβέρνηση, η επιστροφή στην εξουσία του συνονθυλεύματος ακροδεξιών-νεοφιλελευθέρων και πάει λέγοντας… Ένα σύστημα σε απόλυτη σήψη και παρακμή, να δημιουργεί ή να επαναφέρει εφεδρείες για τη διαχείριση του, ενώ ταυτόχρονα να αυξάνει με κάθε κόστος την καταστολή για να περιφρουρήσει τα κέρδη του ή να επεκταθεί σε νέα πεδία κερδοφορίας.

Παράλληλα παντού γύρω μας, με αυξανόμενο ρυθμό συνεχίζει να σκορπιέται ο θάνατος. Από τη λεηλασία της φύσης μέσω της αδηφάγας σχέσης κράτους και κεφαλαίου, από τους πνιγμούς των μεταναστών στη Μεσόγειο αλλά και τις δολοφονίες τους σε άλλα μέρη του πλανήτη μέσω συνεργασίας αστυνομίας-λιμενικού-στρατού, από τις συνεχιζόμενες γυναικοκτονίες , που μέχρι να γραφτεί το κείμενο δεν ξέρουμε ποιου άλλου καθάρματος θα οπλίσει το χέρι η πατριαρχική δόμηση της κοινωνίας. Από τα εργατικά ατυχήματα σε καθημερινή σχεδόν βάση, όπου προλετάριες και προλετάριοι θυσιάζονται στο βωμό της αύξησης των κερδών των αφεντικών. Από τις κρατικές δολοφονίες μέσω των μπάτσων και των παρακρατικών: Στις Η.Π.Α, στις αυτόνομες κοινότητες των Ζαπατίστας στο Μεξικό, στη Χιλή όπου πάνω από 30 άτομα έχουν δολοφονηθεί στις μαζικές κινητοποιήσεις των τελευταίων 3 ετών , στο Wuppertal όπου οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον Γιώργο Ζαντιώτη καθώς και 5 ακόμη μετανάστες το 2021 στη Γερμανία, μέχρι την ΕΛΑΣ και το τελευταίο της κατόρθωμα έως το επόμενο, την εν ψυχρώ εκτέλεση με 38 σφαίρες του 18χρονου Νίκου Σαμπάνη με ρατσιστικά κίνητρα.

Τα 2 τελευταία χρόνια με πάνω απο 5,2 εκατομμύρια νεκρούς από COVID παγκοσμίως και πάνω από 18.000 μέχρι στιγμής στην Ελλάδα η μακάβρια λίστα των απωλειών γίνεται δυσθεώρητη. Αν προσθέσουμε και ανθρώπους που θα ζούσαν αλλά κατέληξαν από άλλα νοσήματα λόγω της κατάρρευσης του δημόσιου συστήματος υγείας νεκροί, οι κοινωνικές αντιθέσεις είναι πιο ξεκάθαρες από ποτέ. Σε όσους λένε πως τίποτα δεν αλλάζει και μιλούν για επαναστατική ουτοπία απαντάμε με την ένταση του αγώνα. Προτάσσουμε τη δημιουργία/ενίσχυση αυτοοργανωμένων δομών και δικτύων αλληλοβοήθειας.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Για την Όλγα.

Για τον νεκρό μετανάστη εργάτη γης από το εργατικό “ατύχημα” στην Μπούζα Αιτωλικού

Για τον Νίκο Σαμπάνη.

Για την 48χρονη γυναίκα από την Πολίχνη Θεσσαλονίκης με καταγωγή από την Αρμενία.

Για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.

Για όλες/όλους.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: 6-12-2021

Πλ. Δημάδη. ώρα 19:00

ΥΓ. Το επόμενο επεισόδιο στη βιομηχανία διώξεων στην περιοχή, συνεχίζεται στις 6-12-2021 στα δικαστήρια Μεσολογγίου, όπου είναι προγραμματισμένο το μικτό ορκωτό δικαστήριο των 10 διωκόμενων αντιφασιστών από Αγρίνιο και Μεσολόγγι για τα γεγονότα της 18-9-2018 στην πορεία που πραγματοποιήθηκε στο Αγρίνιο για τη δολοφονία του Πάυλου Φύσσα. Περισσότερα για την υπόθεση εδώ: https://apertus.squat.gr/archives/4663

ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 10 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΑΓΡΙΝΙΟ ΚΑΙ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΔΙΚΗ 6-12-21 ( ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ )

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Αλληλεγγύη στις μαθητικές καταλήψεις -Κάτω τα χέρια από τους μαθητές

ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΓΙΝΕ…

-Το Σεπτέμβρη του 2020 η διεύθυνση του 7ου Γυμνασίου Αγρινίου απέβαλε 15 μαθητές για την κατάληψη που πραγματοποιήθηκε για ανεπαρκή μέτρα εν μέσω πανδημίας, ενώ σε κατάληψη για το Μακεδονικό ενισχυμένη φυσικά από φασιστογoνείς, κράτησε ευνοϊκή στάση παρά την αντίδραση μαθητών.

-Τον Οκτώβρη του 2020 η διευθύντρια του Παπαστρατείου Γυμνασίου υπέβαλε μηνύσεις σε ανήλικους μαθητές με την υποστήριξη του Συλλόγου Γονέων έπειτα από κατάληψη. Η διαδικασία προχώρησε το Φεβρουάριο του 2021.

-Καθηγητής του 1ου ΓΕΛ γνωστός για τη φασιστική του συμπεριφορά, υμνητής της δικτατορίας και αρνητής των νεκρών του Πολυτεχνείου εκτός του δηλητηρίου που ποτίζει καθημερινά τα μυαλά των μαθητών, επιτέθηκε βίαια σ’ έναν από αυτούς. Για τις επόμενες μέρες παρίστανε τον τραυματία. Μέχρι και σήμερα ο συγκεκριμένος καθηγητής συνεχίζει απτόητος το «έργο» του.

-Ο διευθυντής του 5ου Γυμνασίου εισβάλλει σε τουαλέτες και υποχρεώνει μαθητές και μαθήτριες σε σωματικό έλεγχο.

-Η διεύθυνση του 2ου ΓΕΛ νουθετεί και εκβιάζει μαθητές οι οποίοι προχώρησαν σε κατάληψη ενάντια στο σεξισμό και την έμφυλη βία να βγάλουν ανακοίνωση στα social media ότι δε συνέβη περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης στο σχολείο. Γιατί άραγε;

-Καθηγητής του 3ου ΓΕΛ διαχρονικός φασίστας αντι-αναρχικός, αντί-κομμουνιστής αλλεργικός στα αλφάδια και γνωστός για τη σεξιστική-φασιστική του ρητορική προχώρησε ένα βήμα παραπέρα παρενοχλώντας μαθήτριες. Τώρα απειλεί με μηνύσεις και ζητάει ηχητικά ντοκουμέντα.

– Η διεύθυνση του 6ου Λυκείου, μετά από κατάληψη που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων ενάντια στην Ε.Β.Ε και την τράπεζα θεμάτων έστειλε μηνύματα εκφοβισμού στα mail των γονιών των μαθητών να νουθετήσουν τα παιδιά τους γιατί η αστυνομία κλήθηκε να περιφρουρεί το σχολείο!

-Η διεύθυνση του 4ου Γυμνασίου Αγρινίου στη σελίδα της στο facebook δημοσίευσε και έστειλε στη συνέχεια υλικό παραπληροφόρησης στα ΜΜΕ που είναι πάντα πρόθυμα να αναλάβουν την εργολαβία για συκοφάντηση των καταλήψεων, δήθεν βανδαλισμού από την κατάληψη μαθητών. Οι φωτογραφίες που στάλθηκαν περιείχαν μια αναποδογυρισμένη καρέκλα και ένα βγαλμένο καπάκι από κεντρική μονάδα υπολογιστή. Πέρα από το γεγονός ότι αποδείχθηκε ότι ήταν «φώτο αρχείου» περασμένου έτους, η διευθύντρια μετά από κάποιες μέρες έδωσε διήμερες αποβολές σε όσους μαθητές συμμετείχαν στην κατάληψη. Την ίδια κατάληψη ωστόσο, σταμάτησαν «αγανακτισμένοι» γονείς οι οποίοι έσπευσαν στο σχολείο με κόφτη. Ξέρουμε καλά τόσα χρόνια από τέτοιους. Μάλλον ξεχνούν πως ομοϊδεάτες τους σκότωσαν το Νίκο Τεμπονέρα. Εμείς όμως όχι!

Αυτά τα δύσκολα δύο χρόνια της καραντίνας βλέπουμε λοιπόν να συνεχίζονται οι διαχρονικές αυθαιρεσίες από διευθυντές υποτελείς της εκάστοτε κυβερνητικής διαχείρισης και το φασισμό να προσπαθεί να αναδυθεί στην κοινωνία με αποτέλεσμα φασιστικής νοοτροπίας καθηγητές να ξεθαρρεύουν και να αφηνιάζουν. Στα σχολεία της πόλης μας αυτά εκφράζονται όπως αναφέρθηκε με περιστατικά μηνύσεων, απειλών και εκβιασμών προς ανήλικους μαθητές και τους γονείς τους, με συμβάντα σεξουαλικής παρενόχλησης αλλά και με βίαιες συμπεριφορές από μερίδα καθηγητών. Αν και δεχόμαστε ότι για το καλό των μαθητών πολλά περιστατικά μπορούν να λύνονται εσωτερικά από τη σχολική κοινότητα βλέπουμε κυρίως συγκάλυψη από τους συλλόγους καθηγητών με άλλους να υποστηρίζονται και άλλους να αδιαφορούν συμβάλλοντας στη διαιώνιση του προβλήματος. Η απαράδεκτη αυτή στάση δεν είναι βέβαια καινούρια, αφού η καταπίεση των μαθητών στα σχολικά θρανία είχε και έχει πολλές μορφές.

Ευτυχώς βέβαια βλέπουμε και πλήθος εκπαιδευτικών να αγωνίζονται, με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους ενάντια στα κυβερνητικά νομοσχέδια περί αξιολόγησης, κάποιους από αυτούς να συμπαραστέκονται στους αγώνες των μαθητών, ενώ γίνονται αγώνες της κοινωνίας ενάντια στην επίθεση σε ότι έχει δημόσιο χαρακτήρα. Το κράτος  κάνει περικοπές συνεχώς σε ότι έχει σχέση με την υγεία, την ενέργεια και την εκπαίδευση αφού το ενδιαφέρει κυρίως να δώσει χρήματα στα ΜΜΕ, το στρατό και εξοπλισμούς μπάτσων.

Να πούμε τέλος ότι όσον αφορά τα σχολικά και πανεπιστημιακά τμήματα οι συνθήκες είναι ασφυκτικές ενώ μόνο φέτος χάθηκαν πάνω από 350.000 διδακτικές ώρες. Αυτά για όσους κόπτονται δήθεν για τα λεφτά των φορολογουμένων και τα κλειστά σχολεία συκοφαντώντας τη μορφή  αγώνα της κατάληψης.

Την ίδια ώρα το νομοσχέδιο Κεραμέως , πιστό στο δόγμα της συνέχειας του κράτους και στην υπηρεσία του κεφαλαίου, μέσω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (Ε.Β.Ε) εξοστρακίζει μαθητές από την τριτοβάθμια εκπαίδευση σπρώχνοντάς τους είτε προς τα ιδιωτικά κολλέγια είτε μια ώρα αρχύτερα στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας. Ταυτόχρονα μέσω της Τράπεζας θεμάτων κάνουν πολύ δύσκολη την προαγωγή στις λυκειακές τάξεις εντείνοντας τις εξεταστικές διαδικασίες.

Στο Αγρίνιο η μαθητική νεολαία απαντά με δυναμικές κινητοποιήσεις, καταλήψεις στα περισσότερα λύκεια της πόλης και ήδη μια μεγάλη πορεία στο κέντρο της πόλης.

 

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΕΞΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

Αφίσα για την εργασία και τον νέο αντεργατικό νόμο

Κράτος και κεφάλαιο αναβαθμίζουν τη διαρκή επίθεση στον κόσμο της εργασίας και την κοινωνία με νέους αντεργατικούς νόμους που αποτελούν κομμάτι της συνολικότερης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.

Δεν περιμένουμε τίποτα από τον γραφειοκρατικό-κομματικό συνδικαλισμό, όπως δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη πως μέσα στον καπιταλισμό μπορεί να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο ή πως θα μπορέσει η εργασία να εξανθρωπιστεί. Διότι η εργασία μέσα στη σύγχρονη παραγωγική διαδικασία, αποτελεί μια θεσμοθετημένη συνθήκη εκμετάλλευσης και καταναγκασμού, έναν μισθωτό εκβιασμό, μια διαδικασία αλλοτρίωσης και αποξένωσης του ατόμου. Μια συνθήκη που για το κέρδος των αφεντικών λεηλατεί και αποκτηνώνει τις ζωές μας και μετατρέπει τον πλανήτη σε ένα απέραντο εργοτάξιο.

Η διαδικασία χειραφέτησης της κοινωνίας θα προαχθεί, μόνο όταν έννοιες όπως «ανταγωνισμός», «εργασιακή ηθική», «πειθαρχία», «παραγωγικότητα», «καταναλωτισμός» κ.ά., αποτελέσουν παρελθόν στην κοινωνική συνείδηση. Η κοινωνική χειραφέτηση θα θεμελιωθεί, όταν οι εκμεταλλευόμενοι ξεπεράσουν την ετεροκαθορισμένη θέση και ταυτότητα που τους έχει επιβληθεί μέσα στον καπιταλισμό (ως εργατική τάξη) και προχωρήσουν στην αυτοπραγμάτωσή τους ως συλλογικό υποκείμενο αγώνα για τον απελευθερωτικό  μετασχηματισμό της εργασίας και της ζωής.

Η ακύρωση στην πράξη των αντεργατικών νόμων είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά και την καπιταλιστική πειθάρχηση.

Ενάντια στο κράτος-έκτακτης ανάγκης που με αφορμή την διαχείριση της νόσου του νέου κορωνοϊού οργανώνει μια νέα υποτίμηση της ζωής μας. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

  • ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΤΑΜΕΙΑ
  • ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΤΕΓΗΣ
  • ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
  • ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑΣ
  • ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
  • ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ
  • ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
  • ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ
  • ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ
  • ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΟΥΖΙΝΕΣ
  • ΧΑΡΙΣΤΙΚΑ-ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΠΑΖΑΡΙΑ
  • ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΟΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

 

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Σχετικά με το περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης από παπά στο Αγρίνιο

Σχετικά με το περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης από παπά στο Αγρίνιο

Με αφορμή τα περιστατικά έμφυλης βίας που έλαβαν χώρα το τελευταίο διάστημα σε πολλές περιοχές του ελλαδικού χώρου, περιστατικά που αφορούν τόσο βία με σεξουαλικά κίνητρα απέναντι σε γυναίκες μέχρι και γυναικοκτονίες, χαρακτηρισμένες απλά από τα ΜΜΕ σαν «ανθρωποκτονίες», στο παρακάτω κείμενο θα αναφερθούμε στα γεγονότα τα οποία συνέβησαν πρόσφατα στο Αγρίνιο, για τα οποία αρκετοί άνθρωποι (αλληλέγγυοι/-ες, αναρχικοί/-ες, αντιεξουσιαστές/-τριες, αντιφασίστες, καθώς και νέοι/-ες/-@),  δεν έμειναν απαθείς, ένωσαν τη φωνή τους και κατέβηκαν στο δρόμο.

Τα γεγονότα λοιπόν έχουν  ως εξής: Μια γυναίκα 27 χρονών με την 22χρονη αδελφή της κατήγγειλαν τον 49χρονο παπά Θόδωρο Δροσοπαναγιώτη για σεξουαλική κακοποίηση όταν εκείνες ήταν μόλις 13 και 8 ετών αντίστοιχα. Ακόμα μια καταγγελία είχε γίνει και πριν κάποια χρόνια από την ίδια τη σύζυγο του παπά, η οποία και μετέπειτα τον εγκατέλειψε. Όσο αυτός κακοποιούσε συστηματικά τα κορίτσια το 2007, η μητέρα των κοριτσιών φαίνεται να το γνώριζε αλλά εμπιστεύονταν σε τόσο μεγάλο βαθμό τον «καλό παππούλη» που το ανέχονταν, ενώ μέχρι και σήμερα κατέθεσε στα δικαστήρια υπέρ του ίδιου του βιαστή των παιδιών της! Πρόσφατα επίσης βρέθηκε στο σπίτι του και φωτογραφικό υλικό παιδικής πορνογραφίας, ενώ κατά την έφοδο των μπάτσων μια 19χρονη κοπέλα βρισκόντανε κρυμμένη μέσα σε μια ντουλάπα στο σπίτι όπου διέμενε μαζί με τις μητέρες και τα παιδιά τους τα τελευταία χρόνια στην οδό Ακτίου στην πόλη. Όταν βρήκαν την κοπέλα, εκείνη ούσα τρομοκρατημένη, αποκαλούσε τον παπά «πατερούλη» και από σημειώσεις της φαίνεται να ασελγούσε σε κορίτσια με το πρόσχημα ότι ήθελε να διώξει τη «μαγεία», αφού αυτός είχε την «ευλογία».

Η πίστη σε «μάγια», αλλά κι η προαναφερόμενη αντίδραση της μητέρας, μας δείχνουν για ακόμη μια φορά, το πόσο έχουν αφομοιωθεί από την κοινωνία οι σκοταδιστικές προκαταλήψεις που διαδίδει μέσω της ψυχολογικής τρομοκρατίας που έχει δημιουργήσει η ελληνορθόδοξη χριστιανική εκκλησία εδώ και αιώνες, ειδικότερα στην επαρχία. Εξάλλου, αυτή η μορφή βίας συνάδει με την πάγια θέση της εκκλησίας να τοποθετεί τη γυναικεία φύση και τη θηλυκότητα κάτω από την αδιαμφησβήτητη εξουσία του κάθε άντρα και του κάθε «πατερούλη», χρησιμοποιόντας διαχρονικά εικόνες, σύμβολα και μύθους που με σαφήνεια προσομοιάζουν τις γυναίκες σαν τον ενοχλητικό πειρασμό που ευθύνεται για το «προπατορικό αμάρτημα», τις «σαλωμές» που με τους προκλητικούς χορούς σαγηνεύουν για αυτό πρέπει να ποδοπατηθούν, να βιαστούν, να σταλούν στο «πυρ το εξώτερο»,  ενισχύοντας κάθε είδους ανδρικής εξουσίας – επίγειας και «επουράνιας». Είναι, εν τέλει, η ίδια ελληνορθόδοξη εκκλησία που διαποτίζεται από ρατσισμό, σεξισμό, εθνικισμό, φασισμό και που προς τιμήν της πραγματοποιούνται αναρίθμητές εκδηλώσεις βίας, μίσους, απειλής, φόβου, απαξίας, σωματικής και ψυχολογικής εξόντωσης, που δεν απέχουν καθόλου από την απομόνωση του γυναικείου σώματος, την καύση μαγισσών, τον λιθοβολισμό γυναικών που σε κάποιες περιοχές του πλανήτη υφίστανται μέχρι και σήμερα.

Τη Δευτέρα 28/06, λοιπόν, ο παπάς καλείται στα Δικαστήρια της πόλης, με πολλούς/ες (γύρω στα 100 άτομα) να δίνουν ηχηρό «παρών» μετά από τη διάδοση άτυπου καλέσματος από ένα συντονισμό γυναικών. Εκεί φτάνει ο κατά συρροή βιαστής με τη συνοδεία των μπάτσων από άλλη είσοδο των δικαστηρίων (από εκείνη την είσοδο βέβαια που δεν υπήρχε καθόλου κόσμος) και γιουχάρεται έντονα. Εν τέλει το αίτημα για ακύρωση της διαδικασίας απορρίφθηκε και η ανάκρισή του μεταφέρθηκε για την ακριβώς επόμενη μέρα. Άξιο αναφοράς είναι πως τη στιγμή που υπήρχε τηλεοπτική κάλυψη από όλα κανάλια της χώρας, ο τοπικός τηλεοπτικός σταθμός «Αχελώος Τ.V.» που αποτελεί προέκταση  της  «Χριστιανικής Ένωσης Αγρινίου» και της «Ιεραποστολικής Αδελφότης Αγρινίου “Αγία Φιλοθέη”» δεν  παραβρέθηκε ούτε καν να καλύψει το γεγονός δημοσιογραφικά, δίνοντας με το τρόπο αυτό κάλυψη και άφεση αμαρτιών στον παπά.

Την Τρίτη 29/06, από νωρίς το πρωί, ο κόσμος βρέθηκε στα Δικαστήρια ξανά. Αν και ήταν αριθμητικά πολύ λιγότερος, είχε τον ίδιο δυναμισμό με την προηγούμενη μέρα. Αλληλέγγυοι/ες, νέοι/ες/@ ερχόμενοι σε διαμάχη τόσο με τον δικηγόρο του παπα-βιαστή Δημήτρη Νικάκη όσο και με άτομα από τα κανάλια, φωνάζαμε όλες μαζί με παλμό: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΒΙΑΣΤΕΣ», «Ο ΒΙΑΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΑ ΕΙΔΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΠΑΠΑΣ ΣΤΟ ΔΙΠΛΑ ΜΑΓΑΖΙ»

Μέχρι να τελειώσει η ανάκρισή του, το ασφαλίτικο το οποίο τον συνόδευε, άλλαξε τρεις φορές θέση και τελικά ο παπάς φυγαδεύτηκε από το υπόγειο πάρκινγκ του Δικαστικού Μεγάρου. Η απόφαση του αστικού δικαστηρίου ήταν να προφυλακιστεί. Εμείς παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε να επιμένουμε στην καταδίκη όλων των κακοποιητών, (παρα)βιαστών στην κοινωνική συνείδηση γιατί δεν εμπιστευόμαστε την απόδοση δικαιοσύνης από τα αστικά δικαστήρια, αφού επανειλημμένα τους ξεπλένουν όπως κάνουν άλλωστε η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ.

Θα θέλαμε να τονίσουμε τέλος πως για τις εγκληματικές συμπεριφορές ανά τα χρόνια απέναντι σε γυναίκες, μετανάστες/-τριες και άτομα από τη ΛΟΑΤΚΙ+ (LGBTQI+) κοινότητα, η υπαιτιότητα βρίσκεται τόσο στη βαθιά ρίζωση της πατριαρχίας, του ρατσισμού και της ομοφοβίας στην κοινωνία, που διαιωνίζονται από τη μια γενιά στην επόμενη, όσο και στους θεσμούς-τέρατα όπως είναι το Κράτος και οι θρησκείες.

Οι διαρκείς αγώνες μας ενάντια σε αυτούς τους θεσμούς, ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο είναι άμεσα συνυφασμένοι με τους αγώνες μας ενάντια στο σεξισμό, την έμφυλη βία και την πατριαρχία, με τους αγώνες για αυτοδιάθεση και κοινωνική χειραφέτηση, αναδεικνύοντας ότι τα συστήματα εξουσίας, εκμετάλλευσης και καταπίεσης αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοεπιδρούν .

ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΤΡΙΤΗ 6/7 ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΔΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ

ενάντια στην έμφυλη βία, τις γυναικοκτονίες και την πατριαρχία

Συγκέντρωση-μικροφωνική: 19:30

Πορεία: 20:30

 

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

 

ΥΓ: Η πατριαρχία σηματοδοτείται από την υποταγή των γυναικών, των θηλυκοτήτων  και αυτών των οποίων η ταυτότητα φύλου ή το σώμα τους αψηφούν την κατηγοριοποίηση άντρας/γυναίκα. Επίσης, σηματοδοτείται από την υποταγή και των παιδιών στην αντρική εξουσία. Έτσι, ένα άλλο περιστατικό βίας ως απόρροια των πατριαρχικών σχέσεων εξουσίας, συντελέστηκε στο χωριό Άγιος Ανδρέας Μακρυνείας στην Αιτωλοακαρνανία, στις 7/6, όταν ένα ανήλικο παιδί τραυματίστηκε στην πλάτη από τα σκάγια ενός 55χρονου, ο οποίος δε δίστασε να πυροβολήσει μια παρέα παιδιών που τον ενοχλούσαν παίζοντας –όπως ο ίδιος παραδέχτηκε. Προς συμπαράσταση του θύτη κάποιοι από το χωριό προχώρησαν σε κίνηση για τη συγκέντρωση χρηματικού ποσού για τα δικαστικά του έξοδα, καθιστώντας τους συνένοχους στην εν λόγω ενέργεια.

Έντυπο με αφορμή τα 11 χρόνια της κατάληψης Apertus

Το παρόν κείμενο αποτελεί μια σύντομη παρουσίαση της λειτουργίας και των βασικών αρχών και θέσεων της κατάληψης Apertus. Κατεβάστε το σε μορφή pdf:

Περιεχόμενα:

  1. Η κατάληψη Apertus ως απελευθερωτικό εγχείρημα μέσα στην πόλη…………………4
  2. Δομές και διαδικασίες στην κατάληψη…………………………………………………….4
  • Η συνέλευση της κατάληψης
  • Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και εκδηλώσεις
  • Ταμείο αλληλεγγύης της κατάληψης
  • Δανειστική βιβλιοθήκη και κινηματικό αρχείο
  • Συλλογική κουζίνα-Παραδοσιακός ξυλόφουρνος
  • Πρωτοβουλίες μέσα από τη συνέλευση
  1. Αδιαμεσολάβητη δράση. Η στάση μας απέναντι σε Κόμματα, ΜΜΕ και ΜΚΟ……….8
  2. Για την καταστολή……………………………………………………………………………9
  3. Η αλληλεγγύη ως στάση ζωής και αγώνα……………………………………….….……..10
  4. Τι προτάσσουμε…………………………………………………………………..….….……11
  5. Εδώ και τώρα………………………………………………………………………..……….16

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

  • Ποιοι & ποιες είμαστε. Από που προερχόμαστε…………………………………17
  • Για ποιον κόσμο αγωνιζόμαστε…………………………………………………….………20
  • 1η Μαΐου 2010, το πρώτο κείμενο της κατάληψης……………………………….22

Ποιοι & ποιες είμαστε, από που προερχόμαστε. (Κείμενο με αφορμή τα 11 χρόνια της κατάληψης Apertus.)

ΠΟΙΟΙ & ΠΟΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ. ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΜΑΣΤΕ.

Η καρδιά μας χτυπά σε κάθε εξέγερση που ξεσπά. Μαζί με κάθε άνθρωπο που πολεμά την εξουσία και τους δογματισμούς. Εμπνεόμαστε και αντλούμε δύναμη από τους αγώνες του παρελθόντος, ακόμη κι αν αυτοί έχουν χαθεί στη δίνη του χρόνου. Όσο και αν έχουν αποσιωπηθεί ή διαστρεβλωθεί από τους νικητές, ο απόηχός τους φτάνει μέχρι το σήμερα.

Από τα χρόνια του Μεσαίωνα που οι ευρωπαϊκοί δρόμοι ήταν δρόμοι αναταραχών, με τις εξεγέρσεις των χωρικών στα φέουδα, ύστερα τον βίαιο διωγμό από τη γη τους, την περίφραξη και τη διάλυση των κοινοτήτων τους. Κι αν η καπιταλιστική πειθάρχηση κατάφερε να επιβληθεί μετά από κατάπνιξη εξεγέρσεων, φυλακίσεις, άσυλα υποχρεωτικής εργασίας, με χιλιάδες γυναίκες να οδηγούνται στην αγχόνη και την πυρά ως μάγισσες, το νήμα των αγώνων το πιάνουν οι ινδιάνοι στις ευρωπαϊκές αποικίες που πολεμούν τους αποικιοκρατικούς στρατούς του λευκού ανθρώπου, προκειμένου να διατηρήσουν τη ζωή και την ελευθερία τους. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί: σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη ιθαγενείς, «άγριοι» και «αυτόχθονες» που ζουν έξω από τον αυτοαποκαλούμενο πολιτισμό, έχουν τα πόδια τους βαθιά ριζωμένα στο χώμα της μητέρας γης, υψώνοντας ανάστημα στα σιδερένια σαγόνια της προόδου.

Εμπνεόμαστε και παίρνουμε δύναμη από τους κομμουνάριους και τους αβράκωτους της κομμούνας του Παρισίου το 1871, που αρνήθηκαν την κρατική οργάνωση, που μίλησαν για μια νέα κοινωνία, αφήνοντας πίσω τους μια παρακαταθήκη που θα στοιχειώνει για πάντα την κρατική εξουσία. Από τους εργάτες και τις εργάτριες της Πρωτομαγιάς του 1886 που η υψωμένη τους γροθιά φάνηκε σε όλο τον κόσμο, που τροφοδοτεί με λύσσα μέχρι σήμερα τις ταξικές συγκρούσεις. Από τα πρώτα βήματα της Ρωσικής Επανάστασης του 1917 πριν συνθλιφτεί από το γραφειοκρατικό σοσιαλιστικό πρόγραμμα. Από τους εξεγερμένους ναύτες της Κροστάνδης το 1921 που αποκάλυψαν τη δικτατορική φύση του μπολσεβίκικου καθεστώτος και τη Μαχνοβτσίνα, το αναρχικό κίνημα στην Ουκρανία, που ρίχτηκε στη μάχη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Από τους αναρχικούς και αναρχικές στην Ισπανία του 1936 που απελευθέρωναν τα εδάφη τους κοινωνικοποιώντας τα μέσα παραγωγής, μοιράζοντας τη γη, απαλλοτριώνοντας εκκλησίες, ιδρύοντας κολεκτίβες, ελευθεριακά σχολεία και βιβλιοθήκες.

Κοιτάμε το παρελθόν, με τη ματιά του παρόντος. Για να μη χαθεί η παρακαταθήκη περασμένων αγώνων. Η παρακαταθήκη από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις μέσω απεργιών και ταραχών των καπνεργατών/-τριών του Αγρίνιου -και όλης της ελληνικής περιφέρειας- ενάντια στο άγριο ξεζούμισμα του ντόπιου ή προσφυγικού πληθυσμού από τον «καπνέμπορα». Από την εργατική εξέγερση του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη. Από τις μικρές ή μεγάλες μάχες των αγωνιστών και αγωνιστριών στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, από τα εργατικά συμβούλια στην Ουγγαρία το 1956, από τις ακηδεμόνευτες κοινωνικές-ταξικές συγκρούσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Η σκέψη μας δεν εγκλωβίζεται. Πλουταίνει από την επαναστατημένη φαντασία των λυσσασμένων του Μάη του 1968 που δε σαγηνεύτηκαν από το μειλίχιο τέρας του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας, που έδωσαν ορμή στην επαναστατική σκέψη σε όλο τον κόσμο. Από τα κινήματα αμφισβήτησης που επιχείρησαν την έφοδο στον ουρανό με την ανυποταγή να κυκλοφορεί από τα εργοστάσια και τα σχολεία, στις κουζίνες και τις κρεβατοκάμαρες. Από τους ριζοσπαστικούς φεμινιστικούς αγώνες για οικιακό μισθό, έλεγχο γονιμότητας και ισοτιμία, το κίνημα αντικουλτούρας των γκέτο που γύρισε την πλάτη στον συμβιβασμό και τον καθωσπρεπισμό. Από τα ανεκπλήρωτα αιτήματα της πολύμορφης εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973. Από τα αντάρτικα πόλης σε όλο τον κόσμο που δε διστάζουν να διαβούν το δρόμο της ένοπλης σύγκρουσης.

Ο κόσμος για τον οποίον παλεύουμε βλασταίνει στις ζούγκλες του Μεξικού όπου οι εξεγερμένες κοινότητες των Ζαπατίστας ανακοινώνουν ξεκάθαρα πως η επανάσταση δεν είναι κάτι το μακρινό. Αρθρώνεται στις καθημερινές κουβέντες των επαναστατών και των επαναστατριών στις ελευθεριακές κοινότητες της Ροζάβα στη Βόρεια Συρία.

Όσο ο έλεγχος και η καταστολή αυξάνονται, τόσο πιο αινιγματικές γίνονται οι κοινωνικές αντιδράσεις. Τόσο πιο απρόβλεπτες γίνονται στον χώρο και τον χρόνο. Η ανυποταγή, ο αγώνας για ελευθερία και αυτοδιάθεση, ήταν, είναι και θα είναι μέρος της ιστορίας. Γι’ αυτό και η ιστορία δε λέει να τελειώσει. Γράφεται κάθε μέρα και από εμάς. Γράφεται από τους μαθητές, τους μετανάστες, τους εξεγερμένους, τους περιθωριακούς, τις «αισχρές μειοψηφίες» που έστησαν τα οδοφράγματα οργής και αντίστασης του Δεκέμβρη του 2008 μετά τη δολοφονία του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου. Γράφεται από τον κόσμο του αγώνα, που κατά τη διάρκεια της κρίσης, πήρε τη ζωή του στα χέρια του, από τους αντιφασίστες που κρατούν ζωντανή τη μνήμη του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν τσακίζοντας τον φασισμό στον δρόμο, από τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας -και όχι μόνο- που δεν ξέχασαν ούτε στιγμή τον Ζακ Κωστόπουλο/Zackie Oh, που κάθε μέρα ελευθερώνουν με πάθος τις φυλακισμένες και υπονομευμένες επιθυμίες από μια παγερή και θλιβερή κανονικότητα. Γράφεται από τους φυλακισμένους που βάζουν φωτιά στα κελιά τους, από τους μετανάστες που καίνε τους καταυλισμούς τους. Από αυτούς που δεν κάθονται σπίτι τους, που νοιάζονται για τους άλλους, που στέκονται εμπόδιο σε παλιές και νέες πειθαρχήσεις.

Είμαστε αυτοί που επιζητούν την καταστροφή κάθε μηχανισμού που διοχετεύει τη σκέψη της εξουσίας. Είμαστε μαζί με όλους αυτούς που θέλουν να στήσουν ένα μεγάλο γλέντι πάνω στις στάχτες των υπουργείων, των κυβερνητικών κέντρων, των βιλών των αφεντικών, των εργοστασίων, των εργασιακών κάτεργων, των αστυνομικών τμημάτων, των κρατητηρίων, των στρατοπέδων, των φυλακών, των ψυχιατρείων.

Με τη ζωή & τους αγώνες του σήμερα.

Για την καθολική ανατροπή του κόσμου της εξουσίας.

Για τις λεύτερες μέρες του αύριο.

 

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ (μέλος του Επαναστατικού αγώνα)

Αυτές τις μέρες διεξάγεται στο Β΄ πενταμελές εφετείο κακουργιοδικείο Αθηνών το εφετείο για την επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στην Τράπεζα της Ελλάδος, παράρτημα της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ., με μοναδική κατηγορούμενη την Πόλα Ρούπα. Ταυτόχρονα διεξάγεται και το εφετείο της για την απόπειρα απόδρασης με το ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Η επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στις 10 Απριλίου του 2014 στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Τράπεζας της Ελλάδος στην οδό Αμερικής αφιερώθηκε στον αναρχικό επαναστάτη Λάμπρο Φούντα ,ο οποίος δολοφονήθηκε από αστυνομικό σε προπαρασκευαστική ενέργεια της οργάνωσης.

Ο Επαναστατικός Αγώνας με τη συμβολική του κίνηση τη μέρα που η Ελλάδα πανηγύριζε γιατί έβγαινε μετά από 4 χρόνια στις αγορές, συνέβαλε αποφασιστικά στον πολύμορφο αγώνα για την ανατροπή του κράτους και του κεφαλαίου και για την κοινωνική επανάσταση.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην Πόλα Ρούπα η οποία με δήλωση της από 3-3-2021 αρνείται να παρασταθεί στις δίκες, εκτός από δύο μέρες στα πλαίσια της πολιτικής της τοποθέτησης κατά την απολογία της.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

O ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Ο αναρχικός Λάμπρος Φούντας (23/5/1975 – 10/3/2010),  έπεσε νεκρός από σφαίρα μπάτσου, σε συμπλοκή με την αστυνομία στη Δάφνη, κατά τη διάρκεια προετοιμασίας ενέργειας του Επαναστατικού Αγώνα.

Ο Λάμπρος Φούντας, με καταγωγή από το Κεφαλόβρυσο της Αιτωλοακαρνανίας, από μικρό παιδί συμμετείχε ως αναρχικός στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του (είχε συλληφθεί στην κατάληψη του πολυτεχνείου το 1995), αγωνίστηκε και έδωσε τη ζωή του ενάντια σε αυτό το βίαιο, ψυχρό και εκμεταλλευτικό σύστημα που με αφορμή την παρούσα κρίση θέλει να επιβάλλει σε παγκόσμια κλίμακα έναν νέο ολοκληρωτισμό.

Ο Λάμπρος Φούντας είναι ένας από εμάς, γιατί μοιραζόμασταν το ίδιο όραμα για ένα κόσμο ελευθερίας. Ο αγώνας του αποτελεί κομμάτι των πολύμορφων κοινωνικών-ταξικών αγώνων των κολασμένων όπου γης, των εξεγερσιακών και επαναστατικών εστιών ενάντια στα σύμβολα της εξουσίας, της καταστολής και του πλούτου

Επιλέγουμε να κρατάμε τη μνήμη του ζωντανή μέσα από τους αγώνες μας για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, ανοίγοντας τον δρόμο για μια αταξική και ακρατική κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, για την αναρχία.

ΟΣΟ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙΕΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΦΟΥΝΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Για τη δίκη των 10 αντιφασιστών από Αγρίνιο και Μεσολόγγι και τα γεγονότα της 18ης Σεπτεμβρίου του 2018 στο Αγρίνιο

Την 1η Μαρτίου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Μεσολογγίου δικάζονται οι δέκα αντιφασίστες από Αγρίνιο και Μεσολόγγι που συνελήφθησαν στις 18/09/2018 στο Αγρίνιο μετά από την αντιφασιστική πορεία μνήμης και αντίστασης για τη συμπλήρωση των έξι χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα Τάγματα Εφόδου της Χρυσής Αυγής. Από αυτές τις συλλήψεις, οι έξι προέκυψαν μετά τη διάλυση της εν λόγω πορείας από την αστυνομία, ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις πραγματοποιήθηκαν τις επόμενες μέρες ύστερα από την «ταυτοποίηση των υπόπτων» από διάφορους μπάτσους, μια ταυτοποίηση που προκύπτει από την αναγνωρισιμότητά τους και την συμμετοχή τους σε διάφορους αγώνες της πόλης. Φυσικά το κατηγορητήριο είναι στημένο από την αστυνομία λέξη προς λέξη, σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης τόσο των ίδιων των διωκόμενων όσο και του κόσμου που κατεβαίνει στο δρόμο και αντιστέκεται.

Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της πορείας, στην περιοχή των τρένων η αστυνομία πραγματοποιεί μια λυσσαλέα και αναβαθμισμένη επίθεση με όλα τα μέσα (γκλοπιές, φυσούνες, κρότου-λάμψης, δακρυγόνα κ.ά.) σε όλο το σώμα της πορείας με αποτέλεσμα τη διάλυσή της. Η ανασυγκρότηση του σώματος της πορείας δεν κατέστη εφικτή, μιας και η επίθεση της αστυνομίας ήταν συνεχόμενη και εντεινόμενη. Η επίθεση συνεχίστηκε στην Πλατεία Παναγοπούλου (Σιντριβάνι), αλλά και στον πεζόδρομο μπροστά από το Δημαρχείο. Ακολούθως, στην κατάμεστη Πλατεία Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε ένα κρεσέντο αστυνομικής βίας και καταστολής με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και δακρυγόνα, ενώ συνεχίστηκε με τον ίδιο τρόπο στην Πλατεία Δημάδη φτάνοντας μέχρι το Δημοτικό Πάρκο, γεμίζοντας όλη την πόλη με δακρυγόνα. Να σημειώσουμε ότι το σκηνικό έντασης είχε ξεκινήσει από προηγούμενες μέρες όπου αστυνομικοί προέβησαν σε επιθετικές και παραβιάστηκες συμπεριφορές (του τύπου «θα σου βάλω το γκλοπ στον κώλο σου») σε μαθητές και μαθήτριες, κάτι που με βάση των προθέσεων δεν τους διαχωρίζει σε τίποτα από τον «γνωστό σκηνοθέτη»-βιαστή Λιγνάδη).

Μετά τις συλλήψεις, τις επόμενες τρεις μέρες πραγματοποιήθηκαν δυναμικές συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Αγρινίου, μέχρι και ο τελευταίος διωκόμενος να αφεθεί ελεύθερος με αυστηρούς όμως περιοριστικούς όρους. Ανάμεσα στους συλληφθέντες υπήρχαν και δυο ανήλικοι μαθητές των οποίων η επιλογή τους να συμμετέχουν σε πορεία για τον Φύσσα αρκούσε για να μείνουν 48 ώρες στα κρατητήρια με προφανή στόχο τον εκφοβισμό τους και τη νουθεσία για να μη συμμετέχουν ξανά σε κοινωνικές δράσεις. Επίσης, στα κρατητήρια αναδείχθηκε η εμμονή συγκεκριμένου αστυνομικού με προσωπικές υποσχέσεις σε συντρόφους ότι «εγώ θα σας κλείσω φυλακή».

Δε μπορούμε να μην αναφερθούμε στο γεγονός που σημάδευσε την ημέρα, δηλαδή τον τραυματισμό της 19χρονης τότε κοπέλας. Ένας τραυματισμός που όσο και αν πολλοί προσπάθησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να τον αποδώσουν στο αντιφασιστικό κίνημα της πόλης, με στόχο τη συκοφάντηση και την αποπολιτικοποίησή του, δυόμιση χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε με σιγουριά, πως δεν τα κατάφεραν. Από τη μια, όλοι οι άγαρμποι και ασυνάρτητοι ισχυρισμοί έπεσαν στο κενό τις αμέσως επόμενες μέρες, και από την άλλη, το αντιφασιστικό κίνημα δε φοβήθηκε ούτε στιγμή, δεν έπαψε να βρίσκεται στον δρόμο και να ενώνει τη φωνή του με τον κόσμο που αγωνίζεται. Παράλληλα, από την πλευρά μας, ως πολιτικός χώρος, απαντήσαμε με κείμενο που μοιράστηκε και τοιχοκολλήθηκε σε όλη την πόλη, χωρίς να πάψουμε να στοχεύουμε στην ενίσχυση πολιτικών διαδικασιών για τη δημιουργία σταθερών σχέσεων αλληλεγγύης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Εν κατακλείδι, θεωρούμε πως ο ηθικός και φυσικός αυτουργός που προξένησε αυτό το τόσο οδυνηρό γεγονός, οδηγώντας μια μικρή κοπέλα και τους οικείους της σε μια μεγάλη περιπέτεια υγείας, δεν είναι παρά η ίδια η αστυνομία, η λυσσαλέα και η δολοφονική της επίθεση που πραγματοποίησε εκείνη τη μέρα σε μια πλατεία κατάμεστη από ανθρώπους όλων των ηλικιών, από γονείς με μωρά και μικρά παιδιά, μαθητές/-τριες, μέχρι ανθρώπους μεγάλης ηλικίας.

Αντιτασσόμαστε στον κοινωνικό κατακερματισμό ξεκινώντας από την αναγνώριση της θέσης όλων εμάς, των «από τα κάτω», των «κολασμένων», μέσα στην κυριαρχία ενός κόσμου καταπίεσης, εκμετάλλευσης, αλλοτρίωσης και αποξένωσης. Σε με περίοδο που το κράτος επιλέγει να βάλει την πόλη σε γυάλα, να αντιμετωπίσει με τον πιο εκδικητικό τρόπο τον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, να επιτεθεί, να ξυλοκοπήσει, να συλλάβει και να ρίξει covid-πρόστιμα σε διαδηλωτές και απεργούς, στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στους δέκα διωκόμενους αντιφασίστες από Αγρίνιο και Μεσολόγγι. Μια αλληλεγγύη που η πιο ουσιαστική έκφρασή της είναι η συνέχιση και η ενίσχυση των ίδιων των τοπικών αντιφασιστικών αγώνων.

Με τη λεηλασία του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της υγείας και της εκπαίδευσης, με αναδιαρθρώσεις, ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ. και ταυτόχρονα με την αναβάθμιση αστυνομίας, δικαστικών και στρατού το μήνυμα είναι σαφές: Ας διαλυθεί η κοινωνία, αρκεί να υπάρχει ένας μπάτσος να δείρει, ένας δικαστικός να επιβάλλει ποινές και ένας στρατηγός να στείλει κόσμο να σκοτωθεί. Όμως, για άλλη μια φορά, οι αγώνες για ζωή και ελευθερία θα σταθούν εμπόδιο στις επιδιώξεις κράτους και κεφαλαίου. Κόντρα, λοιπόν,  στη γενικότερη υποτίμηση των ζωών μας, ενάντια στην εκστρατεία του βίαιου μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων με την τρομολαγνεία, την επιβολή καραντίνας, την απαγόρευση κυκλοφορίας και των συναθροίσεων/διαδηλώσεων, σπάμε τους κλοιούς της απομόνωσης διατηρώντας ανοιχτό τον ορίζοντα της γενίκευσης της ανατρεπτικής δράσης και της κοινωνικής απελευθέρωσης

Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους δέκα διωκόμενους αντιφασίστες από Αγρίνιο και Μεσολόγγι

ΔΙΚΗ: 1η Μάρτη, ώρα 09:00, Μεσολόγγι

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ του αιτήματος του επαναστάτη απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα (από 8/01/2021) για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού

Κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Apertus.squat.gr

ΥΓ: Η 1η ανακοίνωση για τα γεγονότα στις 18/09 ΕΔΩ